hoc nunc vſqꝫ in eternū ſeculum perdurat. Eſigitur dn̄s in circuitu vt defenſor ⁊ in medio vtrex ⁊ dn̄s. Et vere non cōmouebunt̉.Quia non relinquet dominus virgampeccatoꝝ ſuper ſortem iuſtorum: vt nōextendant iuſti ad iniquitatem manusſuas.Quia non relinquet dn̄s) vt ſemꝑ duret (virgam peccatoꝝ) id eſt flagellū maloꝝ (ſuꝑ iuſtorum ſortem) id eſt ſuper iuſtos ſorte ex omnibꝰelectos vel qui ſunt ſors et hereditas dei vel deſorte eius licet ad tempus fieri ꝑmittat ꝓpter diſciplinaꝫ populi ſui aliquando ad correctionēmorum aliquando ad augmentū meritorū (vtnon extendant iuſti ad iniquitatē) ſuꝑati in tentatione ſed teneant ab iniquitate (manus ſuas)intelligentes hoc pondus tribulatōnū ad tempus eſſe ⁊ ideo patienter ferant ⁊ non deficiantexpectantes dn̄i aduentū ⁊ retributionē. Et ēboni merentur premiari ⁊ mali puniri ſubiunSenefac domine: bonis et rectis corde.Benefac) o (dn̄e) id eſt benefacies conferendo bona gratie in p̄ſenti ⁊ glorie in futuro (bonis) opere (et rectis corde) ſcꝫ qui bona agunt ⁊recta cogitant. rectū cor habet qui florem mundi reſpicit nec ꝓpter hoc inclinatur qui omnesaffectus ſuos dirigit ad dei voluntatē vt totumillud velit quod ſcit eum velle et voluntatē deiſequatur non ſuam faciatqꝫ illum precedenteꝫet ſe ſequentē non ſe precedentē et illum ſequentem qͥ in omnibꝰ eum bonū inuenit ſiue emendantem ſiue conſolantē ſiue purgantē ſiue illuminantem qꝛ diligentibꝰ deum omnia cooperantur in bonum.Declinantes autem in obligationes adducet dominus cū operantibus iniquitatem: pax ſuper iſrahel.Declinantes autem) a rectitudine fidei ⁊ virtutis ac dei iuſſis (in obligatōnes) id eſt ad peccata que obligant ad penam. Uel (in obligatōnes) culpe in p̄ſenti ſcꝫ ꝑmiſſione ⁊ pene in futuro ſcꝫ immiſſiſſione (adducet dn̄s) ad penaꝫfacta ſunt imitati qꝛ eos qui declinant a bono Ulingua noſtra exultatione.eternam (cum operantibꝰ iniquitatē) quorumcum eis qui preſeuerant in malo ſimili ſententia ferit ⁊ ꝑpetua damnatione punit ſed econtrario (pax) interna ⁊ eterna erit (ſuper iſrael)id eſt ſuper bonos ⁊ rectos corde deum videntes formata fide. iſrael enī videns deum interpretatur. Nos ergo ſumus iſrael vt amplectamur pacem qꝛ hierl̓m viſio pacis eſt.Oratio.Repelle dn̄e nequitias inſurgentiuꝫ a ſorteiuſtoruꝫ ⁊ qui in te toto corde confidunt nullistentationū imbribus quatiant̉. Per do.¶ Pſalmus de gaudio et conſolatōe acgratiarū actione ſpiritualiter liberatorūſcꝫ a captiuitate et vinculis peccatoꝝpͣs. cxxv.N conuertendodn̄s captiuitatē ſyon: facti ſumusſicut conſolati.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus vt ſupͣMateria gaudium ⁊ conſolatio ꝓ liberatōneſpirituali ſcꝫ a vinculis vicioruꝫ et peccati. Intentio monere fideles ad gaudiū ꝓ huiuſmodiſpirituali liberatōne: ⁊ opera miſericordie licetſint ardua ⁊ difficilia libenter ꝑficere ꝓpter gaudium beatitudinis eterne. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo loquit̉ ī ꝑſona illoꝝqui diuina miſeratiōe de captiuitate peccatoꝝſunt liberati aguntqꝫ gratias ꝙ in tantā gratiāſunt recepti vt eoruꝫ captiuitas cōmutata ſit ingaudiū necnō ex ſpiritus ſancti gratia et effuſione lachrymarū veram penitentiā ſint conſecuti. Septimus iſte gradus in figura veteris teſtamenti quod per ſeptenariū ſignificat̉ ꝑ chriſtum venturū reuerſionē fideliū de captiuitateviciorum quaſi redeuntiū de babilonia ꝓphetat. Sententia in ſpeciali in perſona ergo liberatorum quaſi redeuntiū de babylonia ait.In conuertendo) id eſt poſtqͣꝫ ꝯuertit (dn̄s captiuitatem ſyon) id eſt eccl̓ie ⁊ ppl̓i chriſtiani redimendo nos a vinculis pctōrum ſanguine innocenti. ſyon que interpretat̉ ſpeculatio intelligitur ciuitas dei que ex parte eterna eſt ex parte captiua. eterna in angelis. captiua in hominibus. Que ciuitas deū ſpeculat̉ angeli ꝑ ſpeciem homines per fidem (facti ſumus ſicut cōſolati) id eſt gauiſi ſumus tanꝗaum conſolationem accipientes ⁊ ſi nōdum ſecuri. Unde dicit ſicut quia perfecta conſolatio non eſt in preſenti. Et.Tunc repletum eſt gaudio os noſtrū etTunc) ſcꝫ in illa cōuerſione (repletū eſt gaudio) ſpirituali (os noſtrū) ſcꝫ cordis .i. mens qꝛſicut ore loquimur hominibꝰ ita mente loquimur deo. Os cordis eſt eius archanū vnde ꝓcedit bonum vel malum quod nos mundat vl̓inquinat vbi gaudia primo ꝯcipiunt̉ que poſtlingue officio erumpunt̉. Unde ſubdit (et linA 4