tur tibi ꝓ remedio (cum carbonibꝰ ⁊ deſolatorijs) .i. cum exemplis peccatoꝝ ad deum conuerſorum. Qui bene dicunt̉ carbones qꝛ conuerſi ad deum igne charitatis calefacti de mortuis reuiuiſcūt et alijs mortuis adhibiti ſuo exemplo eos vt viuant accendunt. dicunt̉ etiamcarbones deſolatorij ſeu vaſtatorij qꝛ vaſtando ad deſolationē ꝑducunt carnales affectōeset ſeculares amores. Ip̄os enim attendendo ſimale lingue volunt nos impedire vl̓ a bono retrahere attendimus nos ad carbones illos cogitando vel dicendo talis fuit aliquando forninicator modo eſt caſtus. talis guloſus modo ēſobrius. ⁊ ſic de ſingulis ⁊ omnes iſti modo ardenter deo ſeriunt non potero ego quod iſte etille poſſunt hi bene poſt ſagittas apponunt̉ qꝛpoſt exhortationē verborū exemplis eſt agendum vt quod verbis quis accepit credat ſe poſſe cuꝫ multi delicati iam illud noſcunt̉ impleſſe et ſi multum peccauerūt eo amplius amauerunt. Deinde aſcendens de incolatu ſuo ⁊ ꝑmixtione maloꝝ conquerit̉ dicens.Heu mihi qꝛ incolatus meus ꝓlongatus eſt: habitaui cum habitantibꝰ cedar:multum incola fuit anima mea.Heu mihi) In ſcripturis ve indicat gehenne ſuppliciū: ſed heu preſens exilium. Unde ſquitur (qꝛ incolatus meus) .i. ꝑegrinatio huiꝰſeculi (plongatus eſt) qꝛ et ſi breue ſit tempꝰ tn̄deſiderio nimis longuꝫ mihi videtur qd̓ enimſuſcepi ꝑ ſpem non cōtemplor ꝑ ſpeciem ⁊ nōdum veni ad patriā vbi cum nullo malo victurus ſum. et inde gemo qꝛ ad tumulū miſeriarū(habitaui) non cum bonis ſed (cum habitantibus cedar) id eſt iacentibꝰ in tenebris pctōruꝫcedar enī tenebre interpretat̉ et doleo cum illiseſſe qꝛ (multū incola) .i. ꝑegrina a deo in regione diſſimilitudinis puta vagando diſcurrēdoper multa vana ⁊ inutilia (fuit anima mea) quedebebat ſolis diuinis eſſe intenta Sicut enimcorpus ꝑegrinat̉ locis ita anima affectibꝰ. Sꝫdeum amat anima aſcendit ad eum ſi terrā ꝑegrinatur a deo. Et qͣꝫ patiens in ſua ꝑegrinatōne ſit oſtendit cum ſubdit.Cum his qui oderūt pacem eram pacificus cum loquebar illis impugnabantme gratis.Cum his qui oderūt pacem) .i. qui ſcindūtcatholicā vnitatem (eram pacificus) nō turbūlentus nō iratus eorum moleſtias patienter tolerando ⁊ vnitatē ſeruando vt eis pacem liberius predicarē ſic debes habitare inter malosvt pacifice toleres inqͥetos Tunc enim bonuseris cum te aliena malicia mutare non poterit̉(cum loquebar illis) ꝓhibendo a malis ⁊ hortando ad bona ip̄i obſtinati (impugnabāt megratis) .i. ſine meo merito et cauſa: nolentes meaudire loquentē vtilia. Et ideo ſi audire ꝯtemnunt mali nequaqͣꝫ tn̄ a verbo predicatōis ceſſare debēt boni: ne ſicut illi peccant ex facto itaiſti peccent ex ſilentio.Oratio.Tribulationū noſtraruꝫ optime mitigatordeus libera animas fideliū a labijs detrahentium iniquoꝝ vt adiutorijs ſpiritalibꝰ premunite nullis impugnationibꝰ aggrauent̉. ꝑ d.Pſalmus de recurſu ad deuꝫ et ciuesceleſtes in tribulatōne et tentatōne ac diuini auxilij poſtulatōe.pͣs. cxx.Euaui oculos meos in montes: vnde veniet auxiliummihi.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Idem titulusqui ſupra et idem ſenſus et ſimiliter in ſequentibus. Materia: poſtulatio diuini auxilij in tribulatione ⁊ tentatōe. Intentio monere fidelesvt in tribulatōe et tentatōne ꝑ orationē ad deūrecurrant ac de eius ꝓtectione et auxilio omnino confidant. Sententia in generali ꝓpheta iniſto pſalmo in ꝑſona tribulati in tribulationibus et ꝑiculis conſtituti ad deum ⁊ ad ciues celeſtes leuat oculos mentis petitqꝫ eoꝝ adiuuari precibus ⁊ meritis ne mens eius alicui tentationi ſuccumbat ⁊ impugnatōni. Scd̓s gradus eſt petere diuinaꝫ defenſionē cui nil poſſeobuiare monſtrat̉ cui enim de mundo exeuntipericula occurrūt expoſcere debet diuinū auxilium. Sententia in ſpeciali. Qui ergo ſupraquaſi inclinatus clamauit iam reſpirans oculos ad interceſſores ſanctos leuat dicens Leuaui oculos meos) ſcꝫ mētis ⁊ corꝑis (in montes) ſpirituales ſcꝫ ad ſctōs et ciues celeſtes dignitate eleuatos. A mōte chriſto qui eſt monsin vertice montiuꝫ dicuntur ſancti montes quiprius illuminati ſunt ſole iuſticie et ꝑ eos aperte ſunt ſcripture (vnde) .i. ex quibus (veniet auxilium mihi) qꝛ ab eis tripliciter ad nos venitauxiliū ſcꝫ per eorum ſcripturas ⁊ doctrinā. ꝑexemplū ⁊ imitationē. ac ꝑ merita ⁊ interceſſionem apud deum ſed non eſt preſumendū de illis immo de dn̄o. Unde et ſuꝑdit̉.Auxiliū meum a dn̄o: qui fecit celum etterram.Auxiliū meū) tamen principaliter eſt a domino) licet per eos qꝛ hi de plenitudine eius accipiunt. diuina enim adiutoria hominibꝰ pre