ca. decet enim illud in te manere qd̓ in celo ꝑſeuerat dixerat ſupra adiuua viuifica ⁊ cuſtodiāteſtimonia. Et bene ſunt cuſtodienda qꝛ.In eternū) .i. ſemꝑ ⁊ ſine intermiſſiōe o (dn̄everbū tuū) .i. lex tua ⁊ obſeruantia mandatoꝝtuorū (ꝑmanet in celo) .i. in celeſtibꝰ ſpiritibꝰ etangelis cuſtodientibꝰ eternā ſine deſertiōe miltiam qꝛ celeſtes creature ſemꝑ obediūt deo qͣsmerito debēt inferiores creature ratōales imitari ſimiliter obediendo. q. d. idcirco omni ſtudio mandata obſeruanda ſunt qꝛ ſuꝑni ciuesea indeſinenter cuſtodiūt et ei ſeruitus negādanō eſt cui angeli ſeruiunt poſt celū ſequit̉ de terra. Et.In generatione et generationē veritastua: fundaſti terram et ꝑmanet.In generatōe ⁊ generatronē) .i. in oībꝰ generationibꝰ ſibi ſuccedētibꝰ ꝑmanet (veritas tuaqꝛ nunqͣꝫ defuit veritas dei in ſanctis eius mōpaucioribꝰ mō pluribꝰ vt ſe varietas hoīm habuit vel habebit ſemꝑ enī ſunt aliqui veritatisamatores iuſti ⁊ veraces qꝛ (fundaſti) et ſtabilſti in fide (terrā) .i. eccl̓iam ſcꝫ ſanctos qui ſuntin terra (et ꝑmanet) in ipſa fide qꝛ fundamento fidei qd̓ eſt ieſus chriſtus ꝯſtabilita nō inclinabitur in ſeculuꝫ ſeculi ꝑmanet illa et veritasin ea. Et ſimiliter.Ordinatione tua ꝑſeuerat dies: quoniāomnia ſeruiunt tibi.Ordinatōe) ⁊ diſpoſitōe (tua ꝑſeuerat dies5.i. iuſtus et ſanctus qͥ relictis mūdi tenehris inlumine dei viuit qͥ ꝑſeuerat in eccl̓ia quicquidvrgeat (qm̄ omnia) q̄ ꝑtinēt ad hunc diem (ſeruiunt tibi omnia que ex ordinatōe dei ꝑficit etdeputat ad ſeruiendū. Uel (qm̄ omnia ſeruiūttibi). q. d. ratio ⁊ cauſa omniū p̄dictoꝝ .ſ. ꝙ verbum tuū ꝑmanet in angelis: veritas in hoībꝰ:terra in fundatōe: dies in ordinatōe eſt iſta qm̄omnia debita ẜuitute et obediētia tibi ſunt ſubiecta ⁊ ꝓ nutu tuo diſponis ea. Merito autemomnia ſeruiunt tibi qꝛ.Niſi ꝙ lex tua meditatio mea eſt: tūc forte periſſem in humilitate mea.Niſi) hoc eſſet( ꝙ lex tua meditatio mea eſt)ſciendi et faciendi ⁊ p̄mia poſt tribulatōes ſperandi (tunc) .i. ideo qꝛ nō meditarerꝭforte periſſem) ꝑ lapſū in grauē culpā (in hūilitate mea.i. in deiectōe ⁊ afflictōe. legis quippe meditatiofacit vt tꝑe tribulatōis ſuſtinere ⁊ tolerare poſſimus ne frangamur. Ergo tꝑe afflictōis meditatio nobis in lege ſit ne īparatos ꝓcella tentationis affligat. Et qꝛ ſic legis meditatio p̄ſeruauit me a ꝑiculo ideo de cetero.In eternū non obliuiſcar iuſtiſicatiōestuas: quia in ipſis viuificaſti me.In eternū) ſcꝫ in euum .i. qͣꝫdiu viuam (nonobliuiſcar iuſtificatōes tuas) .i. p̄cepta legis inquibus nos corrigendo a pctō purgas et iuſtificas. Uel (in eternū) .i. in eterna vita (nō obliuiſcar iuſtificatōes tuas) laudando ⁊ gr̄as agēdo ꝙ nos liberaſti de ſpiritali captiuitate et demundo ſicut iſraelite in terra ꝓmiſſionis gr̄asagebant ꝓ liberatōe ab egypto (qꝛ in ip̄is) .i. ꝑeoꝝ meditationē ⁊ impletionē (viuificaſti me)nihil extra te petentē: a morte ſcꝫ peccati reuocando vel p̄ſeruando ⁊ vitā ſpiritualē vel eternam conferendo. Et ideo.Tuus ſum ego ſaluum me fac: quoniaꝫiuſtificationes tuas exquiſiui.Tuus ſum ego) nō ſoluꝫ ſcd̓m creationē velpotentiā ſed ſcd̓m gr̄am recreantē qꝛ ꝑ te viuificatus ⁊ ideo (ſaluū me fac) de futuro ſicut feciſti de preterito. Ego tuus famulus ⁊ tu deusmeus a te poſco ſalutē. Olim meus eſſe voluiet perij modo tuus ſum ⁊ ideo ſalua. Et hoc temoueat (qm̄) nō meas volūtates quibꝰ fui meꝰſed (iuſtificatiōes tuas) .i. mandata tua in legecōtenta vt eſſem iam tuus (exquiſiui) ſcꝫ ex affectu vt intelligerē ⁊ oꝑe ꝑficerem. vt dicit. Ambroſius. Rarus eſt qui poſſit dicere deo tuꝰ ſuꝫIlle hoc dicit qui adheret deo totis ſenſibꝰ quialiud cogitare nō nouit hoc nō poteſt dicere ſecularis: plures enim dominos habet venit libido et dicit. Meus es qꝛ ea q̄ ſunt corꝑis cōcupiſcis in illius adoleſcentule amore te mihivendidiſti. venit auaricia et dicit. Meus es aurum ⁊ argentū ⁊ poſſeſſio quam habes preciūeſt libertatis tue. venit gula ⁊ dicit tibi. Meuses vnius diei conuiuiū preciū vite tue eſt viliores cibo tuo inter calices et epulas te acquiſiui.venit ambitio ⁊ dicit tibi. Meꝰ es neſcis qꝛ iōte alijs imperare feci vt mihi ipſe ſeruires neſcis ꝙ ideo in te ptātem cōtuli vt mee te ſubijcerem ptāti veniūt ſingula vicia ⁊ dicunt. Meuses quomodo qͥ huiuſmodi es potes dicere deotuus ſum. Ille tibi dicit meus ſi vocem nō redarguit ꝯſcientia ſi verbis tuis oꝑa ꝯcordent.Qui ꝓ me ſe ipſum abnegat eſt meus Non eſtmeus quem libido ſuccendit: qꝛ mea eſt caſtitas. Non eſt meus auarus: qꝛ mea eſt largitasNon eſt meus rixoſus et iracundus pax ſumego litigare nō noui. Sed meus eſt qui poteſtdicere nihil mihi conſcius ſum. Ideo autē ſaluum me fac de futuro qꝛ.Me expectauerunt pctōres vt ꝑderentme: teſtimonia tua intellexi.