Circundederūt me ſicut apes) blandientesore ⁊ vulnerantes occulte. Apes enī in ore melhabent ⁊ in aculeo caude vulnus. Et om̄s quilingua blandiunt̉ ſed latēter ex malicia feriūtapes ſunt qꝛ loquendo dulcedinē mellis ꝓponunt ſed occulte feriendo vulnus inferunt (etexarſerūt ſicut ignis in ſpinis) pctōꝝ naͣm peccata in me igne ꝑſecutionis cremauerūt cui volentes nocere ꝓfecerūt (in nomine dn̄i qꝛ vltusſum in eos) vel dum conuerſi ppl̓o chriſtianoſunt ſociati vel cum nō cōuerſi iudiciū ſine miſericordia in fine ſunt ſenſuri.Impulſus euerſus ſum vt caderem: etdn̄s ſuſcepit me.Impulſus) ꝑſecutōnibꝰ ⁊ tentatōnibꝰ ⁊ quaſi vocillando fere (euerſus ſum vt caderē) a ſtabilitate virtutis. impellimur a nobis interius:impellimur ab alijs ſcꝫ homine vl̓ diabolo exterius (et dn̄s ſuſcepit me) ſuſtentando ne caderem qꝛ in eo ꝯfidens ip̄m ſolū queſiui ⁊ inuocaui adiutorē et nō eſt totaliter cadēdi facultasvbi manus dn̄i eſt ſuſtentaculū et prebet fortitudinem Unde ſubdit.Fortitudo mea et laus mea dn̄s: et ſcūseſt mihi in ſalutem.Fortitudo mea) .i. virtus in certamīe (⁊ lausmea) .i. laudatio ⁊ gloria (dn̄s ē n̄ ego mihi (⁊)ideo (factus eſt mihi) in hac tribulatōis morte(in ſalutē) nam ſua virtute ⁊ bonitate de p̄dictꝭmalis ⁊ ꝑiculis me ſaluauit. Qui ergo caduntin certamine cum impellunt̉ niſi qͥ ſua ſibi fortitudo ⁊ ſua ſibi volunt eſſe laudatio. Qua ꝓpter cuius fortitudo ⁊ laus eſt dn̄s tam nō cadit qͣꝫ nō cadit dn̄s vnde qui videbant̉ deficere exultant inmalis ⁊ hoc eſt quod ſequit̉Uox exultationis et ſalutis: in tabernaculis iuſtorum.Uox exultatōnis) interne (et ſalutis) eterne.i. vox exultatōis vl̓ exaltans ꝓpter ſalutē eſt (intabernaculis iuſtoꝝ) .i. in ſecretis cordiū ⁊ conſcientiarū bonoꝝ deo militantiū in cordibꝰ vtiqꝫ martyrū reliquoꝝqꝫ ſanctorū qui facti ſunttabernaculū dei ꝑ inhabitantē ſpiritū ſanctuꝫin eis. Sancti enī ⁊ ſi extra ſint afflicti intus tn̄gaudent et deū laudant ſpe futuri. q. d. ego etiāexemplo iuſtoꝝ gaudere ⁊ deū laudare debeo.Inde aūt fortitudo ⁊ ſalus factus eſt mihi dn̄set inde gaudiū eſt qꝛ.Dextera dn̄i fecit virtutē: dextera dn̄i exaltauit me: dextera dn̄i fecit virtutē.Dextera dn̄i) .i. chriſtus qui eſt dextera pr̄isUel (dextera) .i. potentia dn̄i que ꝑ dexterā deſignaturꝭfecit virtutē) dans mihi in paſſione victoriā (dextera dn̄i exaltauit me) ab humilitatepaſſionis eleuās ad gloriā. Magna virtus eſtexaltare humilē: p̄bere de paſſione victoriā: terrenis dare celū deificare mortalē ⁊ repetit quaſi mirum dicens (dextera dn̄i fecit virtuteꝫ) nōhomo vincit non ſe exaltat nō ſibi ſalutē dat ſꝫdeus Uel (dextera dn̄i fecit virtutē) a peccatiset ꝑiculis me liberando (dextera dn̄i exaltauitme) in virtuoſis operibꝰ ꝓmouēdo (dextera domini fecit virtutē) me a recediuo cuſtodiēdo etſic virtutē ꝯſtantie dando. Et cū hoc ita ſit.Non moriar ſed viuam: et narrabo oꝑadomini.Non moriar) dicit eccl̓ia vt putas o ꝑſecutor (ſed viuā) .i. multiplicata durabo putat enīꝑſecutor ſtragem funeruꝫ vbiqꝫ ſaciens delerenomē chriſtianū cum potius augeat. Uel (nōmoriar) mortē culpe vl̓ gehenne (ſed viuā) vitagratie ⁊ glorie (⁊ narrabo) qͣꝫdiu hic ero (operadn̄i) que fecit circa me. narrabo inquā ad laudem ſuā vt ꝑ hoc augeat̉ eccl̓ia. Sed cur tātaindigna ꝑtulit corpus chriſti ſancta eccl̓ia populus adoptionis indicat nobis d.Caſtigans caſtigauit me dn̄s: et mortinon tradidit me.Caſtigans) ⁊ corripiens ꝓ delictis (caſtigauit me dn̄s) flagello filioꝝ. q. d. hoc ꝑmiſit deꝰmihi fieri ad correctionē. geminatōe verbi frequentiam caſtigatōis ⁊ cōſuetudinē dei innuitqui hic caſtigare conſueuit (et morti) eterne (nōtradidit me) morti enim non datur cuius viciapurgant̉. Caſtigat nos deus in multis verberibus ad emendationē vt ꝓbatos eruat a morte ꝑpetua et donet vitā eternaꝫ. Sed vide quaintretur ad eam nam quaſi oſtendendo ſubiūgit tanqͣꝫ diceret. Ergo vt illa vita poſſit acquiri ⁊ haberi.Aperite mihi portas iuſticie: īgreſſus ineas cōfitebor dn̄o: hec porta dn̄i iuſti intrabunt in eam.Aperite mihi) inſtando o ꝑſecutores (portastas iuſticie) .i. portas tribulatōis ⁊ mortis ꝑ qͣsiuſti intrant ad requiē: ꝑ multas enī tribulationes oportet nos intrare in regnū dei ⁊ ego (ingreſſus in eas) .i. ꝑ eas ad vitaꝫ (ꝯfitebor dn̄o).i. laudabo eū in voce exultatōis qꝛ (hec portadn̄i) eſt qͣ exiuit de mūdo. chr̄s eī ſic paſſus ſicintrauit in gloriā ſuā ⁊ ſic iuſtū eſt intrare ſctōsUnde ſequit̉ ⁊ (iuſti) imitantes caput chriſtuꝫ(intrabunt in eam) .i. per eam ad vitam. nō eſtenim ſeruus maior dn̄o ſuo. At qꝛ hanc portam chriſtus aperuit.Confitebor tibi quoniā exaudiſti me: et