et animo condonando et ignoſcendo alijs offenſas ⁊ pctā quo ſibi veniā meret̉ (⁊ cōmodat)in opere ⁊ facto erogando alijs pecunie vel laboris ⁊ huiuſmodi beneficia vt ei in futuro detur: hilarē enim datorē diligit dn̄s de his duobus benignitatis officijs dicit̉ in euangelio dimittite ⁊ dimittet̉ vobis: date et dabit̉ vobis ettalis (diſponit ſermones ſuos) .i. rationes ſuasfaciendas (in iudicio) futuro qꝛ hec facta ſuntquaſi ſermones quibꝰ defendet̉ in iudicio: hocenim nō erit ei ſine miſericordia qꝛ ip̄e fecit miſericordiā (qꝛ in eternū nō ꝯmouebit̉) .i. nunqͣꝫa gloria dn̄i ſeperabit̉ qꝛ.In memoria eterna erit iuſtus: ab auditione mala nō timebit.In memoria) dei (eterna erit iuſtus) .i. piuset miſericors qꝛ ſcriptꝰ eſt in libro vite ⁊ iuſticiacius corā deo nō tranſibit in obliuionē ſꝫ manebit in memoria vt remuneret̉ ſemꝑ enī in preſentia dn̄i apparebit ſemꝑ beata viſione illiusfruetur ideo (ab auditione mala) que fiet immiſericordibꝰ quibus dicet̉ ite maledicti in igneꝫeternū (nō time.) qꝛ ē de miſericordibꝰ qͥbꝰ tūcdicet̉ venite bn̄dicti pr̄is mei poſſidete regnū.Et qꝛ hec ī futuro erūt iuſto: iō interim nō ſuaquerit ſed que ſunt chriſti labores patienter ſuſtinet ꝓmiſſa fideliter expectat. Un̄ ſubdit̉.Patatu cor eius ſperare in dn̄o: confirmatum eū cor eius: non cōmouebit̉ donec deſpiciat inimicos ſuos.Paratū) ⁊ ꝓmptū eſt (cor eius ſperare in domino) nō in mundo nō dicit ſimpliciter ſperare ſed p̄ponitur paratuꝫ cor eius: fruſtra enī indn̄o ſperat qui prius ꝯſcientiā nō parat ⁊ ſpeseſt infructuoſa cuius nō eſt munda cōſcientiaDebemus igit̉ cor noſtrū parare et ꝑuerſas cōgitationes: illicita deſideria: prauas volūtatesabijcere ſi in dn̄o volumꝰ vtiliter ſperare. Necvllis tentationibꝰ frangit̉ qꝛ (cōfirmatū eſt coreius) ꝑ gratie ⁊ virtutis habitū ac in celeſtibuspoſitū ⁊ in amore chriſti fixū vt nulla re ſeculimolleſcat et nec extollat̉ ꝓſperis nec frangaturaduerſis (⁊ non cōmouebit̉) a iuſticiā ⁊ ſpe ſuaqꝛ corde in terra nō figitur ſed incōmutabiliaamat ⁊ ideo incōmutabiliter ꝑſeuerat (donecexiſtens in terra viuentiū inde (deſpiciat inimicos ſuos) quoſcūqꝫ ſcꝫ viſibiles ⁊ inuiſibiles qͦrum tranſcendit ꝑſecutiones ⁊ tentatōes. Et ꝓpter hoc futurū.Diſperſit dedit pauperibꝰ: iuſticia eiusmanet in ſeculū ſeculi: cornu eius exaltabitur in gloria.Diſperſit) ſua tꝑalia bona ꝑ multos ſeu multis qꝛ plus eſt oratō multoꝝ qͣꝫ vnius hominiset (dedit) liberaliter ⁊ gratis nō ſub obtentu beneficij ſibi reddendi (pauperibꝰ) et indigentibꝰchriſtū repreſentantibꝰ: nō diutibꝰ vel adulatoribus ⁊ ſimilibꝰ (iuſticia eius .i. iuſticie retributio et fructus (manet in ſeculū ſeculi) qꝛ meritūſue iuſticie eternaliter premiabit̉ (cornū eius) i.potentia et ſublimitas illius cuius humilitasa ſuꝑbis ꝯtemnebat̉ in terra (exaltabit̉ in gloria) eterna: qui enim hic hūilis fuit ibi ptātemhabebit. Gregorius notat ꝙ melius dicit̉ iuſticia qͣꝫ miſericordia. Iuſticia enim eſt dare pauperibus qꝛ eis debet̉. Unde cū pauperibꝰ tribuimus nō noſtra largimur ſed ſua eis reddimus. Unde et augꝰ. Quere quantū tibi deusdederit ⁊ ex eo tolle tibi qd̓ ſufficit. Cetera queſuꝑflua ſunt pauperū ſunt. Res aliene poſſidētur cū ſuꝑflua poſſident̉. Erogari ſibi vult deꝰex illo qd̓ dedit. Quid enim das qd̓ ille nō dedit? Quid enī habes qd̓ non accepiſti? Undeetiam Ambro. Eſurientiū panis eſt quē tu detines: nudoꝝ veſtimentū qd̓ tu recludis: captiuorum redemptio et abſolutio pecunia quamin terra defodis. Non ſunt ergo ſuꝑſſua retinēda nec diuitibꝰ ⁊ vnde viuant hn̄tibus ſed pauperibꝰ eroganda alioquin ⁊ retinens ⁊ tam erogans qͣꝫ recipiens timeāt ſibi de rapina. Deinde poſt bona iuſtoꝝ quibꝰ hortatur enumeratmala iniquoꝝ quibus terret. dicens.Peccator videbit et iraſcetur: dentibusſuis fremet et tabeſcet: deſiderium peccatoꝝ peribit.Peccator) et impius (videbit) hoc ad ſuā penam ſcꝫ humilē exaltari ſeqꝫ cōfundi (⁊ iraſcetur) ſibi ⁊ cōtra ſe ip̄m eo ꝙ nō fecit bona ſed ſera ⁊ infructuoſa erit illius penitētia (dentibusſuis fremet) ꝑ penam exteriorē in eo loco poſitus vbi erit fletus ⁊ ſtridor dentiū (⁊ tabeſcet) .i.marceſſet inuidia de felicitate aliena (deſideriūpeccatorū) quod hic in preſenti habuerūt vita circa delectatōes et ſolacia peribit et deficietnullo. ſuccedente ſolatio cum omnia velut vmbra tranſient ⁊ feno areſcēte flos decidet: qꝛ deſiderium eorum tm̄ de temporalibꝰ et tranſitorijs fuit.Qatio.¶ Lumen ꝑpetuū rector cordiū deus cōcedenobis te diligere tua gloria iocundari ⁊ ſic diſpergere in hoc ſeculo vt careamꝰ auditu aſpero in ſuturo. Per do.