tiuitatis) naturalē ⁊ bonū vt prius. MyſticeEt ſeminauerūt agros) .i. ſemen v̓bi dei iecerunt in corda credētiū vn̄ fructū eternitatis accipiant (et plantauer̄t vineas) .i. alios ad fidēedificauerūt (⁊ fecerūt fructū natiuitatis .i. naturalē nō degenerē .ſ. ꝓ eterna vita bn̄ in hocſeculo viuendo. vinea ⁊ ager cuiuſqꝫ ⁊ ꝯſcīa illius que liberāda eſt a ſentibꝰ pctōꝝ vt fructuꝫbonoꝝ operū faciat.Et benedixit eis et multiplicati ſunt nimis: et iumenta eoꝝ nō minorauit.Et bn̄dixit eis) ſcꝫ hoībꝰ (et ml̓tiplicati ſuntnimis) .i. valde in ꝓle ⁊ poſſeſſiōe (et iumentaeoꝝ nō minorauit) ſꝫ potiꝰ ml̓tiplicauit. Mſtice. et iō Bn̄dixit eis) qꝛ q̄ erāt ei placita faciebātiet multiplicati ſunt) numero l̓ merito ꝓpt̓bn̄dictōꝫ ⁊ hͦ (nimis) .i. valde. vl̓ iō dic̄ (nimis)qꝛ multi vocati pauci ꝟo electi. (et iumēta) ſeupecora (eoꝝ) .i. ſimplices ſꝫ vtiles qͥ nō ſūt multū docti ſꝫ tn̄ fide pleni (nō minorauit.) firmūeī ſtat fidei fundamētū qꝛ nouit dn̄s qͥ ſūt eiEt pauci facti ſunt: et vexati ſunt a tribulatione maloꝝ et dolore.Et pauci fcī ſunt) ⁊ īminuti (et vexati ſunt atribulatōe maloꝝ ⁊ dolore) .i. ꝓpter anguſtiasmali ⁊ doloris qͣs intuler̄t qͥ ex libidīe dn̄andiq̄rebant ſuꝑ iſrl̓ pͥncipari. Myſtice. dein̄ agitde hereticis qͥbꝰ qͣtit̉ eccīa ⁊ tanqͣꝫ de eiſdē p̄dictis loquit̉ ꝓpt̓ cōia ſacra. q. d. ml̓tiplicati ſuntboni: et p̄ſumētes de ſe heretici pauci fci ſuntnumero ⁊ merito diuidēdo ſe ab vnitate ⁊ bonitate qͥ in vnitate poſiti cū alijs erāt ml̓ti (et vexati ſunt) .i. afflicti (a tribulatōe maloꝝ ⁊ dolore .i. ab inſidijs diaboli ⁊ angeloꝝ eius.Effuſa eſt cōtentio ſuꝑ principes: et errare fecit eos in inuio et nō in via.Effuſa eſt ꝯtētio ſuꝑ pͥncipes) ſibi inuicemaduerſantes (et errare fec̄ eos) ſcꝫ fugiēdo (ininuio) et ſolitudīe vbi nō erat via (et nō in viarebellātibꝰ iſraelitꝭ ⁊ ſic eos qͥ dn̄ari q̄rebāt deus deijciēdo ꝯpeſcuit. Myſtice (Effuſa eſt cōtētio ſuꝑ pͥncipes) hereticoꝝ ſcꝫ hereſiarchasip̄i enī inter ſe ⁊ ꝯtra catholicos ꝯtēdūt qꝛ auctorē pacꝭ cogͦſcere noluer̄t. (et errare fec̄)) .i. ꝑmiſit (eos) dn̄s relinq̄ndo eos ſibi ꝓpt̓ ſuꝑbia(in inuio) et ꝑ deuia erroꝝ (et nō in via) ꝟitatꝭꝑmiſit eī eos errare a fide qꝛ corrigi noluer̄tEt adiuuit pauperem de inopia. et poſuit ſicut oues familias.Et adiuuit) ſubleuādo (pauꝑem de inopia)ſcꝫ iſraelē ab opp̄ſſione extraneoꝝ dn̄oꝝ depauperatū (et poſuit ſic̄ oues familias) ppl̓i ſuiin loco fecundo terre ⁊ multiplicādo in prole.Myſtice (At adiuuit pauꝑeꝫ de inopia). q. d.abiecti ſunt ſuꝑbi ⁊ inſtructꝰ eſt hūilis qꝛ mēdicū ⁊ inopē ſe reputat qꝛ nihil ſibi tribuit ſedtotū de mīa dei expectat. et ne putes eū eſſe ſolū ſubdit̉ (et poſuit) illū pauꝑeꝫ (familias) exiſtētes (ſic̄ oues) ꝓpter ſimplicitatē ⁊ innocētiāpauꝑ ille ml̓te plebes ſunt: ml̓te familie: multeeccīe. Et tn̄ vna eccīa: vna plebs. vna familiavna ouis eſt. hͦ aūt mirabilia ⁊ tāta myſteria.Uidebunt recti et letabuntur: et om̄isiniquitas oppilabit os ſuum.Uidebūt) mente ⁊ ꝑ effectū quō ſe deꝰ habꝫad bonos ⁊ malos (recti) corde quibꝰ ꝑ oīa placet deus (et letabunt̉) ſuꝑ iuſta deſtributōe deiẜm merita qꝛ boni ꝑ mīam dei exaltant̉ et mali ꝑ ſuꝑbiā ꝯterunt̉ (et oīs iniqͥtas .i. om̄is iniquus garriens ꝯͣ veritatē .ſ. diabolꝰ vel iudeꝰ.vel hereticꝰ ꝑ hoc ꝯuictus (oppilabit) .i. obſturet ⁊ claudet (os ſuū) vt obmuteſcat ꝓpter ꝯfuſionē nō hn̄s qͥd dicat ꝯͣ manifeſtā ꝟitatē. Etqꝛ pauꝑem adiuuat dn̄s. Ergo.Quis ſapiens et cuſtodiet hec: et intelliget miſcd̓ias dn̄i.Quis) eſt (ſapiēs) .ſ. vt ſit pauꝑ ⁊ nō diues.hūilis ⁊ nō ſuꝑbꝰ. Sapiētia dei nō reuelat̉ niſi hūilibꝰ. Si vis eſſe ſapiēs eſto ſtultus. Quienī hūilis eſt a ſapientibꝰ huiꝰ mundi ſtultusvidet̉. Sꝫ qd̓ ſtultū eſt hoībꝰ ſapientiꝰ eſt deoErgo huilis et ſtultus mūdi eſt et ſapiens dei.(et) talis (cuſtodiet) ꝑ humilitatē in memoriaſua (hec) que ſunt dicta (et) ſic (intelliget .i. intra ſe leget frequenter meditando et cognoſcetnō merita ſua nō vires ſuas in his gloriandoſed (miſcd̓ias) et miſeratōes (dn̄i) ꝙ de tribulationibꝰ ⁊ tentatiohibꝰ p̄dictis liberat. ꝙ deniqꝫ cōſtituit in ppl̓o vbi humilibꝰ dat gratiaꝫnō in illo vbi ſuꝑbis reſiſtit ⁊ fecit eum ſuū vtintus manens multiplicaret̉ nō foras exiensminueret̉. hoc vident recti ⁊ letant̉ ⁊ iniquꝰ osſuū oppilat. Et nota ꝙ ſeptē miſcd̓ias intellexit circa ſe. Bernhar. quas ⁊ nos circa nos ſapienter intelligimꝰ. Prima eſt inqͥt ꝙ a multispctīs adhuc in ſeculo poſituꝫ me cuſtodiuit ethoc tripliciter .ſ. occaſiōis ſubtractōe reſiſtēdidata ꝟ̓tute. affectōis ſanitate. Scd̓a fuit expectatio ſuſtinētis qͥ tardabat vltōeꝫ qꝛ īdulgētiācogitabat. Tercia ꝙ ad pnīaꝫ me ꝯuertit ꝯcutiens cor meū terrēs ⁊ excitās ſpēqꝫ indulgētielargiēs. Quarta ꝙ ſuſcepit miſcd̓it̉ penitentēſic enī ex toto indulſit vt nec dānet vlciſcendonec cōfundat improꝑando nec minus diligatimputādo. Quinta ꝙ mihi ꝯtinēdi deīceps ⁊cōmendatiꝰ viuēdi p̄ſtitit virtutē. Sexta gr̄a
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten