Omine exaudi orationē meaꝫ: et clamor meus ad teveniat.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus taliseſt. oratō pauꝑis .i. chriſti pauꝑis in ſe ⁊ in mebris in quibꝰ ſunt et penitentes qui etiā hic loquunt̉ habita cum anxiaret̉ in miſerijs in qͣsdeiectus eſt ꝓpter pctm̄ primi hoīs ⁊ nr̄o defectui cōpatiens ⁊ corā dn̄o ꝑ quē ſoluꝫ poteratliberari effudit precē ſuā vt eas euaderet. Materiā oratio chriſti anxij ⁊ cōpatientis nr̄o defectui vel vere penitētis ⁊ veniā deuote implorantis. Intentio: inuitare pctōres ad pnīam etmonere om̄s ſuā aduertere miſeriā ⁊ petere deimiſcd̓iaꝫ. Snīa in generali ꝓph̓a in iſto pſalmo loquit̉ in ꝑſona chriſti de reꝑatōe generishumani orantis vl̓ in ꝑſona cuiuſſibꝫ vere penitentis ⁊ ad deū clamantis ꝓ ſua liberatiōe apctīs ⁊ multiplicibꝰ miſerijs. Maxima debeteſſe anxietas penitentis vt tꝑa voluptatū amaricatōe pnīe cōpenſet. Iſte gͦ pſalmus licꝫ pauperi chriſto attribuat̉ tn̄ ꝯueniēter etiā in ꝑſona humilis penitentis accipit̉ vn̄ poſt p̄cedentem pſalmū qui docuit ⁊ mouint bona appetere et mala reſpuere bene hic pſalmus ordinat̉qꝛ agit de pnīa ꝑ quaꝫ quis a malo declinat ꝰbonū facit ne in matutino cum pctōribꝰ interficiat̉. Snīa in ſpeciali ab orōne gͦ incipiensloquit̉ chriſtus in ꝑſona membroꝝ vel penitens in ꝑſona ſua. d. ¶ Dn̄e exaudi) .i. ad affectūaudiſorationē meā) quā ad te fundo ꝓ mea miſeria ꝯfidens de tua miſcd̓ia ⁊ clamor meus)cordis ⁊ oris .i. intenſus affectus orandi qͥ ſolet clamore exprimi (ad te veniat) et acceptusſit corā te nec obſtet mihi nubes pctōꝝ q̄ iniquis obſiſtit. Tunc oratio nr̄a ad deū clamorfit qn̄ id qd̓ petimus cum magno cordis affectu ⁊ ingenti deſiderio poſtulamꝰ. Nr̄m qͥppedeſideriū clamor eſt ad deuꝫ. Et quanto plusqͥſqꝫ deſiderat tāto ampliꝰ ī auribꝰ dei clamat.Non auertas facie tuā a me: in quacunqꝫ die tribulor inclina ad me aure tuā.Non auertas) quaſi offenſus ꝓpter pctōrūmeoꝝ enormitatē (faciē tuā) ſcꝫ gr̄e (a me) penitente tanquā indigno ꝯtemnēdo p̄ces meaſſed auerte a pctīs ⁊ benigno ac ſereno vultū reſpice in me reſpuis quidē munꝰ iniquorū ſednō pnīaꝫ pctōꝝ deuotoꝝ. Et nō tm̄ ſemel ſed(in quacūqꝫ die tribulor) ꝑ verā ꝯtritionē (inclina) qui es excelſus ⁊ ſurſuꝫ (ad me) humilēqui tribulor deorſuꝫ (aurē tuā .i. effectū miſericordie tue ⁊ ꝑ miſcd̓iam flectaris ad me ſicutmedicus ad egrotū.In quacūqꝫ die inuocauero te: velociter exaudi me.In quacūqꝫ die) cōuerſionis (inuocauerote) .i. intus in corde vocauero te inuitans te inme (velociter) et indilate (exaudi me) ne morerin culpa ne impatiens ſim in pena. Inuocareeſt deū intra ſe inuitare in intimo cordis orare. Talis enī debet eſſe oratio nr̄a ſcꝫ cum intentōne cordis ꝓlata. In p̄dictis tribꝰ verſibꝰeſt crebra repetitio eiuſdē ſnīe in quo affectuspenitentis ⁊ petentis oſtendit̉ ⁊ deus ad miſerendū magis excitat̉. Ideo aūt clamo r neceſſe eſt vt me exaudias.Quia defecerūt ſicut fumus dies mei:et oſſa mea ſicut cremiū aruerūt.Quia defecerūt) .i. celeriter diſparuerūt eteuanuerūt (ſicut fumus) qͥ aſcendendo cito deficit (dies mei) .i. tꝑa vite mee. pn̄s enī vita cito labit̉ ⁊ euaneſcit. q. d. infructuoſe totā vitaꝫmeā expendi (et oſſa mea) que carnē portāt (ſicut cremiū) in frixorio ſiccatū (aruerūt) et defecerunt .i. anime fortitudo quaſi ꝯfrixa ꝯtrahitur et infirmat̉ recordatōe pctōꝝ vel timoreiudicij iam enim frigit̉ homo dum timet ſe aſurum. vel virtutes mee admoto igne cōcupīearuerunt.Percuſſus ſum vt fenum et aruit cormeum: qꝛ oblitus ſum comedere panēmeum.Percuſſus ſum) tentatōe (vt fenū) qd̓ viretſed ꝑcuſſum ardore cito areſcit ⁊ ex feruore tentatōis ml̓tiplicꝭ (aruit cor meū) ſteleritate peccati et defectu deuotōnis a dulcedine amorisdei a delectatōe ſpiritali qꝛ (oblitus ſum comedere panē meuꝫ) ſeruare verbū dei ⁊ preceptūdiuinū. verbū enim dei panis eſt anime. Uel(comedere panē meū) .i. ſumere deuote euchariſtie ſacramentū Et qꝛ nō guſtamꝰ intus dulcedinē diuinā amamus foris miſeri famē noſtram. Quapropter nunc.A voce gemitus mei: adheſit os meuꝫcarni mee.A voce gemitus mei) .i. p̄ nimio dolore peccati queꝫ voce gemitus exp̄ſſi (adheſit os meūcarni mee) .i. ſpiritus cum carne infirmatꝰ eſtSicut enim caro que infirma eſt aliqn̄ fit fortis cum ſpiritu in deo. ſic ſpiritus qui fortis eſtaliqn̄ infirmat̉ cum carne in pctō. Uel (adheſit os meū carni) .i. pelli (mee) carnē enī ꝓ pelle dixit. q. d. ita exſiccaui meip̄m ⁊ ꝯtabui vt ſine carne eſſem et os meū) deficientibꝰ carnibꝰ
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten