miſcd̓ia qꝛ nō puniunt̉ quantū meruerunt (etzopulos) .i. fideles de iudeis ⁊ gentibꝰ iudicabit (in eqͥtate) qꝛ capient equa meritis ſuis.Oratio.Immitte dn̄e ſalutare tuū in mentibꝰ nr̄is:qui reuelaſti iuſticiā tuam gentibꝰ vniuerſis vtqui quondā iudicari veniſti ꝓ perditis miſericordiam cū adueneris pro quibꝰ iudicatus eslargiaris. Qui viuis.¶ Pſalmus de poteſtate chriſti regiaet magnificentia eius in eccleſia ac laude et veratōne ſibi tanqͣꝫ deo et regi abomnibꝰ exhibenda.pͣs. xcviij.Ominus regnauit iraſcantur ppl̓i: qui ſedet ſuꝑ cherubin moueatur terra.Auctor pſalmi ꝓpheta dauid. Titulus eſt:Pſalmus dauid. et patet titulus. Poſt laudeꝫergo multiplicē agit hic ꝓpheta de potentia etregno eius vt etiā in hoīe adoretur et deſcribitchriſtū eſſe regem et bona dantē cui et antiquiſeruierūt. Materia reuocatio maloꝝ ad chriſtum cōfitendum et ꝓuocatio bonoꝝ ad ip̄mexaltandū. Intentio: monere vt chriſtū tanqͣꝫdeum adoremus et velut regē exaltemꝰ. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo annūciat chriſti ptātem regiam inuitatqꝫ hoīes diuerſoꝝ ſtatuū ad laudeꝫ diuinā. Snīa in ſpeciali Oſtendens ergo chriſtū regē dicit Dominus) ſcꝫ ieſus chriſtus et ſi homo ⁊ humilis factus (regnauit) et in re ab eterno et in manifeſtatōne poſt eius reſurrectōꝫ et aſcenſionēqꝛ tunc rex eſſe innotuit et inde (iraſcant̉ ppl̓i)id eſt iraſcent̉ vt ſit p̄dictio nō iuſſio. dn̄s inqͣꝫ(qui ſedet ſuꝑ cherubin) .i. ſuꝑ angelicas poteſtates .i. qui preſidet angelicis ſpiritibꝰ plenitudinem ſcientie eius habentibꝰ ille ſcꝫ regnauit et regnabit ſemꝑ et inde (moueatur terra)id eſt mouebunt̉ terreni. ꝑ ppl̓os iraſcentes ratione vtentes et deū celi colentes iudei poſſuntintelligi. per terrā vero terreni et inſenſati gentiles idola ſenſu carentia adorantes qui vtriqꝫ regnante chriſto irati ſunt et cōmoti ſꝫ alijſana ira vt ſibi metipſis de peccatis iraſcentes ad chriſtū cōuerterent̉. alij vero inſana etfuribunda vt chriſtū et ſeruos eius ꝑſequerētur. Super cherubin vero dn̄s ſedere dicit̉ vtqualis et quantus ſit is qui regnauit̉ demonſtraretur. Cherubin quippe interp̄tatur plenitudo ſcientie. Dn̄s ergo ſuꝑ cherubin ſedet qꝛchriſtus qui eſt dei virtus ⁊ dei ſapientia ip̄osſcientia eminentes ſpūs ſuperat et implet. Etne putares illū ita ſedere in principibꝰ vt nō ſedeat etiā in hominibꝰ adiungit.Dn̄s in ſyon magnus: et excelſus ſuperomnes populos.Dn̄s iſte eſt (magnus in ſyon) qd̓ interp̄tatur ſpeculatio .i. in eccleſia deū ſpeculante nūcꝑ fidē poſtea ꝑ ſpeciē. Qd̓ aūt ſubdit(et excelſus ſuꝑ om̄s ppl̓os) deſignat eandē eccl̓iā pervniuerſuꝫ mūdū eſſe dilatatā vbi om̄s ppl̓i cōuerſant̉ vbi dn̄s qui prius hūilis apꝑuit magnus ⁊ excelſus dicit̉ qꝛ a ſctā eccl̓ia quotidieet magnificat̉ ⁊ exaltat̉. Uel qꝛ ip̄e eādē eccl̓iāper ſuā gr̄am magnificat et cor ip̄iꝰ a terrenisad celeſtia ſubleuat. Et qꝛ eſt magnus ⁊ excelſus iam ergo illi qui prius blaſphemi erant ethumile ꝯtemnebant.Confiteant̉ nomī tuo magno qm̄ terribile et ſanctū eſt: et honor regis iudicium diligit.Confiteant̉) ꝯfeſſione debite laudis (nomini tuo magno) vbiqꝫ per famā et gl̓iaꝫ dilatato (qm eſt terribile potentia qua punit vt timeatur (et ſanctū bonitate qua parcit vt honoreiet amet̉ (et honor regis) .i. chriſti (iudiciū diligit) quo punit nō tm̄ miſcd̓iam qua ꝑcit. Sicvtiqꝫ vult a nobis honorari dn̄s rex vt nō credamus eum pctā nr̄a dimittere impunita diligit enī iudiciū vel in nobis vel in ſe. In nobisvt mala que fecimꝰ accuſemꝰ iudicemꝰ ⁊ damnemus. Qd̓ iudiciū qui modo facere in ſe negligit eum ꝑ ſemetip̄m cuꝫ venerit diſtrictiꝰ iudicabit. Sꝫ vt iuſti ſimus ip̄e facit. Un̄ ſeqͥt̉.Tu paraſti directōes: iudiciū et iuſticiāin iacob tu feciſti.Tu ꝑaſti directiōes) .i. p̄cepta iuſticie vt ineis addiſcamꝰ quō viuere debeamꝰ quas ꝑ ſemetip̄m nobis ꝑauit. fecit enī qd̓ docuit et nobis oſtendendo viam in ſe ip̄o omnē iuſticiaꝫimpleuit. Uel (tu ꝑaſti directōes) .i. tue gr̄e eſtviam hoīs dirigere (iudiciū) vt diſcernamꝰ inter bonū ⁊ malū (et iuſticiā) vt bonū faciamet maluꝫ vitemꝰ. (in iacob) ſpūali .i. in ppl̓o luctante cōtra vicia et ſupplantāte ea (tu feciſti) q̄alius facere nō poſſet. Ip̄e eī iuſtificat impiūipſe oꝑat̉ velle et operari ꝓ bona volūtate. Etquia hoc facit in nobis ergo.Exaltate dn̄m deū nr̄m: et adorate ſcabellum pedū eius qm̄ ſanctū eſt.Exaltate) .i. laudibꝰ extollite non voſmetipſos: ſed (dn̄m deum noſtrū) ſcꝫ chriſtum deifilium ſcd̓m quod ip̄e eſt deus a quo habetisꝙ iuſte viuitis. Quem humiliauit iudaida ꝑfis 2