Poſuiſti iniquitates nr̄as in ꝯſpectu tuo)i in pn̄tia tua habuiſti oīa originalia pctā noſtra qꝛ te nō latuerūt ⁊ nō ſolū illa ſed etiā (ſeculum noſtrū) .i. decurſuꝫ tꝑm nr̄oꝝ ſcꝫ vitamnoſtrā prauā ⁊ actualia pct̄a que poſtmodū inſeculo viuentes cōmiſimꝰ poſuiſti (in illūinatione vultus tui) .i. in illuminoſa ⁊ lucida cognitione tua in qua vides omnia. q. d. nō texiſti veniā nō ab eis diſſimulaſti ſꝫ poſuiſti corāte vt punires. Hoc aūt ex effectu ꝓbat̉.Qm̄ omnes dies noſtri defecerūt: et inira tua defecimus.Qm̄ om̄s dies nr̄i) .i. vite nr̄e (defecerūt) .i.ex ira tua abbreuiati ſunt ⁊ ad paucitatē redacti totaqꝫ vita nr̄a in defectuꝫ corruit ⁊ meritoqꝛ p̄ſumptōe longioris vite peccauimꝰ ⁊ nosipſi (in ira tua defecimꝰ) ac paſſibiles ⁊ mortales facti ſumus qꝛ ea que tranſeūt amauimꝰnō enī nobis niſi ꝓpter pctā iraſceris. Deindeexpͥmit melius miſeriā ⁊ breuitatē vite hꝰ qꝛ.Anni noſtri ſicut aranea meditabunt̉ dies annoꝝ noſtroꝝ in ipſis ſeptuagintaAnni nr̄i ſicut aranea) ſic inanes ⁊ inutiles(meditabunt̉) .i. reputabunt̉ nam quecūqꝫ inannis noſtris agimus ita fragilia ſunt et tranſitoria ſicut tela aranee ſicut eniꝫ aranca mittitfila et huc illucqꝫ diſcurrit ⁊ tota die texit ⁊ labor quidē grandis eſt ſed effectus modicus etquaſi nullus ſic ⁊ vita hominū huc illucqꝫ diſcurrit in occupationibꝰ inanibꝰ ⁊ inutilibꝰ laborat vt res corruptibiles ſcꝫ diuitias ⁊ honores acqͥrat ⁊ nō intelligit ꝙ laborando araneetelam texit qꝛ omnia velociter amittit. Et ſicutanni nr̄i ſunt in labore vano ſic etiā pauci ſūtnumero qꝛ (dies annoꝝ nr̄oꝝ) ita breues ſuntꝙ (in ip̄is ſunt ſeptuaginta anni) de curſu cōSi aūt in potentatibꝰ octoginta anni:et amplius eoꝝ labor et dolor.Si aūt in potentatibꝰ) .i. in illis qͥ habēt potentem ⁊ fortē cōplexionē ſunt (octoginta anni in ſtatu ꝯuenienti (⁊ ampliꝰ vltra illud tꝑseſt (eoꝝ labor ⁊ dolor) ac multa miſeria q̄ tunmultiplicant̉. Senectus em̄ ip̄a quidā morbus eſt ⁊ languor. Sed hoc ad miſcd̓iam deiꝑtinet qui filios flagellat et ordinat̉ ad bonuꝫnoſtrū quos emendat.Quoniā ſuꝑuenit manſuetudo: et corripiemur.Qm̄ ſuꝑuenit) in ſenectute (manſuetudo)dei .i. manſueta eius caſtigatio et etiā manſuetudo nr̄a. deus enī ꝑ clementiā manſuetꝰ nosꝑ ſenectutē et infirmitatē domādo efficit manſuetos (et) ſic (corripiemur) ⁊ emēdabimur abinſolentijs iuuentutis et exceſſibꝰ nr̄is quemenim diligit deus corripit ⁊ caſtigat ⁊ nihilominus erudimur. nō enī pōt erudiri quiſquaꝫſine labore ⁊ dolore qꝛ virtus in infirmitate ꝑficitur. Et cum hoc ſit.Quis nouit ptātem ire tue: ⁊ pre timore tuo iram tuā dinumerare.Quis nouit) .i. noſcere ⁊ cōſiderare ſatagit(ptātem ire tue) quam exerces cōtra illos quibus hic ꝑcis. ptās enī ire hoīs eſt corpus occidere et poſt nihil poteſt facere deus autē ⁊ hicpoteſt punire ⁊ poſt corpꝰ et animā mittere ingehennā (et) quis (pre timore tuo .i. te timensvel ad hoc vt te timeat nouit (iram tuam dinumerare) .i. ꝯpēſare ⁊ diſtinguere qꝛ pleriſqꝫ tūcmagis iraſceris qn̄ placari videris. quibuſdāvero tunc placaris quādo iraſci eſtimaris. Illis enim parcis ad penaꝫ hos punis ad ſalutēq. d. pauci ſunt qui hec intelligūt ſi enim intelligerent nō ita de facili peccarent. Et qꝛ ſine tehec intelligere nō poſſumꝰ ergo o dn̄e.Dextera tuam ſic notā fac: et eruditoscorde in ſapientia.Dexterā tuam ſic notā fac) .i. chriſtū ſic facnotū vt ꝑ eum diſcant tui iram tuam noſcere ⁊dinumerare ac magis petere ea que nō videntur ꝑtinētia ad nouū teſtamentū qͣꝫ p̄ſentia ꝑtinentia ad vetus teſtamentū. Uel (dexterā tuā)id eſt eternā felicitatē qua oues ab hedis ſeparabis (ſic notā fac) vt dictū eſt ſcꝫ flagellandoquem recipis ⁊ nō ſinendo ꝓſperari in tꝑalibꝰſed emendādo vt ad dexterā ponas. Sic enīinnoteſcit deus qͥs in ea ſit ſeſſurus (et) fac eruditos corde in ſapientia) ad ꝑpendendū iſtaUel (et) fac notos (eruditos corde in ſapientia) quos fecit deus notos in nouo teſtamentovt ꝓ fide omnia ſpernāt ⁊ eterna bona tm̄ querant. hoc attendens iſte homo dei orat ꝓ eis qͥmulta patiunt̉ a ſeculo ꝓ eternis dicens.Conuertere dn̄e vſquequo: et deprecabilis eſto ſuꝑ ſeruos tuos.Conuertere dn̄e) ab irato in benignū reſpiciendo nos miſcd̓ie tue oculis qͥ videris auerſus a tribulatis ( vſquequo) .i. aliquantulū nōex toto qꝛ magis ꝓdeſt ſi aliqua tribulatō ſemper nos monet (et dep̄cabilis eſto ſuꝑ ſeruostuos) preces eoꝝ exaudiendo. q. d. iuſticiā tꝑavt nō ſuccumbamꝰ talemqꝫ te exhibe vt poſſis exorari a peccatoribꝰ. Sed iſte homo deiiam futura bona ſpe anticipans quaſi de factis dei. ait