Ubi ſunt) ergo (miſcd̓ie tue antiq̄) o (dn̄e)et ab antiquo ꝓmiſſe (ſicut iuraſti dauid in veritate tua) que nec falli nec fallere poteſt .i. ſicutveraciter ⁊ firmiter manuforti chriſto ꝓmiſiſti vndiqꝫ eccl̓ia tua ꝑcutit̉ cui eternā miſcd̓iānuper ꝓmittebas. Iam habemus chriſtū ſedcredentes adhuc laboramꝰ exhibe ergo in illo quod ꝓmiſiſti.Memor eſto dn̄e obprobrij ſeruoꝝ tuorum: quod cōtinui in ſinu meo multaꝝentium.Memor eſto dn̄e) vt remuneres qꝛ ego patienter ſuſtinui videt̉ enī deus oblitus qn̄ differt (obprobrij ſeruoꝝ tuoꝝ) et (multarū gentium .i. illati ẜuis tuis ſcꝫ fidelibꝰ chriſtianis amultis gentibꝰ (qd̓) obprobriū ego eccl̓ia diu(cōtinui) .i. portaui (in ſinu meo) .i. in ſecretomentis diſſimulādo ⁊ patienter ſuſtinendo nōaudens reſiſtere vel palā loqui.Qd̓ exprobrauerūt inimici tui dn̄e: qd̓Cexprobrauerūt cōmutatōꝫ chriſti tui.Qd̓) obprobriū (exprobrauerūt inimici tuidn̄e) ſcꝫ iudei ⁊ pagani dicentes chriſtū periſſeet repetit (qd̓ exprobrauerūt) vt exaggeret ſcelus et ſubiungit quid. d. exprobrauerūt ſcꝫ (cōmutationē) .i. mortē chriſti tui .i. filij tui crucifixi. hoc enī obiecerūt qꝛ mortuus eſt chriſtusqꝛ crucifixꝰ que fuit magna cōmutatō in chriſto deo et homine. Sed nō eſt obprobriū qd̓obijciunt qꝛ hoc eſt mutari a tꝑali vita ad eternam a terra ad celū. a iudeis ad gentes vtinaꝫet ip̄i mutent̉ et cōmutationē chriſti tui nō exprobrabūt illi quidem exprobrāt ſed nos laudantes dicimꝰ.Benedictus dn̄s ineternū: fiat fiat.Benedictus) ſit (dn̄s in eternū) de iſta cōmutatione ſaluberrima qꝛ obtinuit nobis remiſſionē culpe ⁊ gloriā btītudinis eterne. Ip̄enos gratis ſaluos fecit impietates nr̄as nō attendit eum nō querentes queſiuit inuenit redemit liberauit. Exprobratio ⁊ maledictio inimicoꝝ eſt tꝑalis ſed contra maledictōes eorūdn̄s eſt benedictus ineternū. Et ad ꝯfirmandam ſnīam et benedictionē ne qͥs timeat ſubditꝭ fiat fiat) fiat in tꝑe gr̄e fiat in tꝑe gl̓ie. Eccequaſi ſubſcriptio pͥncipis ⁊ ꝯfirmatio cautionis dei. Securi ergo de ꝓmiſſionibꝰ preteritacredamꝰ. pn̄tia recogͦſcamꝰ. futura ſperemꝰ.Oatio.¶ Erue dn̄e aīas nr̄as de manu inferi quo ꝓnobis inferna fortiter cōfregiſti vt tuas mīasdecantantes ⁊ a ꝯfuſione criminū ⁊ a morte ꝑpetua liberemur. Qui viuis.Hſalmus de reꝑatōne humani generis necnon de breuitate et miſerijs vitepn̄tis ac de longitudine et felicitate vite ſequentis.pͣs. lxxxix.Omine refugiuꝫfactus es nobis: a generatōe in generationem.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus eſt oratio moiſi hoīs dei. Et eſt ſenſus pſalmꝰ iſte eſtoratio. oratio dico moīſi .i. illa oſtendens et tractans que lex ꝑ moīſen data ſunt ſub velamīne ꝯtinebat. Ipſe enī ſpecialiter in Geneſi. deconditōe hoīs ſcripſit de qua ⁊ hic pſalmꝰ dicit. Uel eſt oratio moiſi .i. hoc dauid orat in hͦpſalmo quod ⁊ moiſes ante orauit moiſi dicohominis dei. homo quidaꝫ paſſibilis erat ſedtn̄ dei miſcd̓ia liberandꝰ et agit pſalmꝰ iſte dedefectu generis humani qui ꝑ chriſtū auferet̉et ideo bene poſt p̄cedentē pſalmū ſequit̉ vbide ſpe que in chriſto eſt agit̉. Quāuis gͦ in titulo nomen moiſi ſit inſertu tn̄ ẜm Hiero. ⁊ plures alios nō eſt credendū ab ipſo moīſe pſalmum iſtū fuiſſe ſcriptū qui illis eius voluminibus et litteris inditꝰ nō eſt in quibꝰ eius cantica ſcripta ſunt. Sed vt viſum eſt alicuius ſignificatōis gr̄a tam magni meriti ſerui dei nomen adhibitū eſt. Ex quo dirigeret̉ legētis vl̓audiētis intentio ſimiliter intellige ſuo modode pſalmis alijs eius noīe intitulatis. Materia: oratō ꝓ malis amouēdis ⁊ bonis obtinendis. Intētio: monere ad ꝯtemptū vite veteris ⁊penalis ⁊ ad amorē vite noue ⁊ celeſtis. Sententia in generali: ꝓph̓a in iſto pſalmo in ꝑſona eccl̓ie orat ꝓ humani generis reꝑatione etſalute ⁊ a ſpe incipiens pͥmo ꝯfitet̉ diuinā clementiā. Deinde exponit infirmitatē humanāhortat̉qꝫ ad cōtemptū terrenoꝝ ⁊ amorē celeſtium ac tandē petit ſubuentionē ⁊ liberatōnēSententia in ſpeciali. In ꝑſona ergo eccīe loquēs et a ſpe incipiens ait. O Dn̄e) ſūme miſericordie ⁊ immenſe clementie (refugiū factꝰes) ꝑ fidem tue incarnatōis (nobis ad te ꝯuerſis vt ſi ad te ꝯfugere ⁊ tibi inherere volumꝰ acircūdantibꝰ tribulationibꝰ ⁊ noſtre mutabilitatis miſeria liberemur (a generatōe in generationem .i. in omni generatōne ⁊ ſemꝑ vel induabꝰ generationibꝰ ſcꝫ veteri cuius ille moiſes fuit miniſter ⁊ in noua cuius ille idem fuitꝓpheta Eſt autem nobis dominus refugiumcontra pericula vt ea non incurramus. contra tormenta vt non ſuccumbamus. contrapeccata vt ea vitemus: et ꝑpetrata deleamus.