Icticiā non in ſua ſed in dei virtute ponit. hocautem totū eſt de gratia dei nō de hoīe. UnDn̄e in lumine vultus tui ambulabūt.de ſequit̉.et in noīe tuo exultabūt tota die: et in iufticia tua exaltabunt̉.Dn̄e in lumīe vultus tui) .i. in agnitōe fideiet illuminatōe ſpirituſſctī (ambulabūt) hoīesde virtute in virtutē ⁊ ꝓficient vel in ꝯtemplatione trinitatis hic ⁊ in futuro ꝑſeuerabūt ⁊ innomine tuo) ſcꝫ chriſtiano non in ſe (exultabunt tota die) .i. aſſidue nō deſiſtendo qui aūtin ſe exultat nō tota die exultat qꝛ cadit et qn̄quos illuminat etiā iuſtificat ſubdit̉ (et in iuſticia tua) nō ſua nō ſuā q̄rentes ſtatuere qua depͥmerent̉ ſed tuā qua iuſtus eſt ex fide viuit (exaltabūt̉) hic in meritis ⁊ in futuro in p̄mijsQm̄ gloria virtutis eoꝝ tu es: et in beneplacito tuo exaltabit̉ cornu noſtrū.Qm̄ gloria virtutis eoꝝ tu es) nō enī de virtutibꝰ ſuis in ſeip̄is ſed in te gloriāt̉ ⁊ de bonisoperibꝰ nihil ſibi attribuūt ſed totū ad tuā laudem referūt. Et mutans ꝑſonā dicit ex ꝑſonappl̓i ſeu eccl̓ie ad deū(et in bn̄placito tuo .i. ingratuita miſcd̓ia tua. et qꝛ tibi beneplacuit nōqꝛ nos digni ſimus (exaltabit̉ cornu nr̄m) .i.ſubleuabit̉ fortitudo ⁊ ptās nr̄a. Sicut enimnobis bn̄placita fuerūt p̄cepta tua ita tibi beneplacitū eſt vt in te exaltet̉ virtus nr̄a.Quia dn̄i eſt aſſumptō noſtra: et ſanctiiſrael regis noſtri.Quia dn̄i eſt aſſumptio) ad ꝓtegendū nosne a cuiuſlibet impulſu corruamꝰ ip̄e enī nosſuſcepit qͥ nos illuminauit ⁊ inſtificauit (et ſancti iſrl̓) .i. dei iſrl̓ qui eſt ſanctus ſanctoꝝ ⁊ ſanctificat credentes (regis nr̄i) qͥ regnat in eccl̓iaac regit nos ⁊ om̄ia. Uel (in beneplacito) filio(tuo) .i. chriſto qui tibi heneplacuit (exaltabit̉cornu noſtrū) .i. virtus ⁊ ptās nr̄a. iō aūt in ip̄oet per ip̄m (Quia dn̄i) ſcꝫ filij tui eſt (aſſumptōnoſtra) .i. carnis nr̄e quaꝫ aſſumpſit in quo eſtomnis ſpes noſtra (⁊ ſancti iſrl̓ regis noſtri) .i.ſanctificātis ⁊ regentis credentes. Deinde on̄dit vnde ſcit hec p̄dicta ponendo ꝓmiſſiones Cet odientes eos in fugā cōuertā.patris de chriſto dicens.Tunc locutus es in viſione ſctīs tuis:et dixiſti poſui adiutoriū in potente: etexaltaui electū de plebe mea.Tunc) ſcꝫ qn̄ dixiſti mihi diſpoſui teſtamētum (locutꝰ es et alijs (ſctīs tuis) ſcꝫ ceteris ꝓphetis (in viſione) .i. in occulta reuelatōe quāfeciſti eis. Un̄ ꝓph̓e .i. videntes ſunt dicti (et dixiſti) .i. ꝑ ſpm̄ ſctm̄ eis reuelaſti. Ul̓ ſdixiſti) palam ꝑ eos poſui adiutoriū) liberatōis ⁊ redēptiōis humani generis (in potēte .i. in chriſtoꝓprio filio qui omnia pōt(et exaltaui) ſuꝑ om̄enomen(electū) ſcꝫ chriſtū immunē a pctō natum de plebe mea) iudaica. Et exponēdo qͥsfuerit iſte potens ⁊ electus ⁊ quomō eum exaltauerit ſubiungit.Inueni dauid ſeruū meuꝫ: oleo ſanctomeo vnxi eum.Inueni dauid) ſignificatū .i. chriſtū de ſemine dd̓ natū ⁊ manu fortē. Inuenit eū qꝛ elegitvt ex eius genere carnē aſſumeret (ſeruū meū)ꝓ ꝑte carnis qꝛ formā ſerui accepit vel ꝑ obedientiā ⁊ ꝑ oīa mihi obedientē ⁊ ideo in eo poſui adiutoriū ⁊ oleo ſctō meo) ſpūali ſcꝫ gratiaſpūſſctī (vnxi eum) ab inſtanti ꝯceptōis ẜm ꝙhomo pre ꝑticipibꝰ ſuis. Ideo aūt potens.Manus enim mea auxiliabit̉ ei: et brachium meū ꝯfirmabit eum.Manus enī mea auxiliabit̉ ei) .i. diuinitashūanitati cōiuncta ⁊ verbū meū ꝑ qd̓ ego operor oīa cooꝑabit̉ ei et ꝯſolabit̉ ẜm ꝙ homo inoꝑbꝰ ⁊ paſſionibꝰ (et brachiū meū) .i. eadē diuinitas q̄ ē fortitudo mea ꝑ quāpotēter aduerſarios meos viſibiles ⁊ inuiſibiles deuīco (cōfirmabit) ⁊ ꝯfortabit eū in aſſumpto corꝑe cōtra aduerſa vt ꝑagat īcepta et nullatenꝰ ab aduerſarijs ſuꝑet̉. Et eo vſqꝫ ꝯfirmabit ꝙ.Nihil ꝓficiet inimicus ī eo: et filius iniquitatis nō apponet nocere ei.Nihil ꝓficiet inimicus) .i. diabolus (in eo)tentando vel ſeuiendo qꝛ in eo nō habet quicquā (et filiꝰ iniquitatis) ſcꝫ iudas vel ille iudaicus ppl̓us filius diaboli (non apponet nocereei) .i. nō addet effectū praue voluntati vt noceat et ſi ſeuiat qꝛ omnia in ꝓſperū cedūt. Namet ſi chriſtū occiderunt nō tn̄ nocuerūt immoad ſalutē quam ip̄e nobis ꝑ mortē ſuam darediſpoſuerat ꝓfuerūt. hoc etiā ẜm membra dici poteſt qꝛ diabolus vel ꝑſecutor ſeuit quideꝫet facit qd̓ ſuū eſt ſed nō ꝓficit neqꝫ nocet immo exercet ⁊ ꝓdeſt.Et cōcidā a facie ipſius inimicos eiusEt concidā) ac cōminuā(a facie ip̄ius inimicos eius) ſcꝫ iudeos et demones qui ſepe adomino confuſi tanquam conciſi glagijs diſcedebant a conſpectu eius (et odientes eos infugam conuertā) qꝛ et ipſi coram eo ſepe fugiebant. Uel (concidaꝫ a facie ipſius inimicos eius) cum enim facies eius pctōres reſpicita criminibꝰ ſeparant̉ quibus non eſt locusſub pn̄tia dei (et odientes eum in fugā cōuer