funt: hoc voluiſſe et feciſſe deū arbitrati ſunt.Et tunc ad tumulū miſerie.Conge feciſti notos meos a me: poſuerunt me abominationeꝫ ſibi.Longe) loco vel mente (feciſti) .i. fieri ꝑmiſiſti (notos meos) qui me nouerāt ac p̄dicationem meā audierant ⁊ miracula viderāt (a mevt nullus p̄beret auxiliū qꝛ me relicto fugerūt(poſuerunt me) ipſi noti (abominationē ſibi)qꝛ et ipſi genus illius mortis horrebāt vl̓ maris ipſi ꝑſecutores poſuerunt eum abominabilem qꝛ abominabili ⁊ turpiſſima morte diſponebant eum occidere.Traditus ſum et non egrediebar: oculimei languerūt pre inopīa.Traditꝰ ſum) a iuda diſcipulo (et nō egrediebar) ab eis fugiēdo. Uel (nō egrediebar)id eſt nō ꝓpalabar et manifeſtabar potentiammeam et quis eſſem oſtendendo ſed in interioribus meis latebā. Unde(et oculi mei) .i. apl̓iqͥ futuri erant oculi ⁊ lumen totius corꝑis myſtici (languerūt) et a ſpe tanquā infirmati defecerunt cum me nō viderent in virtute potentie manifeſtari ſed quaſi victū ⁊ impotentē oīaꝑferre (pre inopia et ꝓ defectu cōſtātie ⁊ roboris fidei ⁊ amoris velut ſb̓tracto ſibi cibo ſuolumine ſuo. Quod ſignificat̉ in extinctōne lunum in eccl̓ia in ſeptimana penoſa.Clamaui ad te dn̄e: tota die expandi adte manus meas.Clamaui) feruēter (ad te dn̄e) pater cū penderem in cruce (tota die expandi ad te manusmeas) extenſus in ipſa cruce: vbi totū ꝓ partepoſuit qꝛ non tota die in cruce pependit. Uel(tota die) iugit̓ et aſſidue expādi .i. extendi (adte) glorificandū (manus meas .i. oꝑa mea qꝛomnia oꝑa ſua ad voluntatē ⁊ gloriā pr̄is fecit et retulit. ꝑ extenſionē vero manuū intelligitur cōtinuatio bonoꝝ operū a quoꝝ intentōenunquā ceſſauit. Et qꝛ hec expanſio manuū ⁊ꝑꝑa eius nō omnibꝰ ꝓfuerūt addit. Sed.Nunquid mortuis facies mirabilia autmedici ſuſcitabūt et ꝯfitebunt̉ tibi.Nūquid mortuis) ſcꝫ corde ⁊ in anima nōcorꝑe (facies mirabilia) vt ad vitam fidei moueant̉. q. d. non qꝛ nō mouent̉ ad fidem. Noneis dicit fieri quibꝰ ⁊ ſi fiant nō ꝓſunt vt quosad vitam fidei ipſa miracula viſa nō mouent.ſaut medici) ſpūales (ſuſcitabūt) tales mortuos ad gr̄am (et) ſuſcitati (cōfitebuntur tibi) cōfeſſione laudis vel peccatoꝝ. q. d. nō poſſunt.quia poteſtas eoꝝ nō extendit ſe ad tantum vtſuſcitent ad ꝯfitendū tibi in quibꝰ occulta gratia tua no ꝯꝑatur qua trahantur ſed ſola gratia tales reuiuiſcunt.Nūquid narrabit aliquis in ſepulchromiſcd̓iaꝫ tuā: et veritatē tuā in ꝑditōꝫ.Nunquid narrabit aliquis) poſitus (in ſepulchro) peccati .i. mortuus in anima et ſeputus pondere maloꝝ (miſericordiā tuam) ſcꝫ reparationē generis humani miſericorditer impenſam. per ſepulchrū mortue anime corpusintelligitur quod in euangelio ſepulchro comparatur (et veritatē tuam) ſcꝫ cōpletionem ꝓmiſſorum iam factā narrabit aliquis poſitus(in ꝑditionē) anime .i. obſtinatus. q. d. non hinarrabunt et te laudabūt: quia nō eſt ſpecioſalaus in ore peccatoꝝ. ſed viui et fideles qꝛ rectos decet laudatio. Notandū ꝙ miſericordam et veritatē amat ſcriptura cōiungere et maxime pſalmi. EtNūquid cognoſcent̉ in tenebris mirabilia tua: et iuſticia tua ī terra obliuiōisNunquid cognoſcent̉ in tenebris) et filijstenebraꝝ .i. in peccatoribꝰ ⁊ reprobis qui ſunttenebre etiam alios obtenebrantes (mirabiliatua) in me et ꝑ me facta (et iuſticia tua) qua iuſtificas impium (in terra obliuionis) .i. in terreno corde tui oblito et a te obliuioni tradito.q. d. nō impediente hͦ eoꝝ malicia. Idem itaqꝫſunt mortui et poſiti in ſepulchro ⁊ ꝑditi et tenebre et terra obliuionis. Deinde chriſtus loquitur ex voce corꝑis ſui .i. eccīe. q. d. fuimuset nos olim natura filij ire ſicut et ceteri. ſꝫEt ego ad te dn̄e clamaui: et mane oratio mea preueniet te.Et ego ad te dn̄e nō ad alium (clamaui) vtſaluus eſſem. Quis enī me diſcernit ab alijsfilijs ire qui nec credere potuiſſem niſi me miſericordia dn̄i p̄ueniſſet. et ideo ſequitur (et mane) .i. nunc in hac fidei et virtutū luce poſt noctem infidelitatis et vicioꝝ qd̓ mane vt mihieſſet miſcd̓ia tua me p̄uenit (oratio mea) p̄uenta a tua miſericordia adhuc in iſta vita (preueniet te) .i. futurū iudiciū ne tunc me cōdemnesUt aūt iſta oratio ferueſcat et exerceatur crebreſcunt mala tranſitoria et differt̉ bonuꝫ qd̓ineternū dabitur. Ideo ſequiturUt quid dn̄e repellis orationē meam:Cauertis faciem tuā a me.Ut qͥd dn̄e repellis) .i. repellere videris (orationē meā) differendo dare qd̓ peto. In quibꝰverbis ꝓponit querendā eſſe cauſaꝫ quare or̄oſanctoꝝ differt̉ ⁊ quaſi repellitur q̄ eſt vt ip̄iusdilatōne bn̄ficij ⁊ tribulationū aduerſitate qͣſirepulſa tanqͣꝫ ignis flatū repercuſſa ardentius