Remiſiſti iniquitatē plebis tue: oꝑuiſtiomnia peccata eoꝝ.Remiſiſti iniquitatem plebis tueſque eamcaptiuā fecerat et tenebat (oꝑuiſti omnia pctācorū) ipſa nō amplius videndo ad puniendūUel (remiſiſti iniquitatē plebis tue) ꝓpter quāhomo captiuatꝰ erat ⁊ captiuꝰ tenebat̉ qua remiſſa liberatꝰ eſt (oꝑuiſti) baptiſmo (omīa peccata eoꝝ) ne videres ⁊ punires. Oꝑuit nos ꝓfecto ſua gr̄a et noluit videre pctā nr̄a: operuitpctā virtutibꝰ. ſuꝑbiā ꝑ humilitatē. luxuriā ꝑcaſtitatē. auariciā ꝑ charitatē. et vbi abūdauitpctm̄ ſuꝑabundauit gratia. Et ſic.Mitigaſti omnē iram tuaꝫ: auertiſti abira indignatōnis tue.Mitigaſti) .i. tꝑaſti ꝑ manſuetudinē (omnēiram tuam) .i. vindictā ⁊ penaꝫ in pn̄ti ꝓ pctōinferendā (auertiſti (te ⁊ deſtitiſti) ab ira indignatōnis tue) recipiendo eos ad gratiaꝫ. UelMitigaſti omnē iram tuam) vt nō ineternūpunires licet tꝑaliter exerceres. Erat enī valde iratus ꝓpter pctm̄ primi hoīs ſed poſtquaꝫi le homo fctūs eſt omnē iram mītigauit (auertiſti) nos penitus (ab ira indignatōis tue) .i. apena que veniens ex indignatōe tua erit in futuro iudicio vt ibi nō punias nos. Et qꝛ tanta feciſti ppl̓o illi ideo etiā.Conuerte nos deus ſalutaris noſter: etCauerte iram tuam a nobis.Conuerte nos ⁊cͣ.) vel. Et qꝛ de futuro iſtadicunt̉ quāuis verba p̄terita ſonēt ſequit̉ et dicit Conuerte nos) a vicijs ⁊ a malis culpe adte bonū incōmutabile nos ad tuā gr̄am recipiendo quo hactenꝰ a te auerſi ſumus (deus)ꝑ creationē (ſalutaris) ⁊ ſaluator (noſter) ꝑ redemptionē ⁊ iuſtificationē (et auerte iram tuāa nobis) eam relaxando. Ac ſi diceret. Illa p̄dicta dico quaſi facta ſint qꝛ veriſſime vidcofutura. qꝛ vero nōdum facta ſunt oro vt fiantque iam vidi ventura. ꝓphetice enim dixit ſuꝑvt preterita. Hic aūt petit vt vere futura.Nunquid ineternū iraſceris nobis: autextendes iram tuam a generatōe in generationem.Nunqͥd) enim (ineternū) vſqꝫ in finem mūdi (iraſceris nobis). q. d. nō. cum parcere ⁊ miſereri ꝓpriū ſit tibi. Ira dei eſt om̄is pena quaꝫpatimur. de ira enim mortales ſumus ⁊ paſſibiles ſed innouatis in chriſto p̄uidet iſte hācpenam tranſiturā. Sicut enim in adam om̄smoriunt̉ ita ⁊ in chriſto omnes viuificabunt̉(aut extendes iram tuaꝫ a generatōe) que fuitab adam vſqꝫ ad chriſtū vſqꝫ (in generatōeꝫ)que eſt ſub gratia baptiſmi tꝑe filij. q. d. nō. noue enim generatōni reſeratus eſt aditus regniqͥ fuit clauſus generatōi veteri. pͥma fuit mortalis de tua ira. erit altera immortalis tua miſericordia. Sed nec hanc mīam meremur cōuerſi ꝑ nos ad deum. ipſe enim nos cōuertit.Unde ſubdit.Deus tu cōuerſus viuificabis nos i etplebs tua letabit̉ in te.Deus tu cōuerſus) ab ira tua in aduentu filij tui (viuificabis nos) ꝑ tuam gr̄am ſpe tantotꝑe antequā res habeat̉ (et) tunc (plebs tua) nihil preſumens de ſe bono ſuo (letabit̉ in te ſcꝫde beneficijs tuis gratulādo ac letanter ac deuote tibi ſeruiendo que prius malo ſuo letabatur in ſe. male enim letat̉ quis in alia re qͣꝫ in teꝑeunt enī alia ⁊ leticiā de eis habita. Qui vultergo ſecurus gaudere in illo gaudeat qͥ nō poteſt ꝑire. Et vt hec oīa fiant tanquā clemēs.Oſtende nobis dn̄e miſcd̓iam tuā: et ſaUutare tuū da nobis.Oſtende nobis dn̄e) pater (mīam tuam) .i.chriſtū corꝑaliter et ſpūaliter vt ⁊ humanitatēvideamꝰ oculis corꝑis ⁊ diuinitatē oculis cordis. qui dicit̉ miſcd̓ia qꝛ ꝑ eum deus miſertuſeſt nobis (et ſalutare tuuꝫ) .i. ſaluatorē noſtruꝫeundē chriſtū (da nobis) in futuro amplectendum ⁊ poſſidendū vt nō tollat̉ amplius a nobis. Hec eſt tota noſtra beatitudo viſio chriſtiSimiles enī ei erimus quando videbimꝰ euꝫſicuti eſt. Iſta aūt que precor ſcio et cōfido nōper me ſed qꝛ auerſus a ſtrepitu mundi qui inquictat foris.Audiam quid loquat̉ in me dn̄s deus:qm̄ loquet̉ pacem in plebem ſuam.Audiaꝫ) attente in corde (qͥd loquat̉ in me)interius ꝑ inſpirationē ⁊ internā reuelationē ⁊mihi inſpiret (dn̄s deus) ſcꝫ ſpūſſctūs et quidſit illud ſubditꝭ qm̄ loquet̉ pacem) ad deū ⁊ ꝓximū ꝑ chriſtū (in .i. ſuꝑ (plebē ſuā ⁊ ſibi ſubditam .i. eccl̓iam ſuaꝫ. Un̄ chriſto nato angeliſtatim cantauerūt in terra pax hominibꝰ ⁊ pacem eternitatis que habet̉ ſuꝑ paceꝫ pectoris.Unde dicit pacem relinquo vobis pacē meādo vobis. hic eſt ſciendū ſcd̓m quoſdaꝫ ꝙ illahora qua gabriel archangelus ad beatā virgīnem fuit ingreſſus ad annuncianduꝫ ſibi filijdei incarnatōnē cum magna mentis deuotōelegebat hunc pſalmū ⁊ actualiter hunc verſuꝫaudiam quid loquat̉ ⁊cͣ. Unde de ea bene poteſt ſic exponi (Audiā) attente (quid loquat̉ inme dn̄s deus) per gabrielē angelū ſuū ab ip̄oad me tranſmiſſum.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten