Altaria tua dn̄e virtutū: tex meus et deus meus.Altaria tua) o (dn̄e virtutū celeſtiū .i. angelorum (rex meus) qui me regis (⁊ deus meus)qui me creaſti hoc eſt celeſtē patriā et diuerſasſanctoꝝ manſiones ſcd̓ꝫ varia eorū merita inquibꝰ iugiter ſacrificia diuine laudis offerunt̉vbi anime celeſti cōuiuio epulant̉ vbi animaquaſi in domo gaudet ⁊ caro reponit oꝑa ſctāhec quippe ſunt illa in quibꝰ appetitus humanus quietat̉. Celeſtis pr̄ia dicit̉ tabernaculūꝓpter inhabitationē. atrīa ꝓpter latitudinē. domus ꝓpter quietem. nidus ꝓpter ſecuritatē. altaria ꝓpter ꝑfectam oblationē vbi iſte iam ſuſpirat dicens.Beati qui habitant in domo tua dn̄e: inſecula ſeculoꝝ laudabūt te.Beati qui habitant in domo tua) celeſti nōmanufacta o (dn̄e) vbi nō eſt timor nō qui habitant in altis turribꝰ ⁊ pallacijs aūt ī magniſvrbibꝰ ⁊ villis qꝛ (in ſecula ſeculoꝝ laudabūtte) hoc erit totū ibi negociū noſtrū vt ſemꝑ laudemus quem ſemꝑ amabimꝰ. Huic ergo viteſuſpiremus et ad eam toto niſu tendamꝰ. Sꝫqui tunc ſemꝑ laudare deſiderat nunc tꝑaliterlaudet. qui enim hic nō laudauerit ibi a laude mutus erit. Deinde oſtendit quo auxilio etcyius ope ad domū dei veniat̉ dicens.Beatus vir cuius eſt auxiliū abs te: aſcēſiones in corde ſuo diſpoſuit in valle lachrymarū: in loco quem poſuit.Beatus vir) ſcꝫ nūc in ſpe ⁊ tandē in re (cuius eſt auxiliū abs te) i. a te hoc eſt qͥ te hic habet adiutorē qꝛ ad hoc nemo ſuis viribꝰ vl̓ meritis ſufficit ⁊ modus ſubdit̉ qꝛ (aſcenſiones)id eſt gradus quibꝰ aſcendat (in corde ſuo diſpoſuit) ille vir deo inſpirāte ſcꝫ appetēdo ſemꝑꝓficere. Uel qꝛ (aſcēſiones in corde ſuo diſpoſuit) deus. facit enim illi gradus quibꝰ aſcendat p̄ſtando ei gratiā vt ſemꝑ conet̉ ꝑ gradusvirtutū ꝓficere et hoc (in valle lachrymaꝝ) hͦeſt in ſtatu pn̄tis miſerie ſcꝫ (in loco quem poſuit) ipſe deus hominibꝰ ad deflendū ibi pctāad pugnandū contra hoſtes ⁊ vicia ⁊ ad merendū premia eterna. Uel (quem poſuit) Sibi ipſi homo quando peccauit. quamdiu ſumus in valle lachrymarū nō debemus ridereſed flere non eſſe ſecuri ſed pauidi quoniā hocſeculū ⁊ hoc tempus eſt lachrymaꝝ ⁊ certaminis ſed aliud gaudij ⁊ pacis. Nota ſex gradibus aſcendebat̉ ad thronuꝫ ſalomonis ſic ſexgradibꝰ aſcendit̉ ad cognitionē trinitatis. primus gradus eſt cōtemplari ea que ſunt tm̄ vtlapides. ſcd̓s que viuunt vt plantas. tercius q̄ſentiunt vt bruta. quartus que diſcernūt vt homines. quintus que comp̄hendūt vt angeloset ſanctos. ſextus humanitatē chriſti et que ꝓnobis fecit et ſic venit̉ ad cognitionē dcitatis.felix eſt qͥ ſemꝑ ꝯſiderat quid faciat ⁊ quomodo ꝓficiat ⁊ vt quotidie ꝓficiēdo ꝑ gradus virtutum aſcendat. Auxiliabit̉ aūt ei dn̄s.Ętenim benedictione dabit legiſlator:ibunt de virtute in virtutē: videbit̉ deuſdeoꝝ in ſyon.Etenim benedictionē) .i. gr̄e infuſionē (dabit legiſlator) ſcꝫ chriſtꝰ vtriuſqꝫ teſtamenti auctor qꝛ poſt legem venit gratia hoc auteꝫ preſtat gratie benedictio qd̓ per eam (ibunt) fideles (de virtute in virtutē) .i. de oꝑe vnius virtutis in opus alterius nō enim omniū oꝑa ſiml̓exercent̉ licet ip̄e ſimul habeant̉ et ſic tandem(videbit̉ deus deoꝝ) .i. ſanctoꝝ ſcꝫ chriſtus ſicuti eſt deus apud deum verbū apud patremqui eſt deus deorū .i. chriſtianorū quibus dedit ptātem filios dei fieri (in ſyon) .i. in celeſtiſpeculatione ⁊ ꝯtemplatōis plenitudine. ſyonenim ſpeculatio dicit̉. ꝑ gratiā enī multe dant̉virtutes de quibꝰ venit̉ in chriſtū dei virtutē ⁊dei ſapientiā. Et vt ego videā ⁊ ad tanta p̄miaelectorum ꝑueniam. O.Dn̄e deis virtutū exaudi oratōeꝫ meāauribꝰ ꝑcipe deus iacob.Dn̄e) a quo regimur (ocus) a quo creati ſumus (virtutū) celeſtiū .i. angeloꝝ cōditor quibus me ſociari cupio et humanarū infuſor qꝛdator es omniū virtutū ꝑ quas aſcendit̉ ad tevidendū (exaudi orationē meā) vt ad beatitudinem me ꝑducas ⁊ virtutibꝰ angelicis ſocies(auribꝰ ꝑcipe) eam oſtendendo ꝑ miſcd̓ie effectum ⁊ complendo deſideriū meū O (deus iacob) .i. luctantiū vl̓ ſupplātantiū vt ī luctamīeme iuues ⁊ iſrl̓ me facias vt videā te ſicut viditiacob quem iuuiſti ⁊ feciſti iſrl̓ apparens ei.Pro tector noſter aſpice deus: et reſpice in faciem chriſti tui.Protector noſter) in pugna (aſpice) nos etagonē noſtrū ⁊ ꝓtege o (deus) pater ⁊ hoc perchriſtū. Unde ſubdit (et reſpice .i. attende (infaciem chriſti tui) hoc eſt per ipſum nos aſpice⁊ reſpice in nos in nobis enim reſpicis filiūtuum qui habitat in nobis. q. d. ſi nō propternos ſaltem quia ſumus ꝯformes filij tui nonſolum ꝓpter imaginē ſed et ꝓpter nature noſtreſuſceptionē. reſpice nos intuitu meritorū eiuset ſi non noſtroruꝫ cuius meritis petimus exaudiri et non meritis noſtris. Ad hoc autem