Incenſa igni) .i. pctā que veniūt ex amoremale accendente (⁊ ſuffoſſa) .i. pctā que veniūtex timore male humiliāte foſſa enī humilitatꝭdeſignat ⁊ ꝑ hec duo oīa pcta intelligunt̉. Sicut enim omnia iuſta oꝑa bono timore vel bono amore fiunt ſic malo amore ⁊ malo timorepctā omnia cōmittunt̉ (ꝑibūt) et delebunt̉ (abincrepatōne vultus tui) .i. ꝑ increpationē filijtui qui vultus tuus et imago dicit̉. Quid enīincrepat chriſtus niſi pctā? Et qꝛ ex aduentufilij tanta ꝓcedit vtilitas iō vt hec oīa īpleant̉.Fiat manus tua ſuꝑ virum dextere tue:et ſuꝑ filiū hoīs quem ꝯfirmaſti tibi.Fiat manus tua) o deus .i. miſcd̓ia tua (ſuꝑvirū dextere tue) ſcꝫ chriſtū ad ꝓducendū euꝫ.ioꝑatio tua ad effectū ꝓmiſſa ꝑducat .ſ. incanationeꝫ (et) ꝓ. i. (ſuꝑ filiū hoīs) ſcꝫ virginis ꝑaſſumptionē carnis nō hoīm( quem) ſcꝫ filiuꝫꝯfirmaſti tibi) qꝛ ſic nobis ꝯiunctꝰ eſt ex carne vt deus etiā ſit ex diuinitate. Et bn̄ vir dextre ⁊ filius hoīs dicit̉ qꝛ ⁊ potentiā diuinitatishabuit vn̄ ad dexterā dei patris ſedet ⁊ humanitateꝫ inter nos aſſumpſit ex eo ꝙ filius hominis fuit qͥ niſi potens ꝑ diuinitatē fuiſſet nequaquā nos ꝑ hūanitatē redimere potuiſſet.Et nō diſcedimus a te: viuificabis noset nomen tuū inuocabimus.Et) ſi hec feceris ⁊ filiū miſeris (nō diſcedimus) vltra (a te) ꝑ cōuerſionē a fide ⁊ dilectiōeQuis enī nos ſeꝑabit a charitate dei (viuificabis nos) vita gr̄e naͣm mortui eramus peccatis noſqꝫ innouabis ⁊ vitam interioris hominis donabis vt te amemus nō terrena in qͦbus prius mortui eramus ſcꝫ in amando terrena ⁊ eis inherendo (et nomen tuū inuocabimus (te exorando vt nobis dulcis remiſſor ſispctōꝝ noſtroꝝ ⁊ pius largitor eternoꝝ bonorum et te diligendo qui eris nobis totū iuuamen. Quod vt ſit et vt ſūmam mee intentōnisconcludā.Dn̄e deus virtutū cōuerte nos: ⁊ oſtende faciem tuam et ſalui erimus.On̄e deus virtutū cōuerte nosa vetuſtatein nouitatē ⁊ ad te ꝑfecte diligendū (et oſtendefaciē tuā) ſcꝫ chriſtū qui eſt imago ⁊ facies tuaet illuinatio vultus tui in quo manes ⁊ qͥ manet in te(et ſalui erimꝰ) ꝑ ip̄m a malis omnibꝰUelloſtēde faciē tuā) hīc ꝑ piam illuminatōnem ⁊ in futuro ꝑ apertā viſionē (et ſalui erimus) qꝛ in clara et ꝑfecta fruitōe ꝯſiſtit eternaſalus hec iam ſuꝑius dixerat ſed piuꝫ animūxitquod delectat orare libenter ⁊ frequenter delectat replicare. hic enim vt dicit Augꝰ. eſt cōſūmatio totius oratōis chriſtiane. Magna vero eſt ſuauitas huius verſiculi in hoc enī regulam totius religionis exponit primo enī d̓cusnos ꝯuertit tūc et nō ante faciē ſuaꝫ oſtendit .i.lumīe pietatis nos īſpicit pꝰ qd̓ tandē nos ſaluat hunc ergo ꝓph̓a iterat qꝛ ꝑ ip̄m quiſqꝫ breuiter qd̓ expedit implorat. Iſte etiaꝫ verſus terponit̉ hic ꝓpter triplicē faciē chriſti que tripliciter nos ꝯuertit. Eſt enī facies naſcentis morientis iudicantis. Prima cōuertit nos a ſuꝑbia ⁊ vanitate mundi qꝛ chriſtus in natiuitate humiliauit ſe formā ſcrui accipiens. ſcd̓a aꝯcupiſcentia ⁊ voluptate carnis: qꝛ tunc aruittanqͣꝫ teſta virtꝰ eius. tercia ab auaricia ⁊ amore tꝑaliū ꝓ quibꝰ in iudicio exprobrabit dn̄sreprobis dicens eſuriui ⁊cͣ.Oratio.¶ Uiſita dn̄e vineam tuam quam de egyptitribulatōe potenti dextera liberaſti vt reſpectuvultus tui viuificata bonoruꝫ in te fructuumvbertate letet̉. Per dn̄m.¶ Pſalmus de inductōe fideliū ad laudanduꝫ deū ac de preſſura eccl̓ie bonoꝝqꝫ ꝓbatione et maloꝝ reprobatōne.¶ pͣs. lxxx.Xultate deo adiuj05tori nr̄o: iubilate deo iacob.Auctor pſalmi ꝓph̓a dauid. Titulus eſt. In finē ꝓ torcularibꝰ quinta ſabbati pſalmus ipſi aſaph. Et eſt ſenſus: pſalmusille dirigens nos in finē .i. in chriſtū cantaturip̄i aſaph .i. dn̄ice cōgregatōni et cantatur abipſo aſaph. Aſaph enī ſibi ip̄i loquitur. pſalmus dico agens pro torcularibꝰ .i. de ecc̄ijs inquibꝰ eſt p̄ſſura tribulationū: et habitus quinta ſabbati .i. loquens de baptiſatis ⁊ baptiſandis aqua baptiſmi quod figuratū eſt ꝑ opusquinte ſabbati qn̄ creauit deus ex aquis piſces ⁊ aues. Sicut enī vinū et oleū p̄ſſura torcularis eliquata recondunt̉ ⁊ acinū ⁊ amurcaꝓijciunt̉: ita accedente tentatōe iuſtus iuſtiorfit et ſordidus magis ſordeſcit. Sil̓r et de renatis ex aqua baptiſmi alij ſunt piſces .i. carnales. alij aues .i. ſpūales. Cantatur ergo protorcularibꝰ et quinta ſabbati .i. de p̄ſſura diſcernente renatos ex aqua baptiſmi. Materialaus ⁊ bn̄ficia dei ac ingratitudo ppl̓i iſraelitici p̄ſſura qͦꝫ fideliū ac ꝓbatio bonoꝝ et reprobatio maloꝝ. Intētio: monere fideles vt multis modis deū ꝓpter beneficia exhibita magnificent et ingrati non exiſtant cōtemptisqꝫ histerrenis ad celeſtia mente aſcendant. Sententia in generali ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona