citer habeo in te materiā laudis ꝓpter beneficia tua ꝯtinua ⁊ ꝓpter hoc tāqͣꝫ (ꝓdigiū et portentum (factus ſuꝫ multis) mirantibꝰ de me ſicut ſolēt hoīes mirari de ꝓdigio vel portento.Pulti em̄ amatores ſeculi putant me inſanūet ꝑdigioſum cū vident me inuiſibilia que ip̄iremnūt laudare ⁊ appetere viſibilia vero queipſi appetunt me ꝯtemnendo vitare et tu cōtraomnia obprobria factus es mihi (adiutor fortis tu em̄ miniſtras ſpiritalē fortitudinē ad cōtemnendā hoīm inſultationē. Et ideo.Repleat̉ os meū laude vt cantem glonam tuā: tota die magnitudinē tuā.Repleat̉ os meū laude et tanqͣꝫ impletū nōceſſet a laude tua ꝓpter tua beneficia qꝛ cuꝫ nōeſſem feciſti cum eſſem ſalutē dediſti cum peccaſſem ignouiſti cum ꝯuerſus eſſem adiuuiſticum ꝑſeueraſſeꝫ coronaſti (vt cantē gloriā tuā).i. vt exultando annūciē qͣꝫ glorioſus ſis (⁊ tota die .i. ſine intermiſſione et indeſinenter tamin ꝓſperis quibꝰ ꝯſolaris qͣꝫ in aduerſis quibꝰcorrigis cantē (magnitudinē tuā) .i. qͣꝫ magnſis ī operibꝰ ⁊ bn̄ficijs tuis ſicut qn̄ os repletūaliqͥd extra redundat ita petit vt ſua laudatioad ꝓximū deriuet̉ vt exēplo ſuo ꝓximus laudet. Et ſicut in iuuentute nō deſeris me ſperāem in te ſic.Ne ꝓijcias me in tꝑe ſenectutis cum deficiet virtus mea ne derelinquas me.Ne pijcias me) extra tuaꝫ ꝓtectionē (in tꝑeſenectutis) qn̄ feruor virtutis decreſcit et feſſavirtus iuuari plus indiget vn̄ quid ꝑ ſenectutem accipiat det̓minat. d. (cū d̓ficiet virtꝰ meane derelinquas me) ſubtrahēdo mihi auxiliūqꝛ tunc minus potens ſum ad reſiſtenduꝫ. D.fectū gͦ virtutis nominat ſenectutē ſicut ſuꝑiꝰiuuentutis noīe deſignauit virtutē. Ac ſi dicatne ꝓijcias me a te non ꝑmittas me peccare exinfirmitate ꝙ ſi ꝑ fragilitatē peccare cōtigeritne derelinquas me ex toto vt deficiens viribꝰꝑſeuerē in pctō. Et opus eſt vt nō derelinqͣs.Quia dixerūt inimici mei mihi: et quicuſtodiebant animā meā conſiliū fecerunt in vnum.Quia dixerūt inimici mei mihi) mala ⁊ exprobrantes mihi in faciē diſconfortauer̄t me(et qͥ cuſtodiebant animā meaꝫ) .i. obſeruabātvitam meā inſidioſe ⁊ ſtudio decipiendi nō vtīmitarent̉ ſed vt ꝑderent eam .i. qͥ inſidiabant̉vite mee (ꝯſiliū .i. ꝯſpirationē (fecerūt in vnū).i. in eandē voluntatē nocendi ⁊ ꝯcorditer cōtra me ⁊ de me ꝑdendo. Grauior eſt faſcis quinon diuidit̉.Dicētes deus dereliquit eū: ꝑſequimini et cōprehēdite eū: qꝛ nō ē qui eripiatDicentes) cōi ꝯſilio vl̓ apud ſe in corde ſuo(deus) .i. quē ſibi deū facit (dereliquit eū) ſubtrahendo ab eo ſuū auxiliū. quē vidēt calamitatibꝰ fatigatū putant a deo deſertū ⁊ iō audacter (ꝑſequimini eū) vt tardū (et comp̄henditeeuꝫ) vt inualidū ⁊ ſecure poteſtis facere (qꝛ nōeſt qͥ eripiat) de manu nr̄a comp̄henſuꝫ. Quocontra poſtulat d. Ipſi ita ſed. ODeus ne elongeris a me deus meus inauxiliū meū reſpiceDeus ne elongeris a me) ſubtrahendo auxilium defenſionis tue ſꝫ ꝓpe eſto (deus meus inauxiliū meuꝫ reſpice) cohibendo hoſtes a nimia crudelitate ne grauioribꝰ exponar qꝛ ſciome affligenduꝫ. Ita fit nō elongat̉ ab eis īmoꝓpe eſt qͥ tribulato ſunt corde: ꝓpe eſt vt audiatꝓpe eſt vt miſericorditer reſpiciat. ꝓpe eſt vt auxilietur. poſſunt etiaꝫ hec accipi ex ꝑſona chriſtiab illo loco (ne ꝓijcias me in tꝑe ſenectutꝭ ⁊cͣ.Senectus in chriſto fuit dum infirmatꝰ eſt incruce ⁊ irriſus que ex vetuſtate nr̄a aſſūpſit vn̄fuit in eo vetuſtas pene nō culpe ⁊ deficit virtꝰſua ſcꝫ hūanitatis qͥ inter manus inimicoꝝ factus eſt infirmꝰ ⁊ quaſi nihil poſſet comp̄henſus qui talia omnia habuit ex ꝑſona nr̄a. Deinde ſequit̉ oratio ꝓ malis.Confundant̉ et deficiāt detrahētes anime mee: oꝑiant̉ ꝯfuſione et pudore quiquerunt mala mihi.Confundant̉) mali .i. cogͦſcāt pctā ſua (⁊ deficiant) a ꝑuerſis viribꝰ hͦ illis expedit vt pctāſua recognoſcant vn̄ ꝯfundant̉ ⁊ deficiant inſe qͥ male de ſe ⁊ ſua iuſticia ſeu viribꝰ p̄ſumebant (detrahentes aīe mee) praua ſuadēdo velvite mee aduerſando (oꝑiant̉) multa (ꝯfuſiōe)interius qͦ ad ſe de mala ꝯſcīa pctōꝝ (⁊ pudore exteriꝰ qͦ ad alios ꝓpter modeſtiaꝫ (qͥ querūtmala mihi) ꝓcurādo in oꝑe ⁊ vexādo iniurioſe vel qͥ querunt ſi mala ſint q̄ mihi apponāt.Ego autem ſemꝑ ſperabo: et adijtiā ſuper omnē laudē tuā.Ego aūt ſemꝑ ſperabo) de tuo auxilio necdeficiā a ſpe ꝯtra hoc qd̓ illi de me deſperant.Quicqͥd illi faciāt quantūcūqꝫ ꝑſequant̉ egonō frāgor vlla aduerſitate ſꝫ ſemꝑ firmā ſpemhabebo in te (et adijtiā ſuꝑ omnē laudē tuaꝫ)p̄teritā ⁊ ante habitā ſuꝑ oēs laudes pͥores qͣstibi feci ſꝑ adijciā alias nouas ẜm auxiliū qd̓mihi p̄ſtabis. vl̓ (adijciā ſuꝑ oēm laudē tuā) telaudādo et ad huc magis laudabilē ⁊ maiorēoī laude p̄dicādo Et nō tm̄ laudabo ī me ſꝫ eti