reſurgerē (qui querunt te) fide ſpe et charitateac bn̄ viuendo et amando querere nō ceſſantſcꝫ moderni fideles o (deꝰ iſrl̓) .i. ꝑ fidē ⁊ charitatem ſpiritaliter deū videntiū ſupͣ dixit dn̄evirtutū ⁊ hic dicit deus iſrl̓ qꝛ idem dn̄s ⁊ deꝰeſt angeloꝝ ⁊ hoīm. Uel (Non erubeſcant inme hoīe humili et crucifixo et ignominiā crucis audientes a fide quā hr̄e ceperūt recedantqui expectant te dn̄e) vt venias (dn̄e virtutū)qꝛ qui deſpectꝰ apꝑuiſti in carne virtuoſus ettlorioſus apꝑebis in diuinitate. Et (Non cōfundant̉ ſuꝑ me) dep̄ſſo (qui querunt te deusiſrl̓ .i. videntiū deū vt qui deitatē nō pn̄t intueri nō ſeducant̉ infirmitate carnali. qꝛ em̄ futurum erat vt tāqͣꝫ ꝓ ſtulticia improperaret̉ chriſtianis ꝙ in hoīem crederent mortuū ⁊ crucifixum ideo ſic ꝓ eis rogat. Et merito nō erubeſcent nec confundent̉.Quoniam ꝓpter te ſuſtinui obprobriū:operuit confuſio faciē meā.Qm̄) ego (ꝓpter te) ⁊ tuam obedientiā nō ꝓmea culpa vel re alia (ſuſtinui) ab aduerſarijs(obprobriū) multiplex in cōuicijs (oꝑuit ꝯfuſio faciē meā) vt videbat̉. ſignū habuit verecūdie immota tn̄ mente. qꝛ em̄ in paſſiōe ſua ml̓ta obprobria audiebat et tacens ꝓpter deū oīatolerabat quaſi verecūdus in facie apꝑebat etſic illi virtutē māſuetudinis ꝓ ſigno habebāfuſiōis. Et bn̄ dicit ꝓpter te qꝛ nō eſt magnūyait ſuſtinui niſi adiūgeret ꝓpter te. Si eī ſuſtines qꝛ peccaſti ꝓpter te ſuſtines nō ꝓpter deūſelix miſeria cuius deus eſt cauſa.Extraneus factus ſum fratribꝰ meis: ⁊peregrinus filijs matris mee.Extraneus factus ſum) qꝛ nō credūt mihifratribꝰ meis) cognatōe carnis ſcꝫ iudeis ſicutioſeph ſuis l̓ (fratribꝰ meis) ſcꝫ apl̓is ab eo fugientibꝰ ⁊ qn̄ iam nō credebat̉ ab ip̄is (⁊ ꝑegrinus) vel hoſpes qͥ ad tꝑs in domuꝫ recipit̉ nōvt frat̓ chariſſimꝰ (filijs mr̄is mee) ſcꝫ ſynagoge de quibꝰ ẜm carnē erat nam qͣſi extraneū etꝑegrinū abiecerūt eum dicentes vilipēdendohūc neſcimꝰ vn̄ ſit. hec aūt iō mihi ꝯtigerūt.Qm̄ zelus domꝰ tue cōmedit me: et obprobria exprobrantium tibi cecideruntQm̄ zelus) .i. feruēs amor et dilectio (domus tue) ſcꝫ eccīe ſcē (cōmedit me) et accendit.q. d. interius vrebar zelo dei cū ꝑſeq̄ns iniquitates eoꝝ flagellaui male ꝟſantes in templo ⁊inde eieci. Uel (cōmedit me .i. fuit cā paſſionis mee. et ꝓpter hunc zelū (obprobria exprobrantiū tibi) me negando. maiora enī obprobria deo inferre nō poterāt qͣꝫ ꝙ chriſtū filiuꝫeius denegabāt. vel (obprobria exprobrantium tibi) in me. qꝛ quicūqꝫ exprobrat chriſtoet pr̄i (ceciderūt ſuꝑ me) qꝛ in me effectuꝫ habuerūt qn̄ hi qui exprobrabāt etiā me occiderunt. ſꝫ inter hec pius dn̄s manſuetudinē ſuācōmendat cū ſubiungit.Et operui ieiunio aīam meā: et factumeſt in obprobriū mihi.Et operui) .i. celaui (in ieiunio) ſalutis eoꝝ(aīam meā) me hūiliando. fidē quippe eccīe etſalutē hūani generis chriſtꝰ eſuriebat et ideoieiuniū eius ſpiritale erat qn̄ defecerūt om̄s qͥin eū crediderāt in hoc ieiunio oꝑuit hūilitate quaſi quodā pallio aīam ſuā .i. virtutē ⁊ deitatem ſibi vnitā nō exercēdo potentiā et vindicando ſe ip̄m et ſic hūilitas erat chriſti operimentū naͣm qꝛ hūiliabat̉ nō agnoſcebat̉ (et)hoc ip̄m (factū eſt mihi in obprobriū) detractionis irriſionis ⁊ ꝯuīcij qd̓ patuit in ſputiscolaphis et hmōi. Quanto enī humilior erattanto apud reprobos deſpectior apparebat.Et poſui veſtimentū meum cilitiū: etfactus ſum illis in ꝑabolam.Et poſui veſtimentū meū cilitiū) .i. occultam diuinitatē meā ſacco carnis et oppoſui illis mortalē carnē meā in qua ſeuirēt. Cilitiuꝫenī quo pctōres penitētes veſtiunt̉ eſt mortalis caro quā chriſtus induit vt de pctō dānaret peccatū: nō ꝙ caro chriſti peccatrix fuerit:ſed qꝛ ſil̓itudinē carnis pctī habuit (et) ex hocetiā (factus ſum illis in ꝑabolā) .i. in ſil̓itudinem maledicti et irriſoriā vt cuilibet maledicēdo dicerēt ſic tibi ꝯtingat vt chriſto crucifixoParabola enī hic dicit̉ ſil̓itudo que datur dealiquo qn̄ illi maledicitur. ſic ille verbi gratiapereat quomodo ille.Aduerſum me loq̄bant̉ qui ſedebāt inporta: et in me pſallebāt q̄ bibebāt vinūAduerſum me loquebant̉ qͥ ſedebāt in porta) hoc eſt in publico ⁊ publicis cōuentibꝰ publice de me loquebant̉: publice aduerſabant̉:corā om̄ibꝰ diffamabāt. Dicit ergo paſſionemſuā cōem iudeoꝝ eſſe fabulā vt nullus exciꝑetur qui huius locutōnis expers eſſet (et in meid eſt de me (pſallebāt) deriſorie .i. in me cōuertebant cantilenas ſuas ⁊ canticica meqꝫ deridebant (qui bibebāt vinū .i. inebriebant̉ voluptate et iocunditate tꝑali. Inter tot ſcandalaet obprobria: inter tantas ꝑſecutōes et tribulationes quid tu agebas mitiſſime ieſu?Ęgo vero orationē meā ad te dn̄e: tempus beneplaciti deus.