det ꝑ conuerſionē ⁊ confeſſionē manus eiusᶠldci vindictā ne in pctīs remanēs puniat̉. etiia ex iudeis ⁊ ex gentibꝰ futuros p̄cones verinatis ꝓph̓at ꝑ quos deus hereticos diſſipabit.Et qꝛ ita eſt vt diximus ergo.Regna terre cantate deo: pſallite dn̄o.Regna terra) .i. habitantes in oībꝰ regnisterre et hoīes de om̄i genere terre(cantate deo)voce ⁊ corde ip̄m deuote laudando qͥ vos creait (pſallite dn̄o) bona oꝑatōe qui in om̄s voſptātem habet. Non vnū regnū nō vnam gencem tm̄ inuitat ad laudē dei. Neminē enī vultmiſericors deus perire ſed om̄s ad cognitōnēſui noīs venire. Et vt magis ad laudādū deūexcitet ⁊ quantus ſit ille qui laudandus eſt cōmendet replicat dicens.Pſallite deo: qui aſcendit ſuꝑ celuꝫ celi(ad orientem.pſallite) inqͣꝫ (deo) .i. chriſto deo dico (quiaſcendit ẜm qd̓ homo nō ẜm ꝙ deus patri eſtequalis (ſuꝑ celū celi) ſcꝫ celū empirreū cuiſſibet celi ꝯtentiuū .i. ſuꝑ om̄s celos ⁊ excelſiorescreaturas ad dexterā patris ſcꝫ vt nihil ſup̄ ſehabeat niſi illū qͥ creauit illū (ad orientē) .i. demonte oliuēti qͥ eſt ad orientē reſpectu hierl̓met ſic etiā ip̄m locū exp̄ſſit vnde aſcendit. Uelad orientē) .i. vſqꝫ ad equalitatē patris a quogenitus eſt. Et quin ad iudiciū iudex ventureſt ſubdit et.Ecce dabit voci ſue vocem virtutis date gloriā deo ſuper iſrael magnificentiaeius et virtus eius in nubibꝰ.Ecce) qui aſcendit (dabit) in iudicio (vociſue ſcꝫ voci tube (vocē virtutis) .i. efficaciā reſcitandi om̄s mortuos qui pͥus vt agnus ſine voce corā tondente ſe ſiluit. voce enī dn̄i tūcvox virtutis dabit̉ cum illud qd̓ precipit̉ efficitur ⁊ ideo (date gloriā deo ſuꝑ iſrl̓ .i. voce etcorde on̄dite deū eſſe glorioſuꝫ ſuꝑ eos qui ſūtſpūaliter ⁊ vere iſrl̓ qꝛ iaꝫ nō erit cōmixtio malorū cū bonis ⁊ tūc erit (magnificentia eius etvirtus eius in nubibꝰ) qn̄ videbūt filiū hoīs venientē in nubibꝰ cū ptāte magna ⁊ maieſtate ⁊virtutes celoꝝ mouebunt̉. Et tūc.Mirabilis deus in ſctīs ſuis: deus iſraelipſe dabit virtutem ⁊ fortitudinē plebiſue: benedictus deus.Mirabilis deus in ſctīs ſuis) erit qn̄ ꝑ ſancios ſuos cū quibꝰ veniet mūdū iudicabit qn̄iuſti fulgebūt ſic̄ ſol in regno pr̄is eoꝝ qn̄ ipſedeus erit oīa in oībꝰ. bn̄ aūt ſubdit̉ (deus iſrl̓)qꝛ tūc nomen ip̄m qd̓ interp̄tat̉ videns deū veriſſime implebit̉ et tūc vere oīs bonus erit iſrl̓qꝛ videbimꝰ deū ſicuti eſt (ip̄e dabit virtutē) reſurrectōis (et fortitudinē) immortalitatis. Uel(ipſe dabit virtutē) quantū ad animā facienseam diuinā ⁊ beatā ⁊ fortitudinē quātū ad corpus faciēs illd̓ incorruptū ⁊ eternū (plebi ſue).i. ſibi vſqꝫ in finē famulanti nunc fragili ⁊ infirme. ergo (benedictus) ſit (deus) ꝓ tantis beneficijs ſuis ⁊ donis.ratio.¶ Dn̄ator dn̄e qui iuſtis ſpūale epulū tribuiset facis eos in leticia delectari ꝯcede gregi tuomortē tuā intelligere teqꝫ triumphatorē mortꝭſedentē ad dextrā pr̄is ꝯfiteri. Per do.¶ Pſalmus de oratōe chriſti ad pr̄emꝓ auxilio et liberatōne in ſua vehementiſſima paſſione ac de aduerſarioꝝ deiectione et punitōne.pͣs. lxviij.AAluū me fac deusqm̄ intrauer̄t aque vſqꝫ ad aīam meā.Auctor pſalmi ꝓph̓a dd̓. Titulus tal̓ eſt. Infinē ꝓ his qͥ cōmutabunt̉ ip̄i dd̓. hoc eſt pͣs ille ꝯuenit ip̄i ſignificato dd̓ .i. chriſto qͥ hic loqͥtur ⁊ dirigit nos ī finē .i. in ſeip̄ꝫ. pͣs inqͣꝫ habitus ꝓ his exhortādis qͥ cōmutabūt̉ vel ꝓ his.i. de his .i. de cauſa cōmutatōis eoꝝ .ſ. de paſſione chriſti qui cōmutabūt̉ de infidelitate adfidē de vetuſtate ad nouitatē de corruptiōe adincorruptionē. Poſtquā gͦ ſupra diuerſa bn̄ficia ꝑ myſteriū nr̄e reꝑatōis nobis collata memorauit ſpecialiter hic exequit̉ paſſionē ꝑ mitas ꝑtes pſalmi vſqꝫ ad cōſūmatōꝫ. Materiadep̄catō chriſti ad pr̄em ẜm fragiltiatē hūanenature in ſua vehemētiſſima paſſione. Intentio: nos ad ſuaꝫ inuitare patientiā ⁊ monere vtattendendo illā acerbiſſimā paſſionē ei ex intimis cordis ⁊ anime cōpatiamur vt poſtmodūfructū ⁊ gloriā ſue gl̓ioſe reſurrectōis ꝯſequemur ſicqꝫ eī ꝯformemur in hͦ ſeculo vt coheredes eſſe mereamur in regno. Snīa in generali ꝓph̓a in iſto pſalmo loquit̉ in ꝑſona chriſti ⁊petit a deo pr̄e de magnis et multis tribulatōibus ac penis ꝑ celerē reſurrectōꝫ liberari allegans ſuarū penarū et aduerſantiū ml̓titudinēac diuīe mīe benignitatē. p̄dicitqꝫ iudeoꝝ punitionē ⁊ ſubiūgit gratiaꝝ actōeꝫ inuitās oēscreaturas ad dei laudatōeꝫ. Sn̄ia in ſpecialichriſtus gͦ ẜm ꝙ homo in paſſione clamat adpr̄em o ¶ Saluū me fac) o (deus) pater ⁊ neceſſe eſt (qm̄ intrauerūt aque) vehentiſſimaꝝ paſſionū ⁊ tribulationū (vſqꝫ ad animā meā) tollendam .i. a corꝑe ſeꝑandā vel vſqꝫ ad ſenſualitatē turbandā qꝛ ſic nō ſoluꝫ in corꝑe ſꝫ ⁊ inanima patiebat̉. Sic aūt clamando dat for
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten