aliū magis leuiter ad regnū celoꝝ ꝑducit: vnꝰexvirtutibꝰ in finē ad vicia tendens ad infernūpelationē corruit alius ex vicijs in virtutibꝰ finem ꝯcludens ad celū ꝑ humilitatē leuat̉ Sꝫquid fecit terrore cōſilij ſui declarat ſpecialitercum ſubiungit.Qui cōuertit mare in aridā: in flumineptranſibunt pede: ibi letabimur in ipſo.Qui cōuertit mare) .i. mundū amarū (in aridam/ vt aquā dulcē ſitiat qui ſalſa plenus eratUn̄ et dicit alibi aīa mea ſicut terra ſine aquatibi et illi ipſi qui in aridā ſunt cōuerſi cum eſſentantea amari (in flumine .i. in huius ſeculifluxibilitate vbi alij veniunt alij ſucciduntꝭ pertranſibūt) delectatōes ⁊ preterfluentia rerū peritarū (pede) ſicco .i. facile et tute chriſto duce etcum ꝑtranſierimus ibi) iam flumine tranſactonita mortalitate ⁊ recepta incorruptōe (letabimur) vere et perfecte (in ipſo) .i. in deo nr̄o quoduce trāſiuimus quoniā videbimus eum ſicuti eſt et ipſe erit omnia in omnibꝰ id eſt ſufficientia omnium.Qui dominatur in virtute ſua in eternūoculi eius ſuper gentes reſpiciūt: qui exſiti pulilili: pſūaſperant nō exaltentur in ſemetipſis.Qui dn̄atur) omnibꝰ ⁊ hoc (in virtute ſua)id eſt ꝓpria ita ꝙ nihil poteſt ei reſiſtere (in eternum nō tꝑaliter qꝛ ptās eius eſt eterna que nōaufert̉ (oculi eius ſuꝑ gentes) ſaluandas (reſpiciunt) miſericorditer .i. illuminat gentes. ꝙ enīgentilitas credidit diuine mīe reſpectꝰ egit: quecum eligit̉ iudea reprobat̉. Un̄ ⁊ ſubdit̉ (qͥ exaſperant) deū vel ꝓuocant in ir̄am ſcꝫ iudei (nōexaltent̉) ⁊ deſināt gloriari (in ſemetip̄is) in genere ⁊ in carnalibꝰ obſeruantijs ſed humilient̉in ſe vt exaltent̉ in chriſto. Exaſperitas iudeoꝝfuit ipſa infidelitas: fuit ſuꝑbia: ⁊ inuidia: fuerunt praui mores et ꝟ̓ba aduerſus chriſtū ⁊ eēcleſiaꝫ qui qm̄ in ſe elati fuerūt nō exaltari ſeddeijci a dn̄o meruerūt. Cognitis iſtis oꝑbꝰ atqꝫ acceptis tantis beneficijs admonet ad deuꝫbenedicendū dicens.Senedicite gentes deum noſtrum et autam facite vocem laudis eius.Bn̄dicite gentes deū noſtrū) ip̄m laudandoet ei gr̄as rependendo ꝓ multis ⁊ magnis ſuisbn̄ficijs. Et nō ſolū apud voſip̄os eū laudateſed ⁊ alijs (auditā facite) palā .i. p̄dicādo annūcute et facite vt alij audiant(vocē laudis eius)qua ſcꝫ laudat̉ a vobis vt ⁊ ip̄i ad laudē ſil̓eminuitent̉ vt qui diligit deū diligat et ꝓximū anninciando ei qd̓ vtile eſt: ꝑtinet gͦ ad religionēnr̄am ⁊ fidei culturā toto corde toto affectu deum noſtrū bn̄dicere laudare p̄dicare. Et enumerat cauſas quare p̄dicari debeat Ip̄e eſt enīQui poſuit animā meā ad vitam: et nōdedit in cōmotionem pedes meos.Qui poſuit animā meaꝫ) in ſe pctīs mortuā(ad vitā) eam ſua morte viuificando ⁊ ꝑ gr̄amiuſtificando ne eam ꝑpetua mors ꝯſumeret etvt in ip̄o viuat ⁊ qꝛ opus eſt ꝑſeuerātia ideo vtꝑſeuerē vſqꝫ in finē (nō dedit) .i. nō ꝑmiſit dari(in cōmotōeꝫ) vt mouerent̉ in malū (pedes meos) ⁊ affectus. Minus dicit nō dedit (in cōmotōnem pedes meos) ⁊ plus ſignificat .i. dedit vtnō cōmoueant̉ pedes mei. Qui poſuit animāmeā de vita nature ad vitā gr̄e in vitā glorie ip̄eregit pedes meos ne nutēt ne a bono cepto boni moueant̉ affectꝰ. Et neceſſe erat vt pedes noſtros regeret multa enī paſſi ſumus.Qm̄ ꝓbaſti nos deus: igne nos examinaſti ſicut examinatur argentū.Qm̄ ꝓbaſti nos deꝰ) aduerſis .i. nobis ip̄is⁊ alijs ꝓbatos on̄diſti nō ī p̄ceps dediſtiſigne)tribulatōis (nos examīaſti) .i. purgaſti ⁊ ſordesabſtuliſti (ſicut examinat̉ argentū) nō in cinerēvertiſti ſicut fenū ꝓbat dn̄s ſctōs ſuos ⁊ tribulationū igne examinat nō vt cōſumat ſꝫ vt ſordes purget et electos ab oī terrena ſorde ⁊ carnis delectatiōe mūdet carnis enī oblectaminamultū in aduerſis deficiūt. Et exponit ꝑ ꝑtesip̄as examinatōes cum ſubiungit.Induxiſti nos in laqueū: poſuiſti tribulatōes in dorſo noſtro: impoſuiſti homines ſuper capita noſtra.Induxiſti) .i. induci ꝑmiſiſti (nos in laqueū)nō qͥ decipit ſꝫ qͥ ꝓbat .i. in vincula ⁊ carceres ſiue quaſlibet tentatōes (poſuiſti tribulatōes) .i.flagella ⁊ ꝑſecutōes tyrannoꝝ ſicut graue pondus (in dorſo nr̄o) vt ꝑ ſuꝑbiaꝫ male erecti adhūilitatē curuemurꝭ impoſuiſti) tua volūtate ꝑmittens (hoīes ſuꝑ capita nr̄a) vt capitales poſſent dare ſnīas. Imponunt̉ ⁊ mō hoīes ſuꝑ capita nr̄a toleramꝰ qͦs volumus patimur aliqn̄ſuꝑiores qͦs nouimꝰ peiores. Et bonū eſt vt cōſideremus nos eē pctōres et ſic toleremꝰ impoſitos ſuꝑ capita nr̄a vt ⁊ nos confiteamur deoqꝛ digne patimur Quid enim indigne paterisqd̓ fecit qͥ iuſtus eſt. Quādo male viuis ſi parcit plus iraſcit̉. Omnino iſte tribulatōnes flagella ſunt corrigentis ne ſit ſentētia punientisUnde et ſubdit.Tranſiiuimus ꝑ ignē et aquam: et eduxiſti nos in refrigerium.
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten