generali: ꝓpheta ſpū ſancto repletus et celeſtibꝰepulis ſaginatus in iſto pſalmo p̄conia dei ſeeructaturū ꝓmittit: et chriſtū ſponſum et ecc̄iaꝫſuam ſponſam a multis laudat et magnificat.Snīa in ſpeciali: ꝓph̓a ergo quaſi ad has nuptias intromitti deſiderans vt ſibi aꝑiatur ſevelle ſponſo cantare dicit (Eructauit) quaſi depleno ⁊ plenitudine diuine gr̄e ſpūalis (cor meum) qd̓ ꝯcipit verba .i. mens mea intus plenagr̄a (verbū bonū .i. hymnū deo ſcꝫ carmē qd̓dicturus ſum. et exprimēs ad cuiꝰ honorē eructat verbū ſubdit (dico ego .i. dicere et cantaregeſtio (oꝑa mea) .i. dictamina et carmina mea:ſcꝫ hūc pſalmū de laudibꝰ ꝯpoſitū (regi) reguꝫieſu chriſto qꝛ ex eo habeo .i. ad chriſti et ſil̓r eccleſie ſue ſponſe laudē et ꝯmendatōꝫ dicā hocepithalamiū .i. laudē thalami et carmē nuptiale. Tunc p̄dicator oꝑa ſua regi dicit: qn̄ fructūp̄dicatōis deo attribuit. Et ne eū aliquid a ſeputares dicere ſubiungit.Lingua mea calamus ſcribe: velociterſcribentis.Lingua mea) in faciendo et ꝓnunciando hͦcarmē: fuit (calamus et penna ſeu ſtilus et graphium (ſcribe) .i. ſcriptoris (velociter ſcribētis)id eſt ſpūs ſancti qui in docendo nō indiget interuallo qꝛ dixit et facta ſunt. velociter etiā ſe dicit ſcribere qꝛ que dicit et ſcribit: cito venturanouit. Spūs ſanctus eſt qͣſi ſcriba a quo lingua quaſi calamus regit̉ dum eius miniſterioſpūs loquitur. Calamo linguā ſuam comꝑat:vt ꝑ hoc intelligat̉ ſcripſiſſe que dicit. Deindeſicut ꝓmiſerat laudes regis ſponſi decantat etcōuertens ſe ad chriſtum primo laudat eum aforma et eloquentia. d.Specioſus forma pre filijs hoīm: diffuſa eſt gratia in labijs tuis: propterea bedixit te deus ineternum.Specioſus) es (forma pr̄e filijs hoīm) fuitenī ſpecioſiſſimus vtpote virtute ſpūs ſancti qͥdeficere in oꝑe ſuo nō potuit de virgine natusUel ideo ſpecioſus qꝛ ſolus immunis a pcc̄oqd̓ ſumma et vera eſt pulchritudo. et qꝛ nō ſolum homo ſꝫ cū hoīe etiā filius dei (diffuſa eſtgratia) ſcꝫ eloquentie fructuoſe (in labijs tuis)qꝛ mirabant̉ oēs de verbis gr̄e que ꝓcedebande ore eius. Uel qꝛ ꝑ eum verbū gr̄e et reconciliationis mundus accepit: nā penitentiā in remiſſionē peccatoꝝ p̄dicauit propterea et propter hanc gr̄am ꝑͤ te mundo datā (bn̄dixit te)hoīem (deus) pater (ineternū) nō ad tꝑus dando tibi nomē qd̓ eſt ſuꝑ omne nomē et regnuꝫcuius nō erit finis. vel qꝛ hic et in futuro ſemꝑbenedicetur chriſtus Deinde laudat cum a poteſtate et fortitudine. d. Et tu talis rexAccingere gladio tuo: ſuꝑ femur tuumpotentiſſime.Accingere) ad pugnandū (gladio tuo) ſpūali ſcꝫ verbo dei .i. euangelio. De quo apl̓s ait. etgladiū ſpūs qd̓ eſt verbū dei. (ſuꝑ femur tuū)id eſt ſuꝑ carnē ſiue corpus. Accinxit enī gladium ſuꝑ femur ſuū qꝛ in carne aſſumpta p̄dicauit euangeliū quo p̄cidit vicia et errores circafidem et mores. male coherentia ſeꝑauit et inimicos ꝓſtrauit: ac mundū debellauit. et hͦ (potentiſſime) .i. fortiter et viriliter vtere verbo predicatōnis tue: nō ſegniter neqꝫ leuiter. p̄dicauitenī quaſi ptātem habens: et veritatē p̄dicatōiscōfirmauit miraculis.Specie tua et pulchritudine tua: intende proſpere ꝓcede et regna.Specie tua) quantū ad moꝝ ſanctitatē. (etpulchritudine tua) quantū ad diuinitatis decorem etiam accingere et accinctus (intende) etintentus ſis ne remiſſe agas: ſꝫ potius (ꝓſpereꝫid eſt ad ꝓſperitatē eccleſie liberans hoīes pereuntes (procede) ꝑ viam huius vite regnū deip̄dicando et cōtra diabolū pugnādo (et) ſic totius mundi imꝑio p̄cioſo ſanguine tuo redempto ac diabolo ſuꝑato (regna) nunc in eccleſiamilitante et eternaliter in triumphante. Regnain fide hoīm tuā potentiā oſtendendo et eos regendo qui ſemꝑ regnauiſti ab eterno. Regnainquam et hocPropter veritatē et manſuetudinē et iuſticiā: et deducet te mirabilit̓ dextera tuaPropter veritatē et manſuetudinē et iuſticiā) .i.qꝛ es verus ꝑ te et ꝑ tuos veritatē docendo. etmanſuetus malos ferendo. et iuſtus vite iuſticiam on̄dendo que oīa decent regē. Ueritatemquippe exequens manſuetudinē cū iuſticia cōſeruauit: vt nec iuſticiam in manſuetudine necmanſuetudinē in iuſticia amitteret (et deducette) inoffenſe ꝑ curſus totius vite (mirabiliter)qꝛ oēs mirabunt̉ vel qꝛ mirabilia faciēs (dextera tua) .i. fortitudo virtus et potentia tua ſcꝫdeitas cuius organū fuit humanitas et idco inomnibꝰ mouebat̉ ſcd̓m motū deitatis. EtDagitte tue acute: populi ſub te cadentin corda inimicoꝝ regis.Sagitte tue) .i. verba p̄dicatōnis tue ex oretuo et apl̓oꝝ emiſſa ſunt (acute) qꝛ cordis interiora penetrāt. et ſic verba dei vocant̉ ſagitte qꝛ.occulte hoīes alliciunt et gladius qꝛ manifeſtarōne hoīes deo adherere faciūt et ꝑ eas ſagiltas vulnerati (populi inimicorum) qui ſunt de