et penitentiam agent (et ſperabunt in dn̄o) remiſſionem peccatoꝝ cōſequi ab eo. Uidebūt̉ergo credentes: timebunt penitentes: ſperabunt celeſtia appetētes. Ecce fides: ſpes ⁊ charitas quibꝰ colitur deus et efficitur homo beatus. vnde et ſubditurBeatus vir cuius eſt nomē domini ſpeseius: et non reſpexit in vanitates et inſanias falſas.Beatus vir cuius eſt nomen dn̄i. ſcꝫ ieſuchriſti quod eſt ſaluator (ſpes eius) .i. qui nōtemꝑalia ſperat ab eo ſed illud quod eius nomen indicat ſcꝫ ſalutem (et non reſpexit in vanitates) huius mundi ſcꝫ appetendo temporalia et terrena que vana ſunt et tranſitoria.(et inſanias falſas) que ſunt in voluptatibushuius ſeculi que fallunt et decipiūt. Uel (inſanias falſas) errorum vt idola adoraret:que fallunt et falſos faciunt. Unde conuertens ſe ad dn̄m vt corda talium ſimiliter adipſum conuertat ait.Multa feciſti tu dn̄e deus mirabilia tua:et cogitatōibꝰ tuis nō eſt qui ſil̓is ſit tibiMulta feciſti tu dn̄e deus meus mirabilia tua) in corꝑalibꝰ et ſpūalibus. Feciſti enīcelum et terrā et omnia que in eis ſunt (et incogitatōnibꝰ tuis) quibus illa mirabilia feciſti et quibꝰ om̄ia diſponis .i. in ſapientia tuaet conſilio (nō eſt qui ſimilis ſit tibi.) Quisenī cognouit ſenſum dn̄i aut quis cōſiliarius eius fuit? Quaſi diceret: hec tua mirabilia oꝑa tam viſibilia qͣꝫ inuiſibilia et tua incomp̄henſibilis ſapientia predicant te ſolumeſſe colendum: amandū et appetendum: noniſtas vanitates et inſanias falſas. Deinde loquitur chriſtus ad patrem partim in ꝑſonaſua partim in membris. d.Annunciaui et locutus ſum: multiplicati ſunt ſuꝑ numerum.Annunciaui) mirabilia tua prius per patres (et) nouiſſime (locutus ſum) per memetipſum et per apl̓os et (multiplicati ſunt) credentes (ſuꝑ numerum) ſaluandorū qui certus eſt. Multi enī audita predicatōne venerunt ad ſocietatē credentium qui non ſunt innumero electorū. teſte veritate que ait Multiſunt vocati pauci vero electi. granis admiſcētur ⁊ palee: ſꝫ grana ſunt pauca palee multe. Fuit aūt neceſſitas loquendi cum nō ſufficerent legalia quiaSacrificium ⁊ oblationē noluiſti: auresautem ꝑfeciſti mihi.Sacrificium et oblationem) veteris legis(noluiſti) vlterius poſtqͣꝫ veritas eſt exhibita (aures aūt ꝑfeciſti) .i. ꝑfectas feciſti (mihi)ad intelligendū quid velles: et ad obidiendūquia fuit obediens deo patri vſqꝫ ad mortē.q. d. feciſti me tibi bene obedientē. vel promptam exegiſti a me obedientiā. Perfecit autēnobis aures deus vt q̄ de lege audimus ſpiritualiter intelligamus. vel qn̄ ad obediendum ei ꝑ omnia ꝑfecti ſumus. Deinde huncverſum magis exponitHolocauſtum et ꝓ peccato nō poſtulaſtitunc dixi ecce venio.Holocauſtū) quod maius eſt (et) .i. etiam(ꝓ peccato nō poſtulaſti) ſicut ante petebas.Hoc diſtat inter ſacrificiū et holocauſtū: ꝙhoſtie pars aliqua deo oblata facrificiū dicebatur: holocauſtū aūt totum incenſum erat.ſcꝫ qn̄ tota hoſtia in ſacrificio incendebatur.Sed dn̄s nec munera nec maiora veteris legis ſacrificia requirit cui nō iam vmbra ſedveritas grata exiſtit. Et qꝛ hoc noluiſti (tūcdixi xgo chriſtus (ecce) ſtatim (venio) in carne ad offerendū ſacrificiuꝫ acceptiſſimū. q. dtꝑus eſt vt veniant ꝓmiſſa quia auferunturpromittentia. NamIn capite libri ſcriptum eſt de me vt facerem voluntatē tuam: deus meus volui et legē tuā in medio cordis mei.In capite et principio (libri) huius ſcilicꝫpſalmoꝝ (ſcriptū eſt de me) in primo pſalmovidelicꝫ ibi. Sed in lege dn̄i voluntas eius.(vt facerem voluntatē tuā) .i. vt impleā obedientiaꝫ a te mihi iniunctā offerendo me admortē ꝓ vita hoīm. et ſicut ſcriptum eſt ita o(deus meus volui) vt facerem tibi placitum(et legē tuam) ſcꝫ euangelicā volui vel habui(in medio cordis mei) .i. plene ꝑ iugem meditationē. vnde et in eodē pſalmo dicit̉. et inlege eius meditabitur die ac nocte. Nec ſolūhabeo in corde ſed inſuꝑ.Annunciaui iuſticiam tuam in eccleſiamagna: ecce labia mea non ꝓhibebo domine tu ſciſti.Annūciaui) alijs ꝑ me et ꝑ apl̓os (iuſticiātuā) .i. ex te eſſe nō ex lege. Uel Annunciauiiuſticiā tuā) ſcꝫ legē euangelicā que iuſticiaꝫcōtinet ꝑfectam (in eccleſia magna ſcꝫ vniuerſali ꝑ totum orbem diffuſa: nō parua vt fuitprius. (ecce labia mea nō ꝓhibeo) loqui vt timore taceam. q. d. ſi aliqui voluerint ꝓhibere ego tn̄ nō tacebo. Uel (labia) dicit apl̓os ꝑquos loquitur: quos nō ꝓhibuit ſꝫ omnibꝰ