confitendo vel in ſatiſfaciendo. SedQm̄ tacui inueterauerūt oſſa mea: dumclamarem tota die.Qm̄) olim (tacui) ꝯfeſſionē peccati: ſcelusmeū abſcondendo (inueterauerūt oſſa mea)id eſt ꝯſumpte ſunt virtutes aīe mee qm̄ quimalū qd̓ geſſit nō aperit eas etiā quas habetvirtutes ꝑdit. vn̄ tota virtus mea et interiorfortitudo defecit et mole viciorū grauata invetuſtate ſua remanſit qꝛ ꝯfitendo nō amaui nouitatē. (dum clamarē tota diej i. continue pcc̄m defendendo: aut de iuſticia et meritis me iactando: vel ex anxietatate ⁊ timorediuine vindicte ⁊ punitōis ad dn̄m orando.Et qꝛ tacuit vindicantē dn̄i manū ſenſit. d.Qm̄ die ac nocte grauata eſt ſuper memanus tua: conuerſus ſum in erumnamea dum configitur ſpina.Qm̄ die ac nocte) .i. aſſidue (grauata eſt ſuꝑ me manus tua) .i. ptās vindicte: vltrix ſuꝑbie tribulatōes mihi immittendo ad hūiliandum me ſuꝑbuꝫ. Quia ꝯfeſſione pcc̄i noluit hūiliari humiliatus eſt pondere manusdei. Et ideo ſubdit (cōuerſus ſum in erūnamea) .i. in ꝯſideratōne mee miſerie qꝛ in aſſidua tribulatōe flagelloꝝ tuoꝝ cognoui memiſerum. (dum ꝯfigitur ſpina) mihi. ſcꝫ aculeus ⁊ ſtimulus ꝯſcientie peccatricis .i. dumꝯpuncta eſt ꝯſcientia. Stultus in culpa redditur ſapiens in pena. vn̄ ꝓtinus aitDelictū meum cognitū tibi feci: et iniuſticiam meam nō abſcondi.Delictū meum) ſcꝫ ꝙ facienda dimiſi (cōgnitum tibi feci) ꝑ veram ꝯfeſſionē (et iniuſticiam meā) ſcꝫ ꝙ nō facienda feci (nō abſcondi) ate .i. nō operui ſꝫ aꝑui vt tu operires detexi vt tu tegeres. Peccatū quideꝫ abſcondit̉oīno tacendo in ꝑte excuſando. verbis falſatis tegendo. Ut aūt dicit Iſidorus. Seruodei tanta debet eſſe peccati recordatio vt ea q̄geſſit ſemꝑ lachrymans ꝯfiteatur. Pia itaqꝫdn̄i diſpenſatōe factū eſt vt qd̓ pena peccatiextitit hoc ip̄m virtutis occaſio fuerit. Undeet ſubiungitDixi ꝯfitelor aduerſuꝫ me iniuſticiā meam dn̄o: et tu remiſiſti īpietatē pcc̄i meiDixi) enī prius in corde vbi deus videt .i.deliberaui apud me ⁊ firmiter ꝓpoſui hoc ſcꝫꝙ ego (confitebor) ſimul corde et ore (aduerſum me) .i. nō deo. nō diabolo. nō nature. nōfato. nō fortune ſed mihi aſcribendo et in mereferendo. meqꝫ ip̄m et nō alium accuſando.(iniuſticiā meā dn̄o) .i. ad honorē dn̄i corameius vicario. (et tu remiſiſti) abſqꝫ mora pergr̄am tuam (impietatē peccati mei) quantuꝫad culpam. Cum agimus malū pcc̄m quidēeſt: cum aūt idip̄m deo abſcondere volumusiam nō ſolum peccatū eſt ſꝫ etiā impietas peccati. vnde nō ſolū ei deus quod male geſſit ſꝫetiā quod impie abſconderat dimiſit. Et vide qͣꝫ velox ſit dei miſcd̓ia erga peccatorē: nōdum cōfitetur vt audiat homo ſꝫ ꝯfiteri promittit qd̓ audit deus et votū ꝓ ꝯfeſſione reputans dimittit. Magna pietas vt ad ſolaꝫꝓmiſſionē dimiſerit. votū enī ꝓ oꝑatōne iudicatur. Poſtea tn̄ ſi fieri p̄t facienda eſt miniſtris eccleſie ꝯfeſſio alioquin nō ꝓdeſſet cōtritio: quia niſi ꝯfiteretur ex ſua inobedientiadamnaretur.Pro hac orabit ad te omnis ſanctus: intempore oportuno.Pro hac) ſcꝫ remiſſione facienda. Uel (prohac) impietate remittenda (orabit ad te) o deus (om̄is ſanctus) qꝛ nullus eſt ſine peccatoetiā ſanctus (in tꝑe oportuno .i. in hac vitain qua licet conuerti. Tempus oportunū eſttꝑs merendi ſcꝫ tꝑs gr̄e quod eſt totū tēpuspn̄s quo ſemꝑ eſt orandū. Inter tꝑa merendi eſt optimū ⁊ precipuū tꝑs ſanitatis. Sedtempus ꝑdimus tripliciter. vel violentis etimportunis negͥocijs. vel voluptuoſis oꝑibus. vel deſidioſis negligentijs. ꝑ iſta eripiuntur nobis tempora. Et licet ſit modo tempus oportunumUerūtamen in diluuio aquaꝝ multaꝝ:(ad eum nō approximabunt.Uerūtamen)o illi qui ſunt ( in diluuio aqͣrum multaꝝ .i. in ꝯcupiſcētijs carnalibꝰ (adeum) ſcꝫ deū (nō approximabūt) ſaluandi ſcꝫſed elongabūt. Uel Uerūtn̄) ſi ſic fecerit orādo (in diluuio et inundatōne aquaꝝ multarum) et tentationū vehementiū ſuꝑuenientium .i. licet habūdauerint tentatōes tanqͣꝫ inundatōnes aquarū multaꝝ ip̄e tn̄ tentatōes(ad eum) ſcꝫ ſanctū ſic orantē (nō approximabunt vt eum ſuꝑent et in pcc̄m recidiuare faciant quia conuertet ſe ad dn̄m et orabit. d.Quia peccata remiſiſti in hoc diluuio quodvndiqꝫ perſtrepitTu es refugium meūa tribulatōe quecircundedit me: exultatio mea erue mea circūdantibus me.Tu) ſolus (es refugiū meū) nō mea vis vl̓alius dn̄s (a tribulatōe) huius ſeculi vel tentatōne vicioꝝ et diaboli (que circūdedit me)et impugnat in iſto diluuio ex omni parte
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten