interitu gaudeāt qꝛ totū me in te cōieci. Maxime illi ꝑſecutōes ⁊ obprobriū chriſto ⁊ eccleſie inferūt qͥ cum chriſtiani ſint bn̄ viuerenolūt. Inter quos qͣſi gemēs aitIlluſtra facie tuā ſuꝑ ſeruū tuū: ſaluuꝫme fac in miſcd̓ia tua: dn̄e nō confundarqm̄ inuocaui te.Illuſtra faciē tuā ſuꝑ ſeruū tuūſ .i. manifeſtam fac beniuolentiā tuā ſuꝑ me tua gr̄a meꝯſolando ⁊ ſaluādo vt notū fiat mihi ⁊ alijsꝙ facies tua ſuꝑ me intēdat et ꝙ mihi ſis placatus. (ſaluū me fac ī miſcd̓ia tua) nō in meis meritis vl̓ iuſticia dn̄e nō ꝯfundar) et erubeſcā vnqͣꝫ fruſtrata ſpe mea (qm̄ inocaui te)nō aliū .i. intra me vocaui deuote orando recte viuēdo. Sꝫ ex oppoſito potiusErubeſcant impij et deducant̉ in infernum: muta fiant labia doloſa.Erubeſcāt) et ꝯfundant̉ (impij) ſcꝫ infideles ⁊ falſi chriſtiani qͥ idola inuocāt ⁊ vanitates obſeruāt qd̓ tūc erit qn̄ a dn̄o audient neſcio vos: et ite maledicti in ignē eternū. (et deducant̉ in infernū) tanqͣꝫ ad locū ſibi deputatū. et tūc (muta fiāt) a laude dei ab excuſatione ſui ab accuſatōe alioꝝ (labia doloſa) ſomaligna ⁊ falſum fingētia q̄ hic garrula ſuntdum iudiciū nō timent.Que loquūtur aduerſus iuſtū iniquitaItem: in ſuꝑbia et in abuſione.Que) ſcꝫ labia (loquunt̉) nūc (iniquitatemaduerſus iuſtū) ſcꝫ cōtra chriſtū et ſuos. et hͦ(in ſuꝑbia) ſcꝫ cordis (et in abuſiōe) ſcꝫ oꝑis.id ē ꝑuerſo vſu bn̄ficioꝝ dei nō exiſtentes deeis grati. p̄ter vſum enī qͦ ſolēt hoīes eſſe grati de bn̄ficijs ip̄i fecerūt. Quotidie modo clamāt et garriūt mali ꝯtra chriſtū ⁊ ſuos ſꝫ tūcefficient̉ muti qn̄ ſcōꝝ apparebit gloria ⁊ eisīminebūt tormēta. Quo ꝯtra de ſcōꝝ felicitate admirās ꝓph̓a vl̓ qͥlibet fidel̓ exclamat. d.Ꝙ magna multitudo dulcedinis tue domine: quā abſcōdiſti timentibꝰ te.Quam magnaꝫ .i. valde magna eſt (multitudo dulcedinis tue dn̄e) qͥ tantā btītudineet gloriā ſcīs tuis p̄paraſti ꝙ nec dici p̄t neccogitari (quā abſcōdiſti) .i. occultaſti nūc adtꝑs (timētibꝰ te) vt ardētius deſiderēt et ne acepta ſecuritate a via iuſticie excedāt. vel (abſcōdiſti) .i. ſeruaſti in futura btītudine (timētibus te) vt ſolis illis reddas tꝑe oportuno.hāc aūt dulcedinē incipit deus dare fidelibꝰin hac vita in ſpe ſed ꝑficit in alia exhibendoin ſpecie. vnde ſubditurPerfeciſti eis qui ſperant in te: in cōſpectu filiorum hominumPerfeciſti) .i. ꝑfectā feciſti et ꝑficies nō ſubtrahēs hāc btītudinē qꝛ ꝯſummata ſpe retribues ſperata in ſpecie (eis qͥ) in hͦ ſcl̓o nō tm̄timēt ſꝫ et (ſperāt in te et vſqꝫ in finē expectāt(in ꝯſpectu filioꝝ hoīm) .i. qͥ ita ſperāt vt inꝯſpectu hoīm de ſua ſpe ⁊ fide nō erubeſcāt:ſꝫ corā hoībꝰ ꝯfitent̉. obprobriaqꝫ et afflictiones ꝯſtāter ſuſtinētes ⁊ nec ore nec factis chriſtum negantes oſtendūt ſe ſperare in dn̄o.Abſcondes eos in abſcōdito faciei tue:a conturbatōne hominum.Abſcondes eos) ne videant̉ ab impijs (inabſcōdito faciei tue .i. in ſecreto noticie tue etꝯtemplatōis diuine ſeu facialis viſionis tueimpijs abſcōdite ſcꝫ vt te videāt ꝑ ſpeciē quimodo lates (a ꝯturbatōe hoīm dū mali turbabunt̉ dānati vel vt nulla hūana malitiaeos iam valeat ꝯturbare. In pn̄ti etiā tribulati et obprobrijs hoīm vexati mēte intrātesad vultū dei et in amore eius qͥeſcētes a ꝑturbatōe recreant̉. In futuro ergo abſcondes ethic interim dum ꝑegrinanturPro teges eos in tabernaculo tuo: a cōUtradictione linguarum.Proteges eos) ne noceant̉ (in tabernaculo tuo) ſcꝫ in pn̄ti ecc̄ia in qͣ tibi militāt (a contradictōe) et ſtrepitu (inguaꝝ) malarum ſcꝫſciſmatū ⁊ hereſuꝫ q̄ ꝯtradicūt doctrine chriſtiane ne tales lingue ꝯtradicētes veritati valeāt eos ſibi incorꝑare Ideo ad tabernaculūdei tu curre. ecc̄iaꝫ catholicā tene. a regula veritatis noli diſcedere. Deinde plenitudinembeneficioꝝ in laudē concludit et ꝓ tantis beneficijs deum laudat. d.Bn̄dictus dn̄s: qm̄ mirificauit miſericordiam ſuā mihi in ciuitate munita.Bn̄dictus) ſit (dn̄s) .i. laudatus (qm̄ mirificauit) .i. mirificā ⁊ mirabilē fecit ⁊ on̄dit (miſericordiā ſuā mihi). inter aduerſitates ⁊ ꝑſecutōnes acerrimas me ꝓtegendo (in ciuitatemunita ſcꝫ in ecc̄ia munimēto fidei ſolidataet ꝯtra oēm impugnatōꝫ aduerſarioꝝ vndiqꝫ ꝑ fidē munita. Que dicit̉ ciuitas qꝛ multi ſub vna lege diuina ꝯiūgunt̉ et munita ꝓpter virtutes multas et diuerſa dona ſanctiſpiritus quibꝰ muniuntur.Ęgo aūt dixi in exceſſu mentis mee: ꝓiectus ſum a facie oculorum tuoꝝ.Ego aūt) nihilominꝰ tribulatōes ⁊ miſerias hn̄s (dixi in exceſſu) vel extaſi(mētis mee)id ē in pauore meo. qͥ pauor dicit̉ exceſſus qꝛa rōne exceſſit timēdo. Exceſſus enī mentis
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten