hac vita patitur anima ex infirmitate carnisvt me non opprimerent.Nec cōcluſiſti me in manibꝰ inimici: ſtatuiſti in loco ſpacioſo pedes meos.Nec ꝯcluſiſti me) .i. concludi ꝑmiſiſti (inmanibꝰ inimici) viſibilis vel inuiſibilis vtmihi finaliter dn̄aretur et nō reſpirarē in libertatē (ſtatuiſti) .i. firmiter collocaſti (in locoſpacioſo) ſcꝫ charitatis (pedes meos) .i. affectōes meas: me de anguſtijs timoris in libertatē ⁊ viā latā charitatis deducendo. p̄dictapn̄t dici ex ꝑſona chriſti ⁊ mēbroꝝ. Sꝫ quiacaro eſt infirma ⁊ vrgēt mala ſubdit ex ip̄oꝝmemboꝝ ꝑſona.Miſerere mei dn̄e qm̄ tribulor: cōturbatus eſt in ira oculus meus: anima meaet venter meus.Miſerere mei dn̄e) et neceſſe eſt (qm̄ tribulor) pondere maloꝝ pn̄tiū et timore futuroꝝimminentiū adeo ꝙ (cōturbatus eſt in ira) i.ꝓpter irā ⁊ furorē ꝑſequentiū ſcꝫ demonis vemaligni hoīs ꝯtra me excitata (oculus meinterior ſcꝫ rōis (aīa mea) .i. affectus ſenſualitatis (et vēter meus) .i. naturalis appetitꝰ carnis. Et hinc eſt tribulatio et metusQm̄ defecit in dolore vita mea: et anniCinei in gemitibus.Qm̄ defecit) .i. ad defectōeꝫ appropinqͣuit(in dolore) .i. ex doloribus et anguſtijs (vitamea) tꝑalis (et āni mei) .i. tꝑa q̄ h̓ diutiꝰ agoſunt (in gemitibꝰ) nō in claris vocibꝰ ꝓpter tribulatōis pondꝰ. Totū enī ſpaciū pn̄tis viteſcīs dolor eſt ⁊ gemitꝰ ⁊ multas cās doloriset gemitus habet vita iſta mortalis. EtInfirmata eſt in pauꝑtate virtus mea:et oſſa mea cōturbata ſunt.Infirmata) .i. debilitata (eſt in pauꝑtate)id ē in ꝯſideratōe mee pauꝑtatis ⁊ defectꝰ bonorū (ꝟ̓tus mea) ſcꝫ animi .i. vigor ⁊ ꝯfidētiaet (oſſa mea ꝯturbata ſunt) .i. firmitas ⁊ fortitudo corꝑis mei debilitata eſt. Per hͦ on̄dit ꝙnec in aīa nec in corꝑe vlla p̄t eſſe hoīs p̄ſumptio qꝛ hūana fragilitas nihil boni hꝫ ex ſe.Deinde p̄t eſſe vox chriſti et fidelisSuꝑ oēs inimicos meos ſcūs ſum obprobrium vicinis meis valde: et timornotis meis.Suꝑ oēs inimicos meos .i. pluſqͣꝫ inimici mei qͥ ſunt oēs iniqͥ (factꝰ ſum obprobriuꝫvicinis meis valde) qͥ iam fidei mee ꝓximi etcredere volētes deterriti ſunt .i. maiori obprobrio habitꝰ ſum qͣꝫ illi qͥ ꝓ ſceleribꝰ ſuis erātdigni obprobrio et tormento eorūqꝫ obprobriū ſuꝑo (et timor notis meis et familiaribꝰqͥbꝰ timorē incuſſi exēplo horribilis tribulatōnis mee ne malū eueniret eis ꝓpter me.Qui videbāt me foras fugerūt a me: obliuioni datus ſum tanqͣꝫ mortuꝰ a cordeQui videbāt me foras) patientē nō intelligētes interiorē ſpē meā patior (fugerūt a me)et me reliquerūt ne ex mea ſocietate pati haberent (obliuioni datus ſum), ab illis. (tanqͣꝫmortuus) ſim(a corde) ip̄oꝝ. q. d. excidi a corde et mēte ſeu recordatōe eoꝝ ſicut mortuusexcidit a corde ꝑ obliuionē: cuiꝰ memoria cūcorꝑe ſepelitur. vnde ꝓuerbialiter dicitur: ꝙmortuus nō habet amicum. EtFactꝰ ſum tāqͣꝫ vas ꝑditu: qm̄ audiui vituꝑatōꝫ multoꝝ ꝯmorātiū in circūitu.Factꝰ ſum) .i. reputatꝰ a malis (tanqͣꝫ vasꝑditū) et ꝯfractū vel deſtructū qd̓ nulli vtilitati vel vſui eſt aptū .i. viſus ſum ꝑiſſe et putabar abijciēdus tanqͣꝫ inutilis nullū dn̄o faciens lucrū vel fractū. hͦ aūt iō dico (qm̄ audiui xt tn̄ tacui (vituꝑatōꝫ multoꝝ ꝯmorantiū in circūitu) et circūquaqꝫ qͥ mihi miſeriaꝫmeā obijciūt in obprobriū et me vituꝑant ſicut canes mordent canē ꝑcuſſum.In eo dum ꝯuenirēt ſil̓ aduerſum me:acciꝑe aīam meam ꝯſiliati ſunt.In eo) ſcꝫ ꝯuētu (dū ꝯuenirēt ſil̓ aduerſuꝫme) oēs nō pauci vt me expugnarent (acciꝑeaīam meam) .i. facere vt eis ꝯſentiret (ꝯſiliatiſunt) et cogitauerūt. q. d. in illo ꝯuentu nihilaliud ꝯſiliati ſunt niſi vt aīaꝫ meā ꝑderēt. hͦv̓ba nos docēt ꝯtemptū mūdi ⁊ mortis hūilitatē et patientiā et vt in deo habeamꝰ ſpemnr̄am. vnde et ſubditurĘgo aūt in te ſperaui dn̄e: dixi deus meus es tu: in manibꝰ tuis ſortes mee.Ego aūt) inter hͦ obprobria (in te ſperauidn̄e) nō de me p̄ſumpſi vl̓ qͦcūqꝫ hoīe. Nihilſalubrius nihil ſecurius qͣꝫ ſperare in deo qꝛin hoc nemo fallit̉: ſpes aūt in alijs ſepe fruſtrat̉: et (dixi dn̄o) verbo oris ⁊ cordis (deusmeꝰ) .i. ſaluator meꝰ qꝛ ſaluū me facies (es tunō aliꝰ (in manibꝰ tuis) .i. in ptāte ⁊ diſpoſition tua ſunt (ſortes mee) .i. gratuita mea electio vel tꝑa mea .i. decurſus vite mee. Et iōEripe me de manu inimicoꝝ meoꝝ: et aꝑſequentibꝰ me.Eripe me de manu) .i. de ptāte (inimicoꝝmeoꝝ) viſibiliū ⁊ inuiſibiliū qͥ me odiūt( et aꝑſcq̄ntibꝰ me) viſibilit̓ ⁊ inuiſibiliter qͥ mihimala inferunt ne mihi preualeant et de meo
Druckschrift
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Entstehung
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten