Druckschrift 
Expositio in Psalterium : Mit Vorwort von Jakob Wimpfeling
Einzelbild herunterladen
 

apparebant oſſium iuncture ita poterantdinumerari.Ipſi vero ꝯſiderauerūt inſpexerūt mediuiſerūt ſibi veſtimenta mea: et ſuꝑ veſtem meā miſerunt ſortem.Ipſi vero) ſcꝫ iudei a ſua nequicia mutati (ꝯſiderauerūt et inſpexerūt me) .i. ſtudioſe cum diligentia et delectatōe ac ſine cōpaſſione inſpexerūt me talia ꝑferentē cum tn̄ a recrudeli ſoleāt oculi auerti. Tāto aūt cuiqꝫ pena ignominia gͣuior eſt qͣꝫto a pluribꝰ attendit̉ ꝯpatiētibꝰ ſꝫ exprobrātibꝰ illudtiēbꝰ(diuiſerūt ſibi) ip̄i milltes qui erant quatuor(veſtimenta mea) in quattuor ꝑtes vt vnuſquiſqꝫ partē ſuam haberet (et ſuꝑ veſtem meam) ſcꝫ tunicā incōſutilem (miſerūt ſortē) cuius eſſet. Ipſi ita ſeuiuntTu aūt dn̄e ne elongaueris auxiliū tuūa me: ad defenſionē meā conſpice.Tu aūt dn̄e ne elongaueris auxiliuꝫ tuūſcꝫ (a me) .i. ne differas reſurrectōeꝫ meā vltra triduū qd̓ et factum eſt. et interim (ad defenſionem meā cōſpice) ne noceant mihi canes et ne quid reſurrectōeꝫ meā valeat impedire. Attende in his verbis hūilitatem et patientiam chriſti vt poſitus fueris in tribulationibꝰ vel tentatōnibꝰ ſuo exemplo humiliter et patienter ſuſtineas et diuinū auxiliuꝫpoſtules et reqͥras. Nc inquā elongaueris. ſꝫĘrue a framea deus aīam meā: et de ma canis vnicam meam.Erue a framea) .i. a morte. framea enī gladius eſt quē mortē intelligit quā inferreſueuit. o (deus aīam meā) non faciendomoriar ſꝫ in morte detinear. ait corpus meū ſed aīam: qꝛ magis debemus orare vita aīe qͣꝫ corꝑis. (et de manu canis) .i. depoteſtate ppl̓i latrantis et iraſcentis (vnicammeam) .i. eccleſiam. q. d. libera caput et corpus. Uel (de manu canis) .i. de ptāte inferniqui auide deuorat vt canis (vnicam meā) ideſt animā meā. que ſola vnice immunis eſt apeccato ne remaneat in inferno.Salua me ex ore leonis: et a cornibusvnicorniū humilitatē meam.Salua me ex ore leonis) .i. diaboli tanqͣꝫ leo rugiens circūit querens quē deuoret.Uel (leonis) .i. regni ſecularis qd̓ tūc dn̄abatur alijs hoībus ſicut leo dn̄atur ceteris animalibus (et a cornibꝰ vnicorniū .i. a ſublimitatibus iudeoꝝ et quorūlibet ſuꝑboꝝ ſingulariter ſe erigentiū et ꝯſortes ferentiuꝫ.(humilitatē meam) qua hūiliaui me vſqꝫ admortē .i. me humilē. Et ne audita paſſionefideles turbent̉ et deſperēt oſtēdit paſſionisſue fructū. q. d. Salua me etNarrabo nomē tuū fratribꝰ meis: in medio eccleſie laudabo te.Narrabo nomē tuū fratribꝰ meis) .i. humilibus inuicē ſe diligentibꝰ et regni tui coheredibus ſcꝫ apl̓is alijsqꝫ diſcipulis quibꝰmanifeſtauit ſuā reſurrectōꝫ factā virtute deipatris et alia quedā ad manifeſtatōꝫ ſui noīset eos fratres (laudabo) et gaudens p̄dicabo (te) o pater occulte et in ꝑte ſed palā (etin medio eccleſie) qua paſſus ſum. .i. cōgregationis fideliū. Narrat nomē vt cognoſcatur: p̄dicat laudē vt timeat̉ qͣtenus fideꝫ etdilectōeꝫ deus colat̉. Deinde ad ip̄ius laudēoēs de quocūqꝫ ſtatu inuitat. d.Qui timetis dn̄m laudate eum: vniuerſum ſemen iacob glorificate eum.Qui timetis dn̄m) timore ſeruili (laudateeum) corde voce et moribꝰ: eius bn̄ficia magnificentiā recolendo quē antea blaſphemaſtis praue viuendo. et hoc tangit ſtatū inchoantiū qui plus timore pene qͣꝫ amore iuſticie ad deū redeūt et ei ſeruiūt (vniuerſum ſemen iacob) ſcꝫ veri imitatores fidei et operūeius (glorificate eum de vr̄is ꝓfectibꝰ. invobis ſꝫ in dn̄o gloriando et tangit ſtatūꝓficientiū qui ſtudent ſe in ſpiritalibꝰ exercere et vicia virtutibꝰ ſupplantare.Timeat om̄e ſeme iſrael: qm̄ ſpreuit neqꝫ deſpexit deprecatione pauꝑis.Timeat) indeſinēter ſeruili timore ne puniant̉ ſꝫ timore caſto ne deſerantur.(om̄e ſemē iſrael) .i. quicūqꝫ ſunt imitatoresiſrael mēte deū videndo. et tangit ſtatumꝑfectoꝝ qui cūcta terrena aīo tranſcendūt: ſolis celeſtibꝰ ꝯmorant̉ et mētis oculis deūtemplant̉. Quare aūt timendus glorificādus ſit dn̄s on̄ditur ſubdit̉ (qm̄) licet eſſetaltus tn̄ ( ſpreuitſ .i. ſpe priuauit vt repelleret (neqꝫ deſpexit) vt vilipenderet (dep̄cationē) .i. hūilem p̄cem ſpauꝑis) .i. hūilis de ſe p̄ſumētis nec de pompis ſeculi tumētis.Nec auertit faciē ſuam a me: et cum clamarem ad eum exaudiuit me.Nec auertit faciē ſuam a me) dep̄cante ſcꝫ exaudiēs meā orōnem et in nullo mihi fuit auerſus. more hūano loquit̉: ſolent enī homines auertere faciē ſuam ab eis quoꝝ p̄cesnolūt audire. Un̄ exponendo ſubiūgit. (et clamarē ad exaudiuit me) ſcꝫ ſuſcitādome a mortuis. huius ꝯtrariuꝫ dixit ſuꝑius: