intentione ꝓcedit operatio.Et dediſti mihi ꝓtectionē ſalutis tue: etdextera tua ſuſcepit me.Et dediſti mihi ꝓtectioneꝫ ſalutis tue) .i.ꝑtectionē qua ſaluaſti me et protexiſti me adſalutem. et dicit (tue) .i. quātu feciſti. q. d. predicta nō ſufficerēt et fortitudo mea parū poſſet niſi ꝓtectio tua adeſſet. (et dextera tua) ioeſt fauor gratie tue (ſuſcepit me) quaſi ad curandum et refocillandū poſt bellū tanqͣꝫ medicus egrotū. Et qꝛ eoſdē quos ꝓtegit et curat aliqn̄ vtiliter flagellat recte ſubiungit̉.Et diſciplina tua correxit me in finem:et diſciplina tua ipſa me docebit.Et diſciplina tua) .i. tribulatio purgatoria ſeu tribulationū et tentationū exꝑientia.(correxit me) a malo reuocando et dirigendo(in finem) debitū ſcꝫ in eternā ſalutem nō ſinit me deuiare vt quicqͥd ago in eum finē referam quo tibi coheret̉. (et) eadem (diſciplina tua) vel doctrina tua. (ip̄a) ad meliora ꝓmouendo (me docebit) ꝑuenire quo direxit:et qualiter ad hunc finē ꝑueniā. In hoc ergoapparet ꝙ nos diligit deus qꝛ dat nobis diſciplinam: qꝛ hic corrigit mores et docet ſcientiam. et ꝑ diſciplinā etiam.Dilataſti greſſus meos ſubtus me: etnō ſunt infirmata veſtigia mea.Dilataſti greſſus meos) .i. affectus vl̓ opera charitatis late extendiſti (ſubtus me). i. vthilariter operer etiam de his que ſubtus meſunt rebus ſcꝫ mortalibꝰ et membris et vt nōpreferam illa ſaluti aīe ſed potius ſupponā (etnon ſunt infirmata) ꝑ mala mundi (veſtigiamea) id eſt itinera vel ſigna que reliqui imitaueris. Dilatatos etiam ſub ſe habet greſſusquiſquis gloriatur in tribulatōnibꝰ. ſi enī foris eſt anguſtia doloris intus ē latitudo charitatis. Eius quoqꝫ nō ſunt infirmata veſtigia qui cōfirmat cor ſuū ad toleranda ꝓpterdeū mala. Deinde eſt vox chriſti ſeu eccleſievt tn̄ cuilibet qd̓ ſibi cōgruit reddatur.Perſequar mimicos meos et ꝯprehendam illos: et nō cōuertar donec deficiāt.Perſequar inimicos meos) .i. ꝑſecutoreset aduerſarios arguendo flagellando vel affectus carnales et ſpūs malignos orationibꝰvigilijs ieiunijs et ſpūalibꝰ ſtudijs a me repellendo (et ꝯp̄hendam illos) in aſtutia ſua:vel eos mihi ſubijciendo ne ab eis cōprehendar cōſentiendo (et non ꝯuertar) ceſſando abhac intentōne ⁊ ſtudio (donec) qui modo obſtrepunt deficiant) a rebellione. inſiſtere de-bet homo penitentie ſue et bonis oꝑbus etnon corrūpere illa vel ceſſare ab eis. Recte ergo ſubiungit.Confringam illos nec poterunt ſtare: cadent ſubtus pedes meos.Confringam illos) et hūiliabo: impetuseorū frangendo vel tentatōnes repellendo eteos in me regnare nō ꝑmittendo. (nec poterunt ſtare) .i. nō durabit aduerſus veritatemet me ſic eis reſiſtentē (cadēt ſubtus pedes meos) quia ſe humiliando mihi obediēt: vel qꝛin corde meo eos abominando deſpiciā et inſuper affectus bonos et ſpiritales actōnes illis p̄feram et opponam. Hec enī duo faciuntꝑfecte ſuꝑare diabolū et vicium ſcꝫ amor deiet odiū peccati. et hoc totū eſt ex deo qꝛEt p̄cinxiſti me virtute ad bellū: et ſupplantaſti inſurgentes in me ſubtus me.Et p̄cinxiſti me virtute .i. armaſti me fortitudine (ad bellum) cōtra hoſtes ne in tali pugna deficerem. ſet ſupplantaſti) .i. humiliaſti(inſurgentes in me ſubtus me) vt ſuꝑior eſſem et vt ſubter me fierent et mihi ſubeſſent qͥſuꝑ me eſſe volebant. Quodcūqꝫ viciū cōtrate inſurgere videris et ſubtus te ſupplantarevolueris poſtula a dn̄o virtutē illi vicio contrariam vt ea te p̄cingat ad debellandū illudet dabit tibi dn̄s.Et inimicos meos dediſti mihi dorſumet odientes me diſperdidiſti.Et inimicos meos) ſcꝫ ꝑſecutores et aduerſarios mihi reſiſtentes (dediſti mihi) quaſi (dorſum .i. a dorſo et feciſti vt ego eis p̄ſidiam et ip̄i me ſequant̉. et iam mihi quaſi afacie nō reſiſtant vel illicitos appetitus et vicia retro cōuertiſti vt penitus obliuioni tradens nō videam iterū peccando nec retro reſpiciam delectando. ſed mentis oculos dirigam ad celeſtia ꝯtemplanda ⁊ ea que an̄ nosſunt appetenda debet tn̄ homo habere peccata ante oculos penitendo (et odientes me) ideſt malos hoīes in odio ꝑſeuerantes vel malignos ſpūs (diſꝑdidiſti) repellēdo eos a mene mihi noceant.Clamauerunt nec erat qui ſaluos faceret. ad dn̄m: nec exaudiuit eos.Elamauerunt) in preſſura nōnulli ex eisad hoīes vel ad alios deos petentes auxiliūab eis (nec erat qui ſaluos faceret) eos. aliusenī non poterat: et poſtea clamauerūt (ad dominum) deficiente alioꝝ auxilio (nec exaudiuit eos) in malicia ꝑdurantes qꝛ nō erant digni exauditōe et diuino auxilio. ac ſi diceret