Qm̄ tu populū humilem) de ſe nō preſumentem et penitentiā agentē (ſaluum facies)et in celo exaltabis. et ecōtrario (oculos ſuꝑborum .i. ſuꝑbos qui magni ſunt in oculisſuis et pnīam agere ꝯtemnūt. Illa enī ꝑs inqua maxime manifeſtat̉ geſtus ſuꝑboꝝ ponitur ꝓ toto ſcꝫ oculi ꝓ hoīe (humiliabis etin infernū deijcies. In pn̄ti etiā deus ſuperbis reſiſtit humilibꝰ aūt dat gr̄aꝫ. Deinde ꝓgrediens eccleſia qd̓ enunciauit orat. d.Qm̄ tu illuminas lucernā meā dn̄e: deus meus illumina tenebras meas.Qm̄) .i. exquo (tu illuminas lucernā meādn̄e) ſcꝫ apl̓os et p̄dicatores in quibꝰ eſt luxet cognitio veritatis qua illuminant̉ alij (deus meus illumina) etiā ꝑ eos (tenebras meas .i. aīas tenebroſas peccatꝭ ſeu eos qui adhuc ſunt in tenebris: mihi ꝑ p̄deſtinatōeꝫ ꝑtinentes. Uel qꝛ (illuminaſti lucernā meā) donando fidem illumina etiā tenebras operuꝫmeoꝝ vt qd̓ teneo credendo ſequar oꝑando.Te rogo et merito.Qm̄ in te eripiar a tentatōne: et in deomeo tranſgrediar murum.Qm̄ in te) i. ꝑ te et nō ꝑ me. in me enī infirmus ſum ſed in te fortis. (eripiar a tentatōeꝫdiaboli. mundi et carnis. deinde qͣſi ex gaudio mutat ꝑſonam dicēs (et in deo meo) nonin me. i. in virtute dei mei: nō in mea (trāſgrediar murū) .i. obſtaculū peccatoꝝ qui me impediunt facere bonū ⁊ venire ad deū quē murum inter nos et celum exſtruimus peccatispeccata augendo ſꝫ trāſgredimur eum ꝑ deigr̄am vicioꝝ ꝯgeriē ſuꝑando. vt ait Gregorius. Murus eſt quicquid in itinere nr̄o erigitur ne ad deū tranſeamꝰ ſꝫ hūc murū trāſgredimur qn̄ ꝓ amore eterne patrie quecūqꝫin hoc mundo fuerint obiecta calcamus. Etvere ꝑ eum eripiar et in eo tranſgrediar. qꝛDeus meus impolluta via eiꝰ: eloquiadn̄i igne examinata: ꝓtector eſt oīm ſperantium in ſe.Deus meus) noīatiuus ille abſolute ſtatvt locū habeat ſequēs relatio cū dicit (impoſluta) eſt (via eius) ſiue qua venit in nos ſcꝫ fides. ſiue qua venit ad nos ſcꝫ beata virgo. ſiue qua venimus ad ip̄m ſcꝫ charitas. (eloqͥadn̄i igne examinata) .i. p̄cepta etiā eius ſuntadeo munda vt nullis tunſionibꝰ adulterari poſſint. Uel (eloquia dn̄i) ſunt (igne examinata) .i. in tribulatōe ſunt ꝓbata et vera inuenta qꝛ nunqͣꝫ deſerit ſperantes in ſe. et hic̄talis (ꝓtector eſt oīm ſperantiū in ſe) nō p̄ſu-mentium de ſe qꝛ tales ignis tribulatōis nōcōſumit. et dicit oīm qꝛ nullus excipitur niſiqui ſperare nō vult. Et merito ſperanduꝫ eſtin illo.Qm̄ quis deus p̄ter dn̄m: aut quis deus preter deum noſtrum?Qm̄ quis) alius eſt vere( deus p̄ter dn̄m)dn̄oꝝ .i. niſi ille qui eſt omniū dn̄s qui nos regit quē timemus cui merito ex debito ſeruimus (aut quis deus eſt preter deū nr̄m?) quinos creauit. quē amamus. quē poſt bonā noſtram ſeruitutē in premiū expectamus et qͣſihereditatem filij poſſidemus. q. d. nullus. etideo nō mirum ſi p̄t ſuos ꝓtegere ab his quinec fortes nec potentes ſunt. hec dicit contrapaganos qui multos ſibi fingunt deos. Etipſe eſt vereDeus qui precinxit me in virtute: et poſuit immaculatā viam meam.Deus qui precinxit) .i. p̄muniuit (me virtute) ſcꝫ fide ſpe et charitate. Uel armauit mefortitudine et conſtantia ad aggrediendū ardua et tolerandū difficilia et ad reſiſtendumhoſtibꝰ ⁊ eoꝝ tentatōnibꝰ. (et poſuit immaculatam vrā meā) p̄ſeruando me ſua gratia nein maculas peccatoꝝ caderē et dando mihꝰgr̄am vt innocenter viuā et incedā ꝑ huiusvite viam qua ad illū ꝑueniā ſicut immaculata eſt via qua ad me veniet.Qui perfecit pedes meos tanqͣꝫ ceruoꝝet ſuꝑ excelſa ſtatuens me.Qui etiam (ꝑfecit) .i. ꝑfectos fecit (pedesmeos) .i. amorem meū et animi affectus quibus vado ad eum. et etiā pedes meos corꝑales ſcꝫ oꝑm meoꝝ greſſus (tanqͣꝫ ceruoꝝ) ideſt ad currendū poſt eū et tranſiliendū om̄iahuius ſeculi impedimēta agiles. et in bonorum oꝑm curſu nō deficientes. (et ſuꝑ excelſa) ſcꝫ in celo (ſtatuens me) corde .i. figens cordis mei intentionem in ſuꝑnis et collocansſpem meā in celeſtibꝰ. Et ip̄e eſt.Qui docet manus meas ad preliū: et poſuiſti vt arcum ereum brachia mea.Qui) etiā (docet) ab imminentibꝰ inſidijscautū faciendo (manus meas) .i. opera (ad p̄lium) cōtra vicia et demones. hoc eſt dat mihi prudentiā et docet me bene oꝑari ad ſuperandos hoſtes qui conātur claudere iter adcelum: et mutando ꝑſonam ſubdit. (et poſuit vt arcum ereū brachia mea) .i. dediſti mihiinflexibilē et infatigabilē intentionē bonoꝝoperum. et ad feriendū et fugandū inimicos.ſicut enim manus brachijs adherent: ita ab