Pſalmus de peccatoribus et prauis inmalis ſuis obſtinatis et ſpecialiter de getibus et iudeis infidelibꝰ. pͣs. xiij.Ixit inſipiens incorde ſuo: non eſt deus.Auctor pſalmi propheta Dauid. Titulus hic eſt. In finem psͣ dauid. Ideſt pſalmus ille dirigens nos in finem .i. inchriſtum qui eſt finis legis. eſt Dauid ꝓphete hic loquentis. Materia: contemptus deia malis. Intentio: confutare hmōi ꝯtemptores dei et cauere. Sententia in generali. propheta in iſto pſalmo loquit̉ de quolibet peccatore obſtinato in malis ſuis: qui licet verbis ꝯfiteatur deū factis tn̄ negat. cuius maliciam deus examinat ⁊ punit et innocentē demanu eius eripit. Et ſpecialiter intelligiturde gentibus et iudeis infidelibꝰ qui dn̄m ieſum chriſtum deum eſſe negauerunt et ideoipſi ꝑ errorem et prauitatē corrupti alios qͦqꝫſecum corrumpere conati ſunt. poſt mala etgo premiſſa adhuc mala obſtinatoꝝ exaggerat et ſpecialiter iudeorum infideliū qui dominum ieſum chriſtū veniſſe et deum eſſe negant. Sententia in ſpeciali: increpans ergoduriciam infideliū et maloꝝ ait. Dixit inſipiens) id ē peccator in malis obſtinatus (incorde ſuo) non tm̄ ore et ideo grauius. Ue(dixit) .i. facit ac ſi diceret (non eſt deus) ſcilicet qui mala videat vel puniat. qꝛ ſi hoc crederet ita obſtinate nō peccaret. nam ita ſuperbe et inuerecunde peccat ac ſi non eſſet deusqui eum videret vel punire poſſet. Quia etiāapparuit chriſtus a prioribꝰ patribus expectatus (dixit inſipiens) ſcꝫ iudeus hic homo(non eſt deus Omnes hmōi irretiti ſunt vilibus et abominabilibꝰ peccatis. qꝛCorrupti ſunt ⁊ abomīabiles facti ſuntin ſtudijs ſuis: nō eſt qui faciat bonū noneſt vſqꝫ ad vnum.Corrupti ſunt) in ſe vicijs et peccatis ac reprobi moribus (et abominabiles) .i. odibiles(facti ſunt) alijs ſcꝫ deo angelis et ſanctis (inſtudijs ſuis) .i. in omnibꝰ vijs ſuis ſcꝫ cogitationibus affectōnibꝰ verbis et factis prauis. Et bene vicia eorū et peccata vocat ſtudia quia nō ex ignorantia vel infirmitate tm̄ſed ex ſtudio et voluntate ea ꝑpetrant. et qꝛ adeo recedunt (nō eſt) aliqͥs de illis vel de numero illorum (qui faciat bonū) meritorium.(non eſt) dico (vſqꝫ ad vnū i. nec etiā vnus.vel(vſqꝫ ad vnum) .i. p̄ter vnū ſcꝫ chriſtum.ſed ſunt inexcuſabiles quiaDominus de celo proſpexit ſuper filioshominū: vt videat ſi eſt intelligens autrequirens deum.Dn̄s de celo) .i. per ſanctas animas que ſedes eius ſunt nam ꝑ ſe nihil eum latetꝭ ꝓſpexit ſuꝑ filios hoīm) diligenter attendendo etāmonendo tanqͣꝫ de eis ſpecialem curam gerens (vt videat) .i. videre ſanctos ſuos faciatin quibꝰ habitat et ꝑ quos reſpicit nam apd̓deum nihil habetur obiectum. (ſi eſt) aliquis(intelligens) corde ꝑ veram cognitionē (ac requirens) opere ꝑ bonā oꝑationē (deum) mādata eius ſequendo. Per iuſtos enim ꝓſpicitdeus peccatores et redarguit et ꝑ ſanctoꝝ vitam facit innoteſcere prauoꝝ iniuſticiaꝫ. ſedꝓſpiciens hoc inuenit ꝙOmnes declinauerūt ſimul inutiles facti ſunt: nō eſt qui faciat bonū nō eſt vſqꝫad vnum.Omnes declinauerūt) ab ip̄o bono incōmutabili ſcilicꝫ deo: ad bona cōmutabilia (ſimul) cum ip̄a declinatōe (inutiles facti ſunt)quia deo ingrati cui placita non oꝑantur acꝑnicioſi ſibi et alijs (non eſt qui faciat bonūnon eſt vſqꝫ ad vnū) vt ſupra. Non intelligitur de omnibꝰ in humano genere ſed de hisqui ſunt imitatores carnalium quoꝝ corrupta eſt vita ex quibꝰ non eſt aliquis qui faciat bonum. qͣꝫ diu enī homo malus eſt bonuꝫfacere nō poteſt. Quantū aūt a via veritatisdeclinauerūt et nō ſolum ſibi ſed et alijs nocent. oſtendit dicens.Sepulchrū patens eſt guttur eoꝝ: linguis ſuis doloſe agebant: venenum aſpidum ſub labijs eoꝝ.Sepulchrū patens eſt guttur eoꝝ) qꝛ verba fetida et corruptiua ꝓferunt quibꝰ aliosoccidunt et quaſi deuorant eos quibꝰ morūſuoꝝ ꝑuerſitatē ꝑſuadent (linguis ſuis doloſe) id eſt mala ſub ſpecie boni ſuadendo et ꝓximum verbis doloſis decipiendo (venenūaſpidum et odium inſanabile: eſt (ſub labijseorum) .i. in corde quod peius eſt qͣꝫ in ore.Recte aſpidi comꝑantur quia ſicut aſpis obturat aures ne audiat incantatores ſic ip̄i nolunt audire p̄cepta dei et p̄dicatores ſed reddunt mala ꝓ bonis vnde ſubdit.Quoꝝ os maledictōne et amaritudineplenū eſt: veloces pedes eorum ad effundendum ſanguinem.Quoꝝ os maledictōne) .i. obprobrijs etblaſphemijs cōtra deū (et amaritudine) id eſt