qualiter dn̄s videt et ꝓbando examinat iuſtum et ip̄m et quid retributōis finaliter detvtriſqꝫ. Snīa in ſpāli: hereticis ergo ⁊ malisrn̄dens cū increpatōne ait. n dn̄o) ſcꝫ ieſuchriſto qui eſt vnus et verꝰ mons vn̄ et apl̓imontes dicunt̉. (cōfido) .i. totam fiduciā etſpem meā pono. q. d. de numero ppl̓i dei ſumqui ſperāt in dn̄o (quō) ergo o heretici ⁊ praui (dicitis) verbis vel facitis ac ſi diceretꝭ inſidiantes (aīe mee) .i. mihi per ſynodochen.(tranſmigra) a tuo (in montē) aliū ſcꝫ in chriſtum qui apud nos eſt .i. veni ad nos qui habemus chriſtū. q. d. quō mouetis me tranſiread vos tanqͣꝫ multi ſicut chriſti. Uel (in montem) aliū ſcꝫ ſuꝑbie et vanitatis .i. in vos quieſtis montes ꝑ ſuꝑbiam (ſicut paſſer) auis leuis ⁊ inſtabilis qui etiā in altū nidificat. Etꝯuertens ſe ad alios ideo inquit in dn̄o cōſido. et ideo o fideles in eo eſt fidendum.Qm̄ ecce peccatores intenderūt arcumparauerūt ſagittas ſuas in pharetra: vtſagittent in obſcuro rectos corde.Qm̄ ecce pccōres) ſcꝫ heretici et praui homines (intenderūt arcū) doloſe ꝑſuaſionis etmaligni oꝑis (ꝑauerūt ſagittas ſuas in pharetra) .i. ꝑata habent in corde verba venenoſa et ſimpliciū aīas interficientia vl̓ dolos ſecretis machinatōibꝰ occultant (vt ſagittent)id ē decipiāt ⁊ voluerēt (in obſcuro .i. ī occulto et inſidioſe qꝛ eoꝝ iacula et ſentiri ꝑ vulnus pn̄t ⁊ tn̄ venientia dep̄hendi nō poſſunt(rectos corde intentōne et fide ſcꝫ ſimpliceset fideles. Deinde cōuertit ſermonē ad dn̄m.dicens. Ideo etiā neceſſariū eſt o dn̄e vt in teꝯfidatur et ad tuū auxiliū recurrat̉.Qm̄ que ꝑfeciſti deſtruxerūt: iuſtus aūtquid fecit?Qm̄ que ꝑſeciſti) .i. ſcripturas quas ꝑfecte feciſti ⁊ edidiſti (deſtruxerūt) et ꝑuerterūtvel fidē quā ꝑfectā et integrā cordibꝰ fideliūinſpiraſti (deſtruxerūt) in ſe et in alijs quantum in eis fuit ſuis prauis conſilijs ⁊ oꝑbꝰet denegauerūt. talia facere machinant̉ peccatores. Et iterū ꝯuertens ſe ad alios ſubiūgit (iuſtus aūt) .i. chriſtus qͥ dicit̉ iuſtus anthonomaſice. qui vtrāqꝫ ꝑtem iuſte agit nihil mali dimittendo impunitū nihil boni inremuneratū (quid fecit) vtriſqꝫ ſcꝫ bonis etmalis. deinde facta interrogatōe rn̄det. oſtendens primo quid faciat ſuis et. d.Dn̄s in templo ſancto ſuo: dn̄s in celoſedes eius.Dn̄s eſt (in templo ſctō ſuo) .i. in ſuis ſcꝫiuſtis vt faciat eos ſibi templū. (dn̄s in celoſedes eius) .i. quos facit ſibi templū facit ⁊ celum .i. archana ſcientes. Ipſi ſunt templumdei in quibꝰ habitat deus ꝑ fidem. illi vero qͥpoſt fidē ꝓficiunt ad ꝯtemplationē nō ſoluꝫtemplū ſunt ſed etiā celum: in illis enī reſidetdn̄s tanqͣꝫ in celo et tanqͣꝫ in throno eis p̄ſidet. vel (in templo .i. in eccleſia ⁊ in celo. i. inaīa iuſti que meditatur celeſtia. q. d. qͣꝫuis illiſcindant eccleſiā et iuſtos deſtruere conent̉tn̄ dn̄s in eis ſedet et ſꝑ in eis erit eos cuſtodiens et nō deſerens. vn̄ bn̄ ſubdit̉. EtOculi eius in pauperē reſpiciūt: palpebre eius interrogant filios hoīm.Oculi eius in pauperē) ſpū (reſpiciūt) miſericorditer .i. aſpcūs diuinitatis eiꝰ ad pauperem reſpicit ad adiuuandū et reſpectꝰ miſericordie ſue ab eo non auertit̉ et ideo nihileſt timendū ꝯfidēti in dn̄o (p̄alpebre eius) .i.ſubtilitas diuinitatis eius qua ſecreta ꝯgnoſcit qꝛ ſolus de ꝯſciētijs hoīm iudicat ( interfilios hoīm) nō ſolū exterius ſꝫ etiā interiusid eſt ꝓbat qualis quiſqꝫ fuerit oīa enī oculis eius ſunt aꝑta ⁊ nihil eū latet. Et hoc manifeſtius adhuc dicit cū ſubiungit.Dn̄s interrogat iuſtū et impiū: qui aūtdiligit iniquitatē odit aīam ſuā.Dn̄s interrogat) .i. ꝓbat et examinat ꝑ tribulatōes et hereſes ꝑ ꝓſpera ⁊ aduerſa (iuſtūet impiū) .i. bonū et malū et de ꝯſciētia vtriuſqꝫ iudicat (qui aūt diligit iniquitatem) .i.qͥ in ea ꝑſeuerat et ex deſiderio et affectu peccat nolēs ſe emēdare qui ſi ſemꝑ viueret ſemper peccare vellet. (odit aīam ſuaꝫ) et ſe ip̄mid eſt nocet aīe ſue qꝛ ꝑ hoc preparat eam gehenne ſed nō iuſto qui cōfidit in dn̄o. Quocōtra ille veraciter ſemetip̄m diligit qui peccatū odit. deinde on̄dit qͥd faciat malis. d.Pluet ſuꝑ pccōres laqueos: ignis ſulphur et ſpūs ꝓcellaꝝ pars calicis eoꝝ.Pluet ſuꝑ peccatores) .i. effundet in iudicio (laqueos) vt non poſſint euadere penas aquibꝰ etiā ſemel detenti nunqͣꝫ amplius poterunt expediri (ignis) .i. ardor inextinguibil̓.(ſulphur) .i. fetor intolerabilis (et ſpūs ꝓcellarum) .i. impetus plurimoꝝ tormentoꝝ (ꝑscalicis) .i. paſſionis et pene (eoꝝ) ſicut iuſtiin partē ſuam recipiunt vitā eternā. ita impijꝓ ꝑte ſua damnationē recipiant ꝑpetuā: quepena calix dicit̉ qꝛ nec ip̄a vindicta erit ſinemenſura ſed ẜm culpam miſerabiliter. Uel(ꝑs calicis eoꝝ) ſcꝫ quē meruerūt. qꝛ ſcꝫ citrameritū punient̉. hec aūt reddet bonis ⁊ mal̓.