¶ Erubeſcant) exemplo meo de actibꝰ ſuismalis et peccatis (et cōturbentur) timore iudicij et cōpungantur vtiliter ad penitentiaꝫet hoc (vehemēter) nō remiſſe vel leuiter (oēsinimici mei) aduerſantes ſaluti mee ⁊ me imitando fiant amici (cōuertantur) ad deū a malis (et erubeſcāt) de eis de quibꝰ ante ſunt gloriati et nō differant vel ꝓcraſtinent. ſed (valde velociter) .i. cito et indilate. Bis dicit erubeſcant qꝛ nō ſolum ante ꝯuerſionē eſt erubeſcendum ſed etiā poſt ex memoria et recordatione peccatoꝝ quod eſt quedā cuſtodia virOratio.tutum.¶ Exauditor oīm deus exaudi noſtroꝝ fletuum ſupplicē vocem et tribue infirmitatibꝰnr̄is ꝑpetem ſoſpitatem vt dum dignantergemitu noſtri laboris ſuſcipis tua nos ſemꝑmiſericordia ꝯſoleris. Per do.Oratio viri iuſti poſiti in tribulatōecorꝑali vel ſpirituali a qua cū inſtantiapetit diuinitus liberari.pͣs. vij.Omine deus meus in te ſperaui: ſaluū me fac ex oībus ꝑſequētibꝰ me et libera me.Auctor pſalmi ꝓpheta Dauid. Titulus h̓eſt In finē psͣ Dauid. i. psͣ ille dirigens nosin finem .i. in chriſtū. attribuit̉ Dauid .i. fideli. quē pſalmū ille fidelis cantauit dn̄o i. adhonorē deo gr̄as referendo ꝓ verbis Chuſiid eſt ꝓ manifeſtatōe ſilentij filij gemini. id ēdextere. Chuſi enī interp̄tatur ſil̓r et geminidextra. Quilibꝫ ergo fidelis cantat hūc pſalmum ꝓ reuelatōne ſecreti ſcꝫ myſterij incarnationis paſſionis et reſurrectōnis et quaredeus iuſtos ꝓtegit et malos ordinat qd̓ ſecretum deus dexter .i. fauens et ꝓpitius aperuit fideli qd̓ apud infideles eſt ſilentiū et ſecretum ſed apud fideles verba ſilentij .i. manifeſtatio. Materia: perſecutio corꝑalis velſpūalis iniuſta et maligna. Intentio: inducere hoīes innocentes ad ſuſtinendū patienterquaſcūqꝫ maloꝝ ꝑſecutōnes. et quoſqꝫ fideles exhortari vt ſpem ſuam in dn̄o ponant etſic ꝑfecte viuant quatenus diē iudicij expectare ſecuri valeant. Sententia in generali:ꝓpheta in iſto pſalmo in ꝑſona cuiuſlibet fidelis poſiti in afflictōe corꝑali vel ſpūali pecit diuinitus liberari allegando ſuā innocētiam diuinā iuſticiam aduerſarioꝝ malitiaꝫpoſt penitentiā itaqꝫ ꝑfecta anima ꝑfectionēſuam deo humiliter ꝯfitens oſtendit quid etꝓ ſua iuſticia quid malis et impenitētibꝰ ꝓſua debeat̉ iniuſticia. intendens fideles informare vt cognito qualiter deus ꝓtegit iuſtos et ordinat malos qui ſcꝫ nō vt piger manus ſuas ſub aſcella ponat ſed diuinis laudibus ⁊ bonis oꝑbꝰ donatus inſiſtat. Sententia in ſpeciali: fidelis ergo nō de ſe preſumens orat a dn̄o liberari dicēs. Dn̄e) oīm ꝑpotentiam (deus) oīm ꝑ creationē (meus) voluntate. Et dicitur ter in hoc pſalmo dn̄e deus meus ad denotandū trinitatē (in te ſperaui nō de me p̄ſumpſi et quia in tua miſcd̓iaet bonitate nō in mea iuſticia et equitate ſpero ideo confidenter ſalutē et liberationē imploro. vnde (ſaluū me fac̄ ex omnibꝰ ꝑſequētibus me occultis et manifeſtis .i. ab omibꝰvicijs: demonibꝰ et malis hoībus (et liberame corꝑaliter et ſpūaliter. Nō enī mihi ſufficit vt te defendente ſim ſaluus: niſi et te liberante ſim ſecurus.Ne qn̄ rapiat vt leo aīam meā: dum nōeſt qui redimat neqꝫ qui ſaluū faciat.Ne quando) .i. aliqn̄ (rapiat vt leo) crudelis) aīam meam) ſcꝫ ꝑſecutor corꝑalis ꝑ mortem corꝑalem vel ſpūalis ꝑ morteꝫ ſpūalem.(dum nō eſt) .i. ſi non ſit) qui redimat) a morte eruendo (neqꝫ qui ſaluū faciat) vitam dando p̄ter te. q. d. niſi tu redimas ⁊ ſalues ille rapit et perdit. Magna eſt vtilitas ſeruo dei ꝓpriam infirmitatē recognoſcere: atqꝫ in ſuisviribꝰ vel meritis nullā fiduciā habere. tuncenī incipit adeſſe virtꝰ diuina cū deficere incipit preſumptio humana.Dn̄e deus meus ſi feci iſtud: ſi eſt iniquitas in manibꝰ meis.¶ Dn̄e deus meus ſi feci iſtud) ſcꝫ (ſi eſt iniqͥtas in manibꝰ) ⁊ oꝑbꝰ (meis) .i. ſi feci ꝓximoqd̓ nō debui. vel (ſi feci iſtud) .i. ſi hͦ malū qd̓a ꝑſecutoribus ſuſtineo mihi per culpam p̄teritam quā cōmiſerim contingit. vel (ſi) modo eſt (iniquitas in manibꝰ meis) .i. in operibus meis quare hoc mihi contingat .i. ſi exhibui membra mea arma iniquitatis ad peccandum ſi non fui innocens manibus. Inhis verbis nō eſt ſuperbia elati ſed humiliscōfeſſio nō ingrati. Et quod ꝑfectius eſt.Si reddidi retribuentibꝰ mihi mala: decidam merito ab inimicis meis inanis.Si reddidi) ſcꝫ mala iuxta demerita libidine vindicte (retribuentibꝰ mihi mala) ſcilicet ꝓ bonis quod dicitur equitas apud homines. Et nota tres gradus patientie. Primus quando aliquis patienter ſuſtinet mala que meruit et illud eſt bonum. Secūdus