LIBERconſiſtit. ex nulla fiat indigentiæ repletione. ego uero & ſi luce clariusoſtendere id poſſim, illam quoqꝫ mentis, quæ ex contemplatiōe capituriocunditatem ab ipſa repletione originem ſumere, demus tamen hocillis, ne uideamur nimis forſan contentioſi. ſit ita ſane, ut uolunt. quidtum: Non ne Plato (ut ſuperius quoqꝫ diximus) uoluptatem inſenſibus.gaudium in mente locauit? Si ergo peripatetici eam etiam in mente po-nant. quid ad nos: Non enim hoc ſentit Plato. Quod ergo in cōtemplādo percipitur, non uoluptatem, ſed gaudiū nuncupamus. Quod ſi mi-nus a repletione naſcatur. nihil contra platōnem. qui non gaudium, qd̓in mente eſt. ſed uoluptatem, quæ in ſenſibus inſidet, inquit a repletio-ne creari, Sed inſtat acrius Ariſtoteles in eo, qui de moribus liber eſt de-cimus, probans illam quoqꝫ, quæ fit in ſenſibus uoluptatem, non ſem-per ab ipſius repletione indigentiæ proficiſci. id enim in tactu, ac guſtuuerum eſſe uult. At uero in his, quas ex odoribus, formis, ſoniſqꝫ capi-mus uoſuptatibus nullo pacto contingere. Neqꝫ enim illum qui læta-tur ſonis, aut formis, his ipſis, in quibus oblectatur rebus ulla ratione re-pleri, neqꝫ his antea eguiſſe, nec uero, & ſi ueriſimilia forſan uideantur, nōtamen taſia ſuntūr. Platoni aliqua ex parte detrahere poſſint. Nam uer-ba illa platōnis, quibus inquit uoluptatem ab indigentiæ repletione gi-gni duobus (ut uidetur) modis poſſumus interpretari. Hæc enī duo, egeſtas. atqꝫ appetitio, ita inuicem ſunt connexa, ut alterum nequeat ab al-tero ſeparari. Ea nanqꝫ quibus egemus appetimus, neqꝫ appetimus quicquā, quo non ante corcupiſcentiam eguerimus, neqꝫ quiſꝗͣ eſt egens,quin appetat, neqꝫ appetit unꝗͣ. qui non eget, Quo fit, ut utraqꝫ ſic inui-cem uideantur eſſe coniuncta. ut alterum ſemper alterum cōmitetur.Quapropter apud excellentiores quoſqꝫ philoſophos hæc eſt conſue-tudo, ut ſæpenumero egeſtatis nomine appetitum ſignificent, eodemqꝫmodo & appetitionis nomine egeſtatem uelint intelligi. Vnde recte Cicero, non caret inquit is, qui non deſiderat. Socrates quoqꝫ opibus deli-tiiſqꝫ noſtris, quibus cæteri ardentiſſime ſtudent egere ſe negabat, quodcas nequaꝗͣ apperetet. Epicurus autem, non qui parum haberet, ſed quiplus cuperet egere dicebat, Itaqꝫ ſiquis uelit egeſtatem pellere, non pecu-niæ adiiciendum, ſed cupidini potius detrahendum. Eodemqꝫ modo.cum Plato inquit repletionem indigentiæ, ap petitionis repletionem intelligi uoluit. Repletur autem concupiſcentia cum id, quod cupiebataſſequitur, Repletio autem appetitionis nihil aliud eſt, niſi conſecutioquædam eius. quod in concupiſcētiam uenerat. Ex his ergo, quæ dixi-