DE VOLVPTATEoportet, quod uero in diuiſum remanet, id iam naturā corporis exuit.quapropter cum omne corpus extenſum atqꝫ diuiduum ſit, neceſſe eſtſi quando agat patiatur ue quippiam, aut ex loco in locum alterum traſferatur, propinquiores anterioreſqꝫ partes prius cæteris uel pati, uel age-re uel conuerti. Itaqꝫ omnis corporum motus temporis ſpatium exigit.& ſucceſſione quadam ab eo, quod prius eſt in poſteriora diſtēditur. Animus autem indiuiduus eſt, ac ſimplex nullam penitus diſcretionem, di-ſtantiamqꝫ partium habens. igitur animi motio īdiuidua eſt, & ſimplexatqꝫ uno temporiſ pūcto ſimul tota conficitur. Vnde Tales mileſius ni-hil animo inquit eſſe uelocius. Cum ergo uoluptas apud Platōnem, nōcorporis, uerum animi motio diffinita fuerit, nihil ſane prohibet eammotionem eſſe, ac etiā ſimul totam conſiſtere. præſertim cum ī Platonicis libris motio non modo fluxum, ſucceſſionemqꝫ (ut peripatetici uoſunt) uerum omnem quoqꝫ operationē actumqꝫ ſignificet. ¶ Dein-de quod aiunt Platōnem uoluptatem indigentiæ repletionem, indigentiam uero dolorem appellauiſſe, fortaſſe minus uerum uideri poteſt. Nā& ipſe ī Gorgia uult uoluptatem in repletione cōſiſtere. uoluptatem uero in uoluptate, aut aliud quippiam eorum, quæ natura fiunt in ſe ipſoconſiſtere, præter eos qui Platoni diſſimiſſimi ſūt, nemo diceret. Præte-rea in eodem libro inquit, repletionem eſſe uoſuptariam, indigentiamuero plurimum doloroſam. At quis adeo inepte loquitur, ut uoluptatēuoluptariam, dolorem doloroſum uocitet? Quis item dixerit pulchrāpulchritudinem: iuſtitiam iuſtam: eodem quoqͣꝫ modo nec Plato uo-Iuptariam uoluptatem, nec dolorem doloroſum appellauiſſet. Non igitur doſorem indigentiam, nec repletionem uoluptatem eſſe uoluit. In-ſuper uoluptatem inquita repletione fieri, dolorem ab egeſtate. Ipſe ue-ro idem nihil exiſtimat a ſe ipſo fieri poſſe. Quonam igitur pacto uo-ſuptas, ſi ſit repletio ab ipſa fiet repletione: aut dolor, ſi ſit egeſtas ab egeſtate naſcetur: Quin etiam idem ipſe ī Timæo uoluptatem in ſenſu po-nit, eamqꝫ motum affectumqꝫ nominat. affectum uero ſenſuſqꝫ motūrepletionem eſſe uir tantus nunquam diceret. Quod ſi quis in Gorgialegerit uoluptatem eſſe corporis repletionem, is attentius eum locum cōſideret, ac demum reperiet Platōnem non id ipſum ſentire, ſed eameſſe Calliclis uoluptuoſiſſimi hominis ſentētiam. aduerſus quē Socrates acerrime diſputat. ¶ Verum dant hæc nobis peripatetici. nō nul-ſi negant tamen omnem uoluptatem ab ipſa repletione indigentiæfieri. quippe cum illa, quam nobis affert contemplatio. quæqꝫ in mente