¶ Spcuſippi Platonis diſcipuli Liber, de Platonis definitionibus.Empiternū, qd̓ per omne tempus, & prius extitit, & nūceſt, nulli corruptioni obnoxiū. ¶ Deus, uiuēs īmortale per ſe ipſum ad beatitudinem ſufficiens eſſentia ſem-piterna, ipſius boni cauſa. ¶Generatio, motus ad eſ-ſentiam, acceptio eſſentiæ, proceſſus in eſſe. ¶Sol, cæleſtis ignis, qui ſolū ab ortu ad occaſum ab eiſdem aſpici poteſt, animalſempiternum, aſtrum animatum, diurnum, ac maximum. ¶ Tempus ſolis motus, progreſſionis menſura. ¶ Dīes, ſolis iter, ab ortū adoccaſū, lumē nocti contrariū. ¶ Aurora, diei principiū primū a ſole lumen. ¶Meridies, tempus, in quo umbræ corporum ꝗͣ bræuiſ-ſimæ ſunt. ¶Occaſus, diei finis. ¶ Nox. umbra diei contrariaſolis priuatio. ¶ Fortuna, motus ab occulto in occultum caſu quodam fœlicis actionis cauſa. ¶ Senectus decrementum uitæ tempo-re factum. ¶ Ventus, agitatio aeris circa terram. ¶ Aer, elemē-tum cuius omnes loci mutationes ſecundum naturam ſunt. ¶ CæIum, corpus omnia complectens corpora præter ipſum ſupremū aerē.¶ Anima, quod ſe ipſum mouet, uitalis motꝰ, animantibus cauſa.¶ Potētia, quod eſt per ſe ipſum efficax. ¶ Viſus habitus, quocorpora diſcernūtur. ¶Os. medulla calore conſolidata. ¶ Elementum, ex quo componuntur, & in quod compoſita diſſoluuntur.¶ Virtus diſpoſitio uel habitus optimus mortalis animantis per ſelaudabilis, habitus ſecundū quē, quod habet bonū uocatur. ¶ Cō-munio, legum iuſta inſtitutio, qua quod præditum eſt probum dicitur,habitus concordiam præſtans. ¶Prudentia, uis, quæ per ſe ipſamad beatitudinem humanam ducit, ſcientia bonorum & malorū, diſpo-ſitionem fœlicem præſtans, qua quid agendum ſit, & quid non, diiudicamus. CIuſtitia, conſenſio animæ ad ſe ipſam, eiuſqꝫ partium ordoadinuicem mutuus habitus unicuiqꝫ pro dignitate diſtribuens, habitus.quo qui præditus eſt ſemper, quæ iuſta uidentur eligit, habitus uitæ legibus obedientis, æqualitas cōmunicatiua, habitus, qui legibus rectis ſemꝑobtemperat. ¶ Temperantia, moderatio animæ circa naturales cōcupiſcentias, atqꝫ uoluptates, compoſitio, ordoqꝫ animæ ad naturales uoſuptates atqꝫ dolores. conſonantia animæ ad imperandum & obedien-dum. uoluntaria eorum, quæ ſecundum naturam ſunt actio. rationa-lis animæ conuerſatio quo ad honeſta, & turpia habitus, quo decētia eli-
5L