PROCLVSExcerpta Marſilii ficini ex græcis procli cōmentariis in Alcibiadem Platonis primum.Rincipium dialogorum Platonicorū totiuſque philo-ſophiæ præcipuū atqꝫ firmiſſimū. arbitrantur naturænoſtræ cognitionē. hac enim recte cognita bonū quoqꝫnobis cōſentaneū, malumue diſſidens abſolutius noſſepoterimus. Sic utiqꝫ natura comparatum eſt, ut quemadmodum interſe rerum eſſentiæ differunt, ſic & propriæ rerum perfe-ctiones. Vt igitur quæ ſit naturæ noſtræ perfectio & quomodo cōpare-tur īueniamus eēntiā nanqꝫ noſtrā in primisdebem agnoſcere. Quodquidē & in alcibiade propoſitum eſt. & in tota doctrīa Platonis eſt finis.Quādo reꝝcōſideramus eēntias ꝑſcrutandū ē utꝝ eēntia rei ſit ex eaꝝnūero. quæ īdiuiduæ ſunt, uel eaꝝ genere quæ circa corpora diuidūtur,uel eaꝝ quæ ī medio collocātur. Itē utrū eēntia ſit ætherna. an ꝑ oē tem-pus exiſtēs an in aliqͣ tēporis parte fiat. Rurſū utrū ſit ſimplex & ante cōpoſitionē exiſtēs aut cōpoſita ꝗdē ſit, ſed īſolubilibus uīculis ſit cōpoſi-ta, aut poſſit uiciſſim in ea ex ꝗbus cōponitur, quādoqꝫ reſolui. atꝗ ſi itaunūquodqꝫ conſideremus, deinde poterimus eius quoqꝫ bonū quale ſitfacilius iudicare. Conſtat .n. eſſentiæ prorſus indiuiſibilis, æthernū eſſebonū, diuiſibilis uero bonū quoqꝫ in tꝑe, motuqꝫ uerſari. mediæ deniqꝫſecūdū ſubſtātiæ ipſius menſuras ꝑfectio quoqꝫ ꝑpēditur. eiuſmōi nāqꝫꝑfectio tꝑe quidē indiget. ſed tꝑe primo, qd ſane in corporeos circuituspoſſit apte metiri. Ignoramus quidē nos ipſos. quoniam obliuionegenefica occupati ſumus atqꝫ in rationaliū ſpecieꝝ uite ꝑturbatiōe per-cuſſi. exiſtimamus aūt īterea cognoſcere multa quæ ignoramus. quoniāreꝝ rationes eſſentiæ noſtræ īnatas habemꝰ. Tres ſūt cōuerſionis ſpecies. quicꝗd .n. conuertitur, uel ad aliquid uertitur ſe deterius dū a ꝑfectiōepropria labitur, uel cōſurgit ad melius ꝑꝑ propriæ uitæ uigorem, actio-nemqꝫ naturalē, uel reflectitur ad ſe ipſum ꝑꝑ cognitionē ſibi conſortēmediamqꝫ ſpeciē motionis. Cōuerſio quidē erga deterius, paſſio quæ-dam eſt aīæ alas abicientis, & in obliuiōe iam poſitæ, ſui ipſius ſimul atqꝫaltioꝝ. Cōuerſio uero & ad ſe, & admelius nō ſolis competit animabusſed ipſis quoqꝫ diuinis. Quemadmodū Parmenides ipſe nos docet.Plato ſignificat in proœmio præter cætera animum ueritatis ſtudio-ſum cognitiones rebus cognoſcendis conſortes edere. Neqꝫ mutabiliūimmutabilem, neque neceſſariorum ſtabiliumqꝫ ambiguam atque nutantē. Sed quēadmodū Socratē in re. pu. docuit notitia quidē ſimpliciuniformi