LIBERdixerim) cōmanere. Nam cum animus boni alicuius poſſeſſione fruiſe nouerit, hunc ſtatim putant uoluptatem percipere. Itaqꝫ fieri, ut uoluptas animi cognitionē ꝑceptionemqꝫ ſequatur, & ut perceptio eo, quodbonum uidetur, extrīſecus obiecto puncto temporis tota conficitur, ſicuoluptatem, quæ apprehenſionem eiuſmodi ſequitur, puncto quoqꝫtemporis perfici. Quæ uero ſic fiunt, tota ſimul ac pariter fieri, atqꝫ indi-uidua quadam ſimpliciqꝫ natura conſiſtere. Ex quibus concludi uolūtuoluptatem ſenſibus ſimplici quodam puncto prorſus innaſci ac ſta-tim primo ſui exordio totam perfectamqꝫ exiſtere, nec partem alteramut abſolutior ſit, deſyderare, quo fit ut motus eſſe nō poſſit. ¶ Dein-de Platōnem reprobant, ꝙ repletionem indigentiæ uocauerit uolupta-tem. idqꝫ ob hoc falſum eſſe putant, quoniam in animo uoſuptas inſit.repletio autem exiſtat in corpore, nec omnem uoluptatem conſentiūttalem eſſe, ut cum indigentiæ repletione conueniat. Si quidē quæ ocu-lis, auribus ac naribꝰ ex formis, ſonis odoribuſqꝫ percipiuntur uoluptates, nullam priorem expleant indigentiam. Eſſe præterea in contemplatione quādam ineffabilem uoluptatem, quæ nihil indigens impleat. eāquippe mentis propriam eſſe, mentem uero nec aliquo ſubſtētaculo in-digere, nec aliqua ratione repleri poſſe, impleri enim contraqꝫ exhauriricorporibus conuenire, quæ & plena eſſe poſſunt, & uacua. Animo autēcum ſimplex atqꝫ incorporeus ſit, illa nullo pacto poſſe contingere.¶ Tertio uero loco id arguunt, quod uoluptates nullas Plato bonas eſſedixerit, pleraſqꝫ malas. At illi plurimas arbitrantur optimas, & laude di-gniſſimas, tale̓ſqꝫ eſſe illas, quæ ex honeſtis actionibꝰ ſuſcipiantur uide-ri nanqꝫ actiones huiuſmodi iocūdiſſimas, eanqꝫ uoluptatem, quæ inillis inſit, optimam puriſſimamqꝫ exiſtere.Caput. iiii. Reſponſiones ad obiecta.Ac ſunt peripateticorum argumentationes. quibus ego reſpōdere me poſſe diffiderem, niſi idem ipſe contra quem pugnātſuo (ut dicitur) ſe marte defēderet. ¶ Prima igitur argumē-tatio, qua uoluptatem nequaꝗͣ motum eſſe poſſe concludunt, & ſi forteuera ſit, nihil tamen in Platonicos ualet. Nam & ipſe Plato docuit duoeſſe motuum genera. alterum quidem corporum, alterum animorum.motumqꝫ corporum eorum, in quibus eſt naturam ſequi corpus, ſiqui-dem indiuiduo, ac ſimplici ſtatu collectum eſſe non poteſt. Sed alterameius extra alteram partem iacere neceſſe eſt. alioquin diuiſione careat̉opox tet