DEVOLVPTATEatqꝫ imitentur bona dici debere. Summum uero bonum eſſe deum. quidubitet. is nihil omnino intelligit. Quæcunqꝫ igitur bona dicuntur,quia deum quodammodo imitentur, eiuſmodi appellatione digna eſſeputat. uſde uirtutes omnes, ꝙ deo cognatiſſimæ ſunt, non īmerito per-fectæ atqꝫ optimæ iudicantur. Primi nanqꝫ (ut ſupra diximus) uirtu-tum generis opus eſt tranquillitatem afferre. Alterius autem ad ueritatiscognitionē perducere. Tranquillitas uero, ueritatiſqꝫ ſcientia (ut Platoquoqꝫ diſputat) diuinitatis maxime propria ſunt. Quapropter neminidubium eſſe poteſt, quin utraqꝫ uirtutum genera homines immortalideo cognatos efficiant. at uero uoluptati quæ poteſt eſſe cum diuinita-te cognatio: Deus quippe ab omni corporis concretione ſolutus, ac li-ber exiſtit, uoluptas autem corpus mouet ſenſibuſqꝫ blanditur, efficitqꝫut in corporis Iuto ſenſibuſqꝫ demerſi, non modo ab immortalium deorum præſtantia. ſed ab hominum quoqꝫ natura degenerare uideamur,omnemqꝫ humanam rationem exuti porcorum ſpurciſſimas ſordes induere. Quapropter non immerito inquit Plato, uoluptas a deorum natura ſequeſtrata eſt, ſed quid uerius aptiuſqꝫ aduerſus hanc peſtem dicipoteſt: ꝗͣ quod ab hippocrate diuino profecto uiro dictum ferunt. Isenim cum de ueneris uoluptate loqueretur, partem eſſe dixit illam morbi teterrimi, quem noſtri comitialem uocant.Caput. iii. Obiectiones peri pateticorum contra platonicam uolupta-tis definitionem.Aec igitur eſt diuina Platonis de uoluptate ſententia, in quahMercurius Triſmegiſtus, & pythagorici omnes, ac ſocraticiquiqꝫ excellentiores abſqꝫ ulla dubitatione cōſentiunt. At ue-ro peripatetici acuti ſane uiri. ſed hac in re contentionis forte ſtudio-ſiores ꝗͣ ueritatis tam optimam, tamqꝫ diuinam Platonis ſentētiam ſuisquibuſdam argutiis peruertere, atqꝫ deprauare contendunt. ¶ Triauero ſunt, in quibus nituntur platonicos carpere. Primum quod Platouoluptatem motum in definiendo uocauerit, motum nanqꝫ omnemuelocem aiunt eſſe, uel tardum, uoluptatem uero nullam uelocem, auttardam dici poſſe. Sed aut breuem dici, aut diuturnam oportere, neqꝫmotum ullum ſimul totum poſſe conſiſtere. ſed alteram ſemper alterimotionis parti ſuccedere partem. ita ut una deficiēte, naſcatur & alte ra,neqꝫ poſſint duæ quædam motionis partes ſe inuicem expectare. uo-luptatem contra ſimul fieri totam. omneſqꝫ eius partes inuicem (ut itaI iiii

71 1I