ALCINQVSrantes homines iis comparat, qui uitam omnem in. ſubterranca quadāſpelunca tranſegerint. ubi fulgidum ſolis lumen nunꝗͣ inſpexerint, ſedcxiguas & inanes umbras corporum eorum, quæ nos ſupra terram īſpi-cimus. Quasdum intuerentur, uera ſe corpora uidere putauerint. Vt .n.hos, ſiquando ē tenebris ad lumen emerſerint, cōſentaneum eſt omnia,quæ antea uiſa fuerant, ac ſe ipſos multo magis tanquam omnino dece-ptos uituperare, ſic & eos, qui ex huius uitæ tenebris ad diuina ſe cōferūt.rationabile eſt, quæ quondam maximi fecerant aſpernari diuinorumqꝫbeatam ſpeculationem duntaxat amare, Ex quibus conſequens eſt di-cere ipſum ſolum bonum in ſcientia primi, quod & pulchrum eſt cōſi-ſtere. quod per omnes platonis libros oſtenſum eſt, ſemper tamen ſecun-dum ipſam participationem id aſſertum. In primo igitur libro de legi-bus hoc modo. Duo quidem bona ſūt, humana uidelicet, atqꝫ diuina& quæ ſecuntur, Si quid autem abſqꝫ uirtute poſſidetur, & eſſentiæ pri-mi eſt expers, id præterea ab ignorantibus bonum eſt appellatum. quodtamen in euthydemo Plato ingens habenti malum eſſe teſtatur. Quoduero uirtutes per ſe ipſas eligendas exiſtimat, ex eo patet, ꝙ ſolum pul-chrum honeſtumqꝫ bonum eſſe cenſet. quod cum in multis eius dialo-gis demonſtretur, tum maxime in iis quos de re. p. edidit Qua propterhominem dei ſcientiam cōſecutum, fæliciſſimum, beatiſſimumqꝫ exi-Iſtimat, neqꝫ tamen honorum cauſa, qui huiuſmodi uirum ſecuntur, ne-que alicuius alterius præmii gratia beatum uocat, ſed licet homines uniuerſos lateat, eaqꝫ etiam, quæ uulgo mala putantur, infamiæ, exilia, atqꝫmors illi contingant, nihilominus beatum fore. Atqui hominem abſqꝫdei ſcientia, cuncta, quæ uulgus bona prædicat poſſidentem. diuitias. re-gna, ſanitatem, robur, & formā, nihilo magis beatū putat. Quibus om-nibus conſequentem atqꝫ conſonum finem induxit. hoc eſt dei ſimilēfieri. quoad humanum genus aſſequi poteſt. Variis autē modis id aſtru-ere tentat. Interdum quippe ſimilitudinem dei dicit, prudentem, iuſtū.ſanctumqꝫ eſſe, quemadmodum in theætēto declarat. Vnde adniten-dum monet ocyus hinc ad diuina cōfugere. fuga uero ſimilitudo dei, ſi-militudine dei, prudentem, iuſtum, ſanctumqꝫ fieri. Nōnunꝗͣ etiā ꝑ ſo-lam iuſticiam, quemadmodum in ultimo de re. p. libro, dei ſimiles fierinos poſſe demonſtrat. Neqꝫ enim a deo inquit: unꝗͣ deſpicitur, quiſquisconatur, ut iuſtus euadat, & ipſius uirtutiſ officio ſe ſe quantū licet dei ſi-milem reddat. In phædone uero dei ſimilitudinem per temperantiam,iuſtitiamqꝫ acquiri ſic aſſerit. Non ne beati ſanctiqꝫ ſunt, & in optimumlocum