DE PHANTASIA ETINTELLECTVſuam habeant, placetqꝫ illi poſitione quadam conſtare nominum recti-tudinem, neqꝫ tamen id temere, & ut ſors obtulit, uerum poſitionē ipſamrerum naturam ſecutam fuiſſe cenſet, neqꝫ aliud eſſe nominum rectiru-dinem, ꝗͣ impoſitionem rei ipſius naturæ conſonam. Neqꝫ enim quam-libet impoſitionem nominis ad rectitudinem ſufficientem eſſe, nequerurſus naturam, ac primam uocis emiſſionem, ſed quod ex utriſqꝫ com-poſitum. ut omnis nominis rectitudo ſit ſecundum impoſitionem re-rum naturæ conuenientem. Nō enim ſi quodlibet nomen temere cui-libet adhibeatur. rectum ſignificat, ueluti ſi equus homini nomen īpo-ſuerimus. Et enim loqui una quædam operationum eſt. Quamobremnon quomodocūqꝫ quis loquatur, recte loquitur, uerū ſi ita loquatuut rerum ipſarum natura requirit. Quoniā uero ipſius locutionis paroquædam nominatio eſt, ut orationis pars nomen, recte uel nō recte no-minare, haud ſane perquamlibet poſitionem fieret, ſed per naturalē nominis ad rem ipſam cognationem. Iſqꝫ rectus erit nominum conditor.qui per nomen rei naturam ſignificabit. Nam rei. organum nomen eſt.non quodcūqꝫ ſors obtulit, ſed quod naturæ congruum. Ac per iſtud uiciſſim nobis res indicamus, naturamqꝫ diſcernimus. Quo fit, ut nomenſit inſtrumentum quoddam indicans, atque diſtribuens uniuſcuiuſqꝫſubſtātiam, quemadmodum telam textoris pecten. Ad dialecticum igi-tur hoc etiam pertinebit nominibus recte uti, ut pectine textor utitur.proprium illius opus agnoſcens, cum illum faber effecerit. haud ſecusdialecticus nomine, quod nominum conditor effinxit, ut decet utetur.Enimuero temonem cōſtituere fabri, uti autem recte gubernatoris of-ficium. Eodem pacto ipſe quoqꝫ nominum īſtitutor recte nomina ſta-tuet. ſi tāquam præſente dialectico inſtituerit, quippe cū dialecticus na-turas eorum, quæ ſub nominibus latent intelligat. Atque hæc dediale-ctica dicta ſufficiant.Capūt. vii. Diſtinctio ſcientiæ ſpeculatiuæ.Einceps de ſpeculatiua philoſophia dicendū. Huius mēbradicimus theologiam, phyſicen, mathematicam. Theologi fi-nis ſupernarum cauſarum cognitio. phyſici quæ ſit mūdi na-tura perdiſcere, quale animal homo, quam ſit prouinciam in mundoſortitus, utrum deus prouideat omnibus & nū cæteri huic ſubiecti miniſtri. atqꝫ etiam quomodo ad deos ſeſe homines habeant. Mathematici fi.nis planā, & in tres porrectā dimēſiōes naturā cognoſcere motūqꝫ ac cæleſtiū progreſſus ſuſpicere. Atqꝫ ita ī ſūma qͣdā mathematici ſpeculatio
13 8