IN THEOPHRASTVMutraqꝫ uices agit, quoniam eſt & media rerum, & uitam habet definitammotu, quamobrem tum fertur ad ignorantiam. quatenus ad deterius inclinatur, tum ſcientiæ dono perficitur, quatenus conuertitur ad ſuperi-us itaqꝫ imperfecta fit quādoqꝫ uiciſſimqꝫ perfecta. quotiens enim ignorat imperfecta cenſetur atqꝫ propterea eſſe dicitur ī potentia, quia & tūchabet cognoſcendi potentiam. quotiens uero ſcit iudicatur eſſe perfectaTum uero quatenus agit quidem ex ipſo actu ſibi perfectionem uē-dicat. ſed quatenus etiam quando ſcit aliquid interea non agit omninoetiam tunc eſſe impotentia iudicatur. Non eadem tamen conditōe quapriuſquā diſceret, uel inueniret, utpote quæ iam poſſideat habitum, ſu-anqꝫ illam perfecerit poteſtatem, quæ ſcientiæ actus edere conſueuit.Quando igitur Theophraſtus interrogata quonam fiat in anima ge-neratio uel habitus atqꝫ potentiæ uel eſſentiæ. ſic interrogare putanduseſt, utrū uidelicet ſecundum habitum tantum atqꝫ potentiam, an etiamſecundum eſſentiam in anima permutatio fiat.Caput undecimum.MARSILII.Nima noſtra eſt mutabilis etiam quodam modo ſecundum.a eſſentiam. Alioquin ſi eſſentia eius eſſet penitus immutabilisnō ederet actiones adeo diuerſas atqꝫ mutabiles ut inter ſe tenderent in oppoſitū. item una in nobis eſt anima eſſentia. quæeſt in ſe penitus immutabilis non edit actiones aliquando rectas, aliquādo peruerſas. ſi duæ ſint in nobis eſſentiæ animarum inter ſe diſiunctæ,nec altera dependeat ab altera non erit animal unum. anima ītellectua-lis non erit princeps uitæ corporea niſi hæc ab ipſa dependeat. Vnica-eſſentia eſt, in qua eſt potētia intellectualis atqꝫ rationalis & potētia quo-modocūqꝫ diſcurrens. uidetur hic in eadem animæ eſſentia ponere ītel-lectum rationem imaginationem, propter quam unionē, & hoc ē unūanimal, & uires inferiores ad unum in anima principem referuntur. uni-ca in uno quoqꝫ noſtrum eſt animæ eſſentia, atqꝫ hæc immutabilis eſt ſimul atqꝫ mutabilis, in quacūqꝫ mutatione animæ permanet ipſa uita ſibi propria .ſ. rationalis.PRISCIANI.Voniam igitur ab eſſentia ſunt habitus atqꝫ actus impoſſibi-q leeſt eſſentiam quandam ponere, permanentem penitus. &a mutatione ſecretam, & eodem modo ſe ſemper habentem,quæ tamen interea aliquando quidē perfectas bonaſqꝫ actiones edat. Aliquando uero imperfectas atqꝫ peruerſas eſſentiæ nāqꝫ actionum cauſæ ſunt, ideoqꝫ quales ſūt actiones talem quoqꝫ potentiæ ſimul