DE PHANTASIA ET. INTELLECTVintellectus, tunc maxime ſunt quando intellectus ītelligit. Quapropter modo utrūqꝫ ait. ſi igitur quando res ipſe eſt, tunc & intellectus exi-ſtit certe intellectus res ipſe quæ intelliguntur erit. Num igitur quando nihil intelligit cum ibi res ipſe non ſit, ſimiliter nec intellectus erit.ſed profecto ille, qui reuera eſt intellectus atqꝫ etiam qui potētia diciturintellectus uidelicet participatus ab anima intelligit ſane, utpote qui &ipſe eſſentia ſua eſt actus, quamuis gradu ſecundo, In ipſa uero ani-ma particulari habet dubitatio locum, hæc enim non ſemper ītelligit.Sed nūquid anima nihil eſt omnino, anima quam intelligatur an ali-quid ē ꝗdem, ſed ceu materia quædam, formatur autem quando cogno-ſcit rebus extrinſecus incidētibus. ſed profecto anima ipſa & eſt aliquidantequam ſciat, & nō ab externis. ſed a ſeipſa potius incipit. & quæ ſuntcognoſcenda producit, res quæ ipſas inuenit. quatenus ingreditur ſemetipſam Anima igitur res ipſe in ſe eſt anima quam cognoſcat. Quoniam uero & hac ratione quodāmodo anima diuiſa eſt, quia uidelicet nōeſt actus ſecundum eſſentiam, ſed ſcientiæ actum habet ab eſſentia pro-cedentem, nimirum quemadmodum eſt etiam quādo non ſcit aliquidactu, ſic etiam ipſe res exiſtit, uidelicet non ſecundum actum & actionēſed potius per eſſentiam. oportet enim res ipſas in anima, eodem ordinequo & animam prorſus accipere. non quidem ex eo quod hæc ſemperītellecta ſint. ſed quia cognobiliter animus agat, atqꝫ hæc cognobilia ſiteffecta ſecundū ſequentem & producentem ab eſſentia actionem. Siquidem in anima nec eſſe, nec agere ſimplex eſt, atqꝫ uniforme. ſed hocquidem permanens, hoc autem mobile, dum circa potentiam perma-nentem procedit potentia mobilis, & tota interim anima ſecundū utrāque perpenditur, atqꝫ idcirco ſimul anima permaner atqꝫ mouetur. Si-mul etiam & agit ſem per ſecundum actionem occultam & eſſentiæ per-manenti congenitam, & ſecundum uitam extra progredientem atquemutabilem, quando ipſa circa ſequentia diuiduaqꝫ tota conuertitur adeadem operatur. utens tunc opinione cum ſenſu, neque conuerſa ad il-la quæ (ut ita dixerim) ſcibilia nominantur. quæ quidē res ipſæ ſūt ī anima, multoqꝫ minus conuerſa tunc ad illa, quæ intelligibilia nūcupan-tur. quibus ꝑ ipſa ſcibilia uelut ſecundum unum continuum uel con-iugium copulatur. Iam uero quando ad illa, quæ in ipſa manent uitāactionemqꝫ productam. & aliquando progreſſam deniqꝫ reuocat, noncirca omnia ſimul agit, ſed nūc quidem, hæc tūc autem illam ob natu-ram uidelicet diuiſibilem.
L 5