DE PHANTASIA ETINTELLECTVcōuertitur catenus ad intellectū primū ſpēsqꝫ illius. Quo & quibꝰ for-matur ipſe ſpecieſqꝫ ſuæ. i. ipſe fit perſpicacior & illæ lucidiores. & hic eisquā unitiſſimus intellectus noſter eſt cōſubſtātiale aliquid animæ. ſimile dicunsde actu libero quo angeli cōuertūtur ad ſe, & per ſe ad deum, ſignū quod ſpecies ſunt innatæ, & quod intellectus hic noſtri eſt naturaliter diuino cōiūctus quoniā conuerſus ad ſe inuenit oīa & perficitur a diuino. Nota hic & infra intellectū noſtrū ſemꝑ cōpulatū eſſe diuino. Resexternæ nō formant ſenſū, ſed ſpiritū. Senſus aūt ad formationes eiuſ-modi educit in actu ex ſe ſpecies uel actiones cōformes illis. quādo dici-mus intellectū poſſibilē ab agēte formari, nō intelligimus accipere for-mas, ſed illo præſente formis ſuis efficacius & copulatiꝰ uti ītellectu poſſibili nullus ē motus, nulla paſſio proprie dicta. PRISCIANI.Oſt hæc aūt Theophraſtus ambigit quomodo uel ītellectusnoſter ītelligibilia fiat, uel ipſa ītelligibilia fiāt, ꝗdueſit ibi pati. Oportet enī ipſū quodāmō & intelligibilia fieri, & quādamibi cadere paſſionē. ſi mō quēadmodū ſenſus ſic ītellectus procedat in actū. Verūtamē ambiguū eſt, quæ na paſſio a corporea natura-in rē incorporeā inferatur. uel quæ īter hæc accidat ꝑmutatio, atqꝫ utrūab illo principiū detur, an potius a ſeipſo. Pati quidem hoc uideturab illo. Eorū enī quæ patiūtur nullū patitur a ſeipſo. Iā uero & huic prī-cipium omniū eſſe cōpetit & a ſeipſo cōuenit ītelligere. neque ſicut ſen-ſibus huicattribuitur a ſeipſo cognoſcere. ſed mō quodā præſtantiore.Hactenus uerba Theo phraſti.It tamen hic interim ītelligibilia. neqꝫ eſt res ipſe ſicut intelle-tus penitus ſeparatus, propterea ꝙ unitas eius quodāmō relaxata eſt ut diximus. Atqꝫ intelligibilibus plenius coaptatur. Hacutiqꝫ ratione quodāmodo patitur, quādo degeneratus a pura, & prorſusīdiuiſibili ſeparatoꝝ intelligibiliū unione & tāquā inde digreſſus propterea ꝙ cū aīa cōgenitus eſt nimirū tāquā alter ab alteris tā ab ipſo ſecūdū actu intellectu, quā ab intelligibilibus quæ ſūt in illo ꝑficitur. Vorūtamē ipſe quoqꝫ ꝑficit ſemetipſū quātū expergiſcitur a ſeipſo, ſeqꝫ adillu actū intellectu accōmodat, perfectionēqꝫ ab illo actiōe propria ſuſcipit. Præſertim quia non omnino ab illo ſecundum actum intellectu ſe-ceſſit. ſed quamuis illi ſuccumbens ſimul. tamen eſt ei coniunctus. ut-pote qui ipſe quoque eſt intellectus. Atque idcirco non ad exterio-ra diſtractus, ſed ſeipſum ingreſſus & conuerſus ad ſemetipſum ſibiquemaxime pro uiribus copulatus. Ita demum ab ipſo ſecundum actumR iii
AL I