IN THEOPHRASTVMmata refert. Atqui phātaſmata multifariam uariat ex eo, qd̓ ſuꝑat ſen-ſū. atqꝫ ex ſeipſa poſtquā ſemel mota fuerit ad formationē, ut cūqꝫ ceꝑit.ex ꝑgiſcitur. Arbitror præterea indicia ſiue īpreſſiones ſpēꝝ & phantaſiæ finibus emergētiū ab inſtrumēto ēt. ſentiēdi ſuſcipi poſſe. quēad-modū formales ꝑtibileſqꝫ figuræ teſtātur ſeparatū a corporibus nō īdi-cātes. Sæpe profecto du corpus cōmouetur ad phātaſias atqꝫ ſecundūeas afficitur apparere arbitror in ipſo quoqꝫ inſtrumēto phātaſmata. ſednō tāquā ſenſitiuo. quoniā nō ab externis incidūt, neqꝫ rurſū tanquā ſinos a corporibus quibuſdā agētibus mutaremur immo tanquā in quodam ſpēs ſuſcipiēte phātaſticas. neqꝫ id quidē mirū uideri debet. quoniārōnalis quoqꝫ actiōis noſtræ quædā in corpus indicia notæqꝫ deſcēduntquod plane perſpicitur quando & oculi ſupercilia in acrioribus indagationibus contrahuntur. iam uero ſi ſolida hæc menbra corporis ſecun-dum animæ motus afficiuntur, multo prius ſenſuū īſtrūm tanquā uitalius neceſſum eſt ueſtigia quædā uitæ ſuſciꝑe. In quibus ſane uita tā-tū eſt ſenſitiua, inſtrum quoqꝫ tātū eſt ſenſitiuū. in quibus aūt uita inſuꝑphātaſtica & appetitiua, uel ēt rōnalis exiſtit īſtrum ſimiliter īeſt ad uitāeiuſmodi ſuſcipiēdā accōmodatū. accipiet igitur notas quoqꝫ phātaſti-cas tāquā phātaſticū, atqꝫ falſas ſi mō falſæ ſūt phātaſiæ. Et quēadmo-dū ſimul uera ſentimus aliquādo. poſſumus tamē īterea falſas d his ima-ginatiōes edere. ita cōſequēter ſpūs ipſe ut ſentimus ē, ueras a ſenſitiuis accipit notas, ut aūt phātaſticꝰ eſt. a ſenſitiuis quidē falſas, ueras aūt a phātaſia. Ceu quādo ſolē uidētes pedalem interim terra multo maiorem imaginamur geometrica demōſfratōe cōpulſi. Neqꝫ tamen phātaſmatisipſius ullus in nobis ē ſenſus, quāuis & phātaſma in īſtrumēto ſenſus exiſtat, ſed ad ſenſibilia proprie ſenſus ꝑtinet ab eiſqꝫ depēdet. phātaſmatauero emergūt ex phātaſia. Proinde nec eſt īpoſſibile ſubiectū ſpūm,ueras ſimul atqꝫ falſas de eiſdē a pparitiōes acciꝑe, ſicut apparet nobis utdiximus circa ſolē. quādoꝗdē a uiribus differētibus accipit, atqꝫ ſcd̓m uitæ ſpēs differētes, neqꝫ quicꝗͣ prohibet in eodē phantaſma ſimul & opusſentiendi cōcurrere, tam & ſi oppoſita ſint, utpote quæ nō eiuſdē ordi-nis cōiugationis ut ſunt, neqꝫ eiuſdē potētiæ opera. ſi quidē & opinio ineodē ſenſuſqꝫ de magnitudine ſolis īter ſe opponūtur. Ad hoc itaqꝫ itaſit rōne reſpōſū. dictū ē īſuꝑ nō ſēꝑ opus eē præſētia ſenſibiliū ad hæc utphataſia .i. imaginatio moueatur. ſed poſtquā ſemel exꝑrecta ē, atqꝫ in talis formæ partu iā enititur ſibi ipſi ſufficere. Pergamus ad reliqua.MARSILII.Caput quartum.Intellectus
Einzelbild herunterladen
verfügbare Breiten