DE PHANTASIA ETINTELLECTVnes effingit, ſimul tamē ſecūdū ſpecies ſenſuales imaginatur aſſimilatqꝫformatiua quadā cōditōe, atqꝫ ꝑtibili. ac ſecūdū relationē quādā ad ſenſibilia fragitur atqꝫ fingit. quāobrē præſtātiores actiōes effingit, qua rōne-a ſpēbus ſonſualibus agitatur. Quo igitur pacto etiā nō præſentibusſenſibilibus phātaſia mouetur. Eteni & ſi a ſenſualibus ipſa mouetur, uerūtamē hæc quoqꝫ præſentibus ſenſibilibus producūtur in actū abſentibuſue deficiūt. forte nō quēadmodū ſēſus præſētibus dūtaxat ſenſibili-bꝰ moueri ſolet. ita ſemꝑ & phātaſia, Sed poſtquā ſemel mota fuerit exſe ipſa expergiſci iā pōt, & phātaſmata promere ſecūdū relationē quandā ad ſpēs quæ mouerūt. Interdū uero nō ſemel tātū, aut bis, ſed ſæpiusīſuꝑ moueri hāc oportet ad hoc ipſū, ut ea quæ in ſeipſa ſūt ſimilia mo-uētibus offerat. Ia uero hæc, uel formatiua formabili diuiduāqꝫ ſortecū ſenſu cōicat. facultate uero qua etiā a ſeipſa phātaſmata promit, quāuis ſi mouētia nulla ulterius ad ſint ſuꝑeminet ſenſū. Rurſū qua cōditione ſua ſemꝑ in alia refert, atqꝫ ad differētes aīæ actōes aſſimilatur, ita nimirū ad oēs aīæ potētias eſt adnata, & ſecūdū aſſimilatiua uel aſſimilabilēanimæ proprietatem definitiua cenſetur.Caput tertium.MARSILII.ſcut in eadē aīæ ſubſtātia ſenſus & imaginatio ſūt formaliterdifferētes, ſic eadē ſubſtātia ſpūs ſecūdū diuerſas qualitates eſtiſtrum imaginatiōis atqꝫ ſenſus. Itē ex actionibus ſenſus ima-ginatiōiſqꝫ īprimūtur in ſpū notæ quædā eas repreſentantes.imaginatio ſenſuales ſpēs pro obiectis hēt, ad quas īnatas referat rōnes, ſimotus rōnis & imaginatōis faciūt manifeſta ſigna ī humoribus atqꝫ corpore ſolido, multo magis in ſpū. per hæc nota qūo demones cogitatōeshoīum deprehēdūt. pōt circa idē ſenſus eſſe ueridicus & imaginatio mēdax, atqꝫ uiciſſim. imaginatio ſemel experrecta longius progredi poteſtquieſcente ſenſu-PRISCIANI.Værit interea Theophraſtus in quo potiſſimū collocanda ſitphantaſia. Nō enī in ipſa potētia ſenſitiua ponēda eſt, quoniam quādo ēt ueridicus ſenſus eſt phantaſia interdū ipſa men-titur. neqꝫ rurſū in ipſo ſenſuū īſtrumēto. Paſſio .n. in īſtrumēto facta ſēſibili re dutaxat præſēte cōtingit. phātaſmata uero ſiue imaginamēta (nā & phātaſiā licet imaginationē īterpretari) phātaſmata īquāetiā abſēte ſenſibili fiūt. Aſſero igitur phātaſiā eē uim aliā præter ſenſū,ſed ſenſui proximā, atqꝫ ꝑꝑea quodāmō a ſēſu moueri, & quoquomō ſēſualibus ſpēbus uelut ſubiectis uti. Ex ꝗbꝰ exꝑgiſcitur, & ad quas phātaſ-
L7