DE ANIMAMARSILII.Portere quinqꝫ ſenſus ad unū cōem redigi ſenſū, atqꝫ hūc īdi-uiſibilē eē ſatis ī theologia noſtra una cū plotino probamus.cōis ſenſus obiecta ꝗnqꝫ ſenſuum ſentit & actiones eoꝝ, atqꝫuacatiōes & ad hunc proprie ſpectat aīaduerſio .ſ. quādo aīaduertimusnos uidere aliquid, uel audire. unde fit ut ſæpc & uideamus & audiamusaliqua, nō tātum ꝑcipiamus nos ea ſentire, quoniā ſenſus cōis imagina-tioqꝫ īterea uertitur aliorſum. In hoc ſenſu eſt uiſus. & auditus & cæteri.Sed hic una forma ſunt, atqꝫ ptās. hīc uero uelut a centro ad circunferentiā lineæ .ſ. deriuātur ad quiqꝫ īſtrumenta .ſ. formæ proprioꝝ ſenſuum,atqꝫ ptātes, quæ tāquā lineæ .ſ. ī circunferentia īter ſe differunt, in centroſūt unum. Cōis itaqꝫ ſenſus formaliter aliud eſt ꝗͣ quīqꝫ īde profecti. Sedptāte hos ī unum colligente eſt idem, & qͣtenus hic aīaduertit, & uiſumuidere & auditum audire dici quodammodo pōt, & uiſus tūc id & audi-tus aīa duertere, quia cōis ipſe ſenſus in ſe uiſus eſt & auditus. quatenus ātuiſus & auditus īde ſegregati ſūt, & hic quidē in oculo, ille uero uiget inaure, neqꝫ hic uidet ſe uidere, neqꝫ ille audit ſe audire. nā ſic ī ſe conuerti.actōe̓ſqꝫ geminare nō ad uires ꝑtinet adeo a fōte lōginquas, atqꝫ iō debiles, præterea ſi auditus ſuā ꝑciperetactionē, uacationē quoqꝫ deprehēderet. Id circo ī ſilētio poſitus ſe nō ſentire ſentiret. Ageret ergo ſimul, atqꝫnō ageret. hec uero diuerſitas ī eodē tꝑe circa idē nō ꝑtinet ad ſenſū iā adpoſtremū diuiſū atqꝫ prorſus extenuatū. ſed ad cōem formā poſitus atqꝫfacultatē quæ quoniā ī ſe cōuertitur & agit īſtrumento ēt nō patiēte, eēiure a corpore ſeparabilis.PRISCIANI.N quibus aūt quodāmo ſentimus nos ſentire eadē qua & Arii ſtoteles īcedit uia cōem uidelicet ſenſū exiſtimās ibi eē qui itadiiudicat. qui uniuſcuiuſqꝫ ſenſus negociū ociumqꝫ ꝑſentit.Eadem nāqꝫ potētia oppoſita ꝑcipit. cōis uero ſenſus neqꝫ. ſinguli ſenſusneqꝫ rurſū oīno diuerſus. nā cūctoꝝ ſecūdū ſenſuū collectionē oīumqꝫin unū īꝑtibileſublimitatem uelut oīum apex eē uidetur. qua quidē decā unuſquiſqꝫ etiā ſenſus quodāmō ſe ſentire ꝑſentiet, nō qua rōne iameſt diuiſus ſed qua uni ſenſui coaptatur. Iā uero ſeꝑatæ a corꝑibus ptātis eſt in ſe cōuerti, ſeqꝫ ipſam agnoſcere. Vnuſquiſqꝫ uero ſenſus magi-eſt corporeus quatēus eſt diuiſus. Progreditur autem in cā potius facul-tatem qua aliquid ſeipſum ſegregat ſecundum quandam ad alios ſen-ſus indiuiduam uiſionem. Hæc etenim indiuiſibilis unio ſpecie-bus competit/ a corpore ſeparatis. Sinautem ut ipſe recte putat
7 4