IN THEOPHRASTVMabſqꝫ ſono diſcerni poſſunt hac merito rōne cōparatio ab Ariſtotele introducta, ſolū eſt quantum ad hoc ipſum pertinet, quod eſt.Caput trigeſimūnonum. qualis ſentiri ſit natura guſtus.MARSILII.Limentū aridum liquefieri oportet in ore, ut nec offendat, &facilius illabatur, iō īſtrumētū guſtus oportuit nō eſſe aridū, &humectatōi prorſus īeptū, ſed facillime humectabile liguāqꝫhēre ſpōgioſā, q̄ ſtōachi pulmonū cerebri ſtillicidiis irrigetur, & alimē-toꝝ cōbibat liquores. neqꝫ tn̄ oportuit hūorē īſe uiſcōſū hēre, uel multū.Alioꝗn & hebetaret ſēſū & liquorē ueniētē eſſe hūidū nō ꝑciperet. ſiꝗdēhūidū nō alterat humidū, neceſſe tn̄ eſt & hic hūidū ꝑſētiri. hūidū n. adtactū ꝑtinet guſtus aūt eſt quaſi quidā tactus uel tactui proximus. Pro-inde certū huic ſaporē manifeſtūqꝫ natura nō dedit, ne hoc uno diſcri-mē iudiciūqꝫ ſaporū cōfūderetur, dedit tamē humorē quendā ſic affe-ctū & temperatu, ut prope modū ſit oīs ſapor, facillimeqꝫ ſaporibus īflu-PRISCIANI.entibus conformetur.Ed cur nā exiſtimat Ariſtoteles īſtrumentū guſtus nec humi-dū ēe debere, nec tale ut humeſcere nequeat, quippecū (ut ait)hūidū ſit futuꝝ, qd̓ eſt guſtādū. Reſpondebit forſita aliquishoc ipſū, ꝗd eſt guſtabile non eſſe hūorem ſimpliciter, ſed hūorem pro-prie ſapidū. Oportuit igitur īſtrumentū guſtus humorem ī ſe dūtaxat ſapidū non habere. Vel potius quoniā guſtus ſenſibile proprium quodā tactu deguſtat, nec eſſe ipſū pati uel ut a quodā non guſtabili ſolum.ſed tāgibili. quapropter & uelut ab humido. quāobrem oportet inſtru-mentum eius propria humiditate prius non eſſe ſubmerſum.Caput. xxxx. de īſtrumento guſtus & tactus MAR SILII.Nima fons uitæ atqꝫ ſenſus hæc duo prius uberiuſqꝫ ſpirituitradit tāquā propinquiori. ꝑ ſpiritum uero neruis carniquecoīcat eſt itaqꝫ ſpiritus præcipuū īſtrumentū aīæ, tūad uitā ſenſūqꝫ membris īꝑtiendū. tū ad ſentienda, quæ ueniūt ab externis. Oportet at īſtrum hoc ſi patiatur a ſentiendis leniſſime pati. Vehe-mentior. .n. paſſio & diſſoluit ſpūm & occupat aīam iudiciūqꝫ diſturbat.tēpatur uero paſſio ſpūs circa uiſū, auditū olfatū, ꝑ īteruallū aerēqꝫ medium. Circa uero guſtū atqꝫ tactū, ubi nō eſt eiuſmodi mediū, quo nā tēꝑatur līgua .ſ. carne̓qꝫ neruoſa, quæ duo quaſi media quædā hic exiſtunt inter ſenſibile, atqꝫ ſpiritum, qd̓ præcipuum eſt īſtrum ad ſentiendum. Poſſunt tamen duo hæc etiā iſtrumenta dici quatenus uitæ ſenſuſqꝫ ꝑticipiaſunt.