SVNESIVSquitur. Poſſes & hac ratione dæmonicam quoque naturam, eiuſque or-dinem explorare. In omnibus enim conſequi uera, uel paululum ab-errare diuinum eſt, aut prope diuinum. conditio uero aberrans in præ-dicēdo ad eos neceſſario pertinet, qui ad naturā īclinantur aſſidue quo-rum, & conditio paſſioni obnoxia eſt, ac prorſus ambitioſa. Hoc enimpacto ſubterranea ſubit, dimittitque deum, ātiquioremque dæmonē.Sed alia ratione hunc recipit, aditque, & aſſequitur regionem naturæpræſtantiori dicatam.De Regione omnino lucida, & omnino obſcura, atqꝫ de media, & quo-modo paſſim ſpiritus reuoluatur.Roinde ordinem animæ uiuentis in homine hinc deprehendere licet inquocunqꝫ phantaſticus ſpiritus purus eſt, atqꝫ cō-poſitus, & uigilans, atque dormiens ueras rerum effigies acci-pit. Hic ſane tunc pignus poſſidet, quo aſſeuerare poſſit ipſam animæſuæ figuram meliori ſorte potiri. Neque leuiter inſuper uenari poſſu-mus. quæ nam potiſſimum animalis ſpiritus ſit affectio ex imagina-tionibus, quas. præcipue promit & in quibus ſe uerſat. quando a nul-Io pulſatur extrinſecus. Philoſophia huic ſuppeditante iudiciaria. atqꝫmonente, ut hunc nutriamus diligentiſſimeque curemus, nequandoaberret. Educatio autem optima eſt ſecundum intuentem percipien-te̓mque potentiam ſemper agere, & omnino ut intellectualis ſit ſemꝑactus ipſe precipuus animæ. Atque quod fieri poteſt abſurdos teme-Zrarioſque impetus cōceptus phantaſiæ ſemper anticipemus. Hoc au-tem eſt, ut īprimis ad optimum conuertamus. neque cum deteriore cōmercium ineamus. niſi quantum ſumma cogat neceſſitas. Intellectu-alis autem intuitus res quedam eſt, maxime omnium quæ in ſpirituſunt concreta ſecernens. Extenuat enim ipſum clam ſupra quam dicipoſſit, dirigitque, in deum, hic uero factus ad hoc idoneus trahit cognatione quadam diuinum ſpiritum ad animæ noſtræ commercium. quē-admodum condenſatione aliqua cohibetur, fitque anguſtior, quam utimplere poſſit ſedes aſſignatas ei a prouidentia hominem effingente,quæ in cerebri ſunt uentriculis, tunc ſane natura uacuum in rebus nontolerante, ſpiritus malus in ſinuatur. Tunc uero quid non patiatur ani-ma in exſecrabili malo aſſidue preſſa, ſic enī natura cōparatū ē, ut ſpiri-tus ipſius ſedes, ī hoc ipſo diſpoſitæ uel peiori, quodam, uel meliori ſintplenæ, & hoc ꝗdē malū pœna eſt īpiorum, qui diuinū eis ſibi inſitū inꝗnarūt. illud uero bonū, aut finis ipſe pietatis ē aūt ꝓculdubio ꝓpe finē.Quomodo