PORPHIVRIVS.damnare. uerum apud eos qui audire poſſunt ipſa natura clamat. quecum intellectualis ſit per intellectū cultores ſuos in ſacra penitus intro-ducit. Nouit profecto uir ſapiēs. dæmones quidem malos animaliū ui-ctimis delectari, & in eis futura portēdere. Deos autē eiuſmodi uictimisnō egere. qui ſane adorantiū mores inſpiciūt maximū ſacrificium exi-ſtimātes rectum de ipſis atqꝫ de rebus iudiciū. nam apud deos optima ēoblatio, pura mēs, & ꝑturbationū uacuus animus. hinc Plato bono quidem uiro cōuenire ait ſacrificia operari, diuiniſqꝫ inter eſſe. Malum ue-ro fruſtra in ſacri ficiis laborare.Ex libro tertio.Quod animæ ſenſuales ſint & rationales, atque immortalesN libro tertio dicit ſe afferre opinionē ueram & pythagoricam, omnē ſcilicet animā ſenſibus & memoria præditameſſe rationalē, habereqꝫ rationē orationēqꝫ. tū interioremtum exteriorē, qua īter ſe loquātur animalia. quorū uerbanō diſcerni a nobis nihil miꝝ fit, cū barbaroꝝ ēt multoꝝſermonē minime diſcernamus, neqꝫ tā loꝗ quā īdiſtincte uociferari putemus. Addit ſi credēdū ſit antiquis atqꝫ illis, qui patrū noſtroꝝ & noſtro tēpore extiterūt. Sūt qui dicāt ſe audire ſermonē aīaliū, atqꝫ intelli-gere ſicut apud antiquos Melapus & Tireſias atqꝫ tales. nuper uero ApolIonius theaneus quē dicūt in amicoꝝ cœtu cū audiret hirūdinē alijs nūciare aſinū prope urbē honuſtū tritico cecidiſſe, triticūqꝫ humi diffuſūCōtendit deinde animalia rationē habere tū quia inter ſe ſua ſignificent. tū quia diligēti ſibi ſolertia cōſulāt, uſuiq futuro prouideant. tū ꝗadiſcāt & ad ſeinuicē, & ab hōibus multa, ſeipſaqꝫ inuicē doceant. Subiungit Ariſtotelē. Platonē. Empedoclē. Democritū alioſqꝫ, quicūqꝫ ueritatem de animalibus ꝑſcrutati ſūt ꝑticipationē rōnis orationiſqꝫ in animalibus comperiſſe. Apparere aūt in hac diuerſitatē. ut Ariſtoteles quoque dixerit ī eſſentia minime differētē. ſed ꝑ magis minuſue diuerſitatē.quemadmodum pleriqꝫ putent differentiam deorum ī hac ad homineseſſe. non quidem ſecundum eſſentiam immo ſecundum perfectum &imperfectum habitum rationis, ſic & rationis naturam nobiſcum ani-malibus, ſed per magis & minus exiſtimamus eſſe communem. Animalia illa Ariſtoteles ait eſſe prudētiora .i. aſtutiora. quæ ſenſuum acu-mine pollent. Differētiæ uero corporū facile quidem uel difficile paſſi-uam reddunt animam, atque magis minuſqꝫ promptā habere rationempræſtant. uerum ſecundum eſſentia, uariare animam nequeūt. quando