DE ANIMA ET DAEMON E.prīmoque aſpectu animos ad ſe mouet. Quod confirmatur in Phædro.Roenim uera xμλόν. i. pulchrum, ſiue dicitur οαπ μηλέν .i. quia pro-uocat animas, ſiue φμ πιμηλέι. i. quia permulcet intuentes, certe ſecun-dum naturam eſt amabile. Quapropter & amorad pulchrum dicituramātē ducere. Quicꝗd āt ē amabile ē appetibile. ē .n. amor appetitꝰ aliꝗsalicuiꝰ robuſtus atqꝫ uehemens. Et quicquid amat, appetit aliquid, quo& indiget. Omne uero appetibile eſt & bonum, ſiue re uera bonum, ſiueapparens. Pleraque enī nō bona expetēda nobis occurrunt. Quoniā appetentibus ſe offerunt tanquā bona. Demonſtratum eſt autem a Socra-te in memnon? manifeſte fieri nō poſſe ut qui malum quale ſit nouerītipſum appetant. Appetibile igitur omne bonum eſt. Ac ſi quidem ap-petibile ſit principaliter, bonum quoque principaliter erit. Sinautē ap-parens appetibile. Tale etiam erit bonum, omnino aūt in quolibet ter-minorum hoc eſt apponendum .ſ. aut apparens aut re uera. Si enim pulchrum & apparens certe & amabile & appetibile bonūque pulchro eiuſmodi conſors. Sinautem natura pulchrum ē & amabile, bonum quoqꝫſimiliter. Atqui quid nam erit appetibile, nunquid malum. At impoſſile eſt, ubi notum fuerit eſſe alicui expetendum. omnia enim bonum appetunt, ad maſum autem appetitio nulla fertur. ſed neqꝫ etiam appetitusfertur ad aliquid quod neqꝫ ſit bonum neque malum, quod enim tale ēgratia alterius agitur, nulluſque finis exiſtit. omne autem appetibile fi-nis. atque ſiquid ex malis appetitur, quoniam apparet bonum, deſideratur ut bonum, & ſiquid non pulchrum amatur, quoniam apparet ama-tur ut pulchrum. Si igitur omne pulchrum eſt amabile omne amabiIe eſt appetibile, omne appetibile bonum, conſequenter omne pulchrūeſt bonum atque uiciſſim. omne bonum appetibile. appetibile eſt ama-bile. ſi quidem amare eſt uehementer appetere. unde in ſympoſio So-crates ait bonum amabile eſſe ſicut pulchrum. ſi īquam omne bonumeſt appetibile. appetibile rurſum amabile, amabile uero pulchrum. ſe-quitur ut bonum omne ſit pulchrum. Neque nunc nobis obiiciat ali-quis ipſum bonū eſſe ſuperius pulchritudine, neque rurſum duplex eēquod amabile dicitur, non enī nunc de primis rerum principiis diſputamus, ſed de his quæ nobis inſunt pulchris atque bonis quod igitur innobis eſt bonum ſimul eſt appetibile & amandum. Per amorem igiturid comparamus & poſſidemus, per amorem inquā, ſtudiumqꝫ propen-ſum. ac ſiꝗs ſeipſū aīaduerterit plane ꝑſpiciet, eiuſmodi bonū acrioresnobis amores in ferre cognoſcetꝗͣ pulchra ſenſibus manifeſta, ꝗͥd igitur