PROCLVS.omne autē æquale pulchrum. nam inæquale incompoſitum ē & turpe.iuſtum igitur omne pulchrum. Præterea tūc ē in corporibus pulchritudo. quando ſuperat forma materiam. ipſa nāque materia deformis eſt& turpis. & quando forma ſuperatur ab ea. Tūc forma in formitate quadam & deformitate repletur & quaſi īforme quiddā euadit, facta uidelicet ſimilis ſubiectæ naturæ. ſi igitur & in anima quod intellectuale no-bis ineſt, uicem gerit formæ. Inrationale uero materiæ. nam intellectus& ratio in ordine termini computantur. Inrationale uero in genere īdefiniti locatur. natura enim īdeterminatum eſt experſqꝫ menſuræ neceſ-ſarium eſt. in anima quoque tunc pulchritudinem effulgere, quādo ratio quidem regnat, ſpecies uero uitæ ratione carentes rationi ſubdūtur.at uero iuſtum ipſum rationi quidem dat imperium, inrationali deputat ſeruitutem. utrique enim quod ſibi conſentaneum eſt attribuit. principali quidem prīcipatum. inferiori uero deſignat obſequium. Quan-do quidē in opificio mundi inrationale nobis eſt ſubditum, & rationinobis inſitæ inrationale ſubiicitur ut uehiculum iſpum. itaque iuſtumnaturaliter pulchrum eſt, & pulchritudinis animæ cauſa. Item iuſtūquid perfectum eſt atque definitum. nam iniuſtum imperfectum indefinitumqꝫ cenſetur atqꝫ īfinitū uagatur, nec uſquā ſiſtit gradum præua-ricans iuſticiæ terminum. ipſum ergo iuſtum cuicunque adeſt menſur āterminumque imponit, atque ita omnia perfecta facit. Cum itaque ta-le ſit merito pulchram efficit animam. Id enim quod perfectum eſt atqꝫmenſuratum, naturaliter pulchritudo conſequitur ſicut immenſuratuīdeterminatumque deformitas comitatur. iuſtum igitur eſt natura pulchrum denique ipſe mundi faber totum hoc ꝑ iuſticiā exornauit. pul-cherrimo enim nodorum omnium nodo deuinxit mundum, indiſſolubile̓mque effecit, propter pro portionis analogicæ poteſtatem cōtinē-tem ipſum ſibique amicum undique facientem. quod autem eſt ſimilemundo uiſibilium omnium formoſiſſimo. nimirum eſt ipſum quoqꝫpulchrum. quod igitur iuſtum eſt, neceſſario eſt & pulchru.Omne pulchrum naturaliter eſt bonum, oē turpe malū atqꝫ uiciſſim,Anc uero pulchrum eſſe bonum ita probamus. Conſtat pulchrum eſſe amabile ſuapte natura, quandoꝗdem & extremapulchritudo diuinæ pulchritudinis imaginē ferēs ē amabilisprimoqꝫ