PROCLV§.Quiſque noſtrum eſt anima, & hæc in ſe habet ſpecies omnes diuinas atqꝫ natura lesOtum Platonis conſilium hoc in libro eſt, nos in ipſam noſtrireuocare cognitionem atque demonſtrare eſſentiam noſtramin ſpeciebus rationibuſque conſiſtere. Atque ſcientias omnesex ſe ipſa producere, & in ſe ipſa ſpecies omnes diuinas & naturales agnoſcere. Perfecta quidem noſtri cognitio foret ab eſſentia uires, ab hisactiones diiudicare. Cognitione uero noſtri communiore potimur, exactionibus uires ex uiribus eſſentiam animæ cognoſcentes, hæc quidētria inuicem in anima confluunt. Nam & eſſentia eius eſt actu & actioeſſentialis exiſtit. Hæc enim intellectualis fit ſecundum actum. hæc au-tem eſſentia fit cognata ſecundum ipſius perfectionem.Anima libero motu ſeducit. ſibi bonum præbet ſe purgat. ſe erudit.etiam quando aliunde erudiri uidetur.Nimalia quidem ratione capta, impulſa gubernantur exter-no, & aliunde curantur, ea uidelicet conditione qua mouet ip-ſe motor, orbata ſcilicet ea facultate. qua aliquid ſe ipſum ducere ualeat atque ſeruare. rationaſis autem anima propter ipſam per ſe mobilē, & per ſe operātem proprietatē ſuapte natura pōt circa ſe ipſam agere, ſeque mouere bonumqꝫ ſibi ipſi præbere. Iam uero purificatio nobisnō accidit ab ex ternis, ſed ex intimis aīæ ducit originem. Omne nāquemalum ab externis accidit, atqꝫ eſt aīæ peregrinū. ex intimis uero bonū.Anima enim naturaliter eſt boniformis. Et quāto fit perfectior, tantouitam ſibi uendicat ex ſe mobilem. Quippe cum fiataliunde mobilisob corporale cōmercium & effectum. Quapropter quicquid accipit abexternis, remanet appoſitum extra ipſam, ſicut ſenſibilia & imaginatione percepta. Sola uero illa ſunt in ipſa quæ ab ipſa in ipſa fiunt, ab eaqꝫproducuntur. Purgatur igitur ex ſe ipſa, quando quidem ratio a ſeipſa, incipiens deſinit in ſe ipſam. Hac igitur ratione recte intelligitur,quod Socrates ait .ſ. inter diſputantes, dicentem eſſe proprie. qui reſpō-det. Hic ergo ſi redarguitur. redargutus uero purgatur certe dum purga-tur ſe ipſum purgat, & ab ignorantia liberat, redargutionē adhibens ipſeſibi. Quod quidē naturæ aīæ ſe mouēti cōſentaneū eſt. Quod ſane di-ctū cōfirmat ēt illud diſciplinas eſſe reminiſcentias. ꝙ .n. reſpondētes exſe ipſis oīa dicāt, maximū eſt reminiſcentiæ ſignum, aīas uidelicet ratio-nes ſermōeſqꝫ ex ſe ipſis promere. Atqꝫ ſolo ſuſcitante quopiā indigereꝰNeqꝫ eē tabellas uacuas litterarum. quæ extrinſecus figuras accipiāt. Sūtenim